Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Το 'αντι-σύστημα' της Αγάπης για ευτυχισμένα παιδιά!


απόσπασμα από το τρίτο βιβλίο ("Ο χώρος της Αγάπης") της σειράς που άλλαξε τη ροή του κόσμου: "η Αναστασία της Σιβηρίας"

(...) Ο γιος μου, ο μικρός μου Βλαντιμίρ, τελικά κοιμήθηκε. Μετά το φαγητό του, έπαιξε για λίγο με κάτι στο γρασίδι. Είδε ένα κώνο του κέδρου που είχε πέσει στο έδαφος και προσπάθησε να τον πιάσει. Κοίταξε προς τα πάνω τα νέφη που περιπλανιόντουσαν στον ουρανό. Άκουσε τα τραγούδια των πουλιών, ύστερα ανέβηκε ένα μικρό λόφο όπου το γρασίδι ήταν πιο παχύ, έκλεισε τα μάτια του, χαμογέλασε σε κάτι και κοιμήθηκε πάλι. Η Αναστασία πήγε να φροντίσει μερικά προσωπικά της πράγματα. Εγώ ξεκίνησα για ένα περίπατο στο δάσος μόνος, βυθισμένος στις σκέψεις μου σε βάρος όλων αυτών που ήταν τριγύρω μου. Την ίδια στιγμή δεν μπορούσα να απαλλαγώ από εναλλασσόμενα συναισθήματα χαράς και απογοήτευσης.

Κάθισα κάτω από ένα κέδρο στην άκρη της λίμνης και αποφάσισα να μείνω απλά εκεί χωρίς να κινούμαι, μέχρις ότου σκεφθώ κάποιο τρόπο που εγώ σαν πατέρας θα μπορούσα να προσφέρω στην ανατροφή του παιδιού. Έπρεπε να σκεφθώ κάτι για να τον κάνω να νοιώσει ότι ο πατέρας του ήταν κάτι πολύ σημαντικό πράγμα στη ζωή του.

Στην αρχή, όταν πλησίασε η Αναστασία. δεν ένοιωθα ότι ήθελα να κουβεντιάσω μαζί της. Το γέλιο της όμως ήταν η αιτία να αποσπάσω τις σκέψεις μου από το γιο μου. Η Αναστασία κάθισε συλλογισμένη δίπλα μου, με τα χέρια της να κρατούν τα γόνατα της, παρατηρώντας τα ήσυχα νερά της λίμνης. Αυτή μίλησε πρώτη.

«Σε παρακαλώ μη θίγεσαι. Ο τρόπος της επικοινωνίας σου μου φάνηκε τόσο αστείος. Δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα γέλια μου.»

«Δεν είναι αυτό που με ενοχλεί.»

«Τότε τι είναι;»

«Πολλές επιστολές αναγνωστών ρωτούν για το πώς θα ανατρέψουν παιδιά και θέλουν να ζητήσω από σένα να μου πεις για το σύστημα ανατροφής παιδιών και να το περιγράψω στο επόμενο βιβλίο μου. Αλλά τι έχει εδώ για να περιγράψω; Δεν υπάρχει κανένα σύστημα, μάλλον το αντίθετο. Αυτό που έχεις εδώ είναι ένα είδος αντί - συστήματος. Για παράδειγμα τι θα πρέπει να κάνουν οι πατεράδες κάτω από τέτοιες περιστάσεις μπορεί να ρωτήσει ένας αναγνώστης.»

«Αλλά χρησιμοποίησες τη πιο κατάλληλη λέξη – αντί–σύστημα. Μπορείς να περιγράψεις αυτό.»

«Ποιος όμως θα ενδιαφερόταν γι’ αυτό;. Οι άνθρωποι ενδιαφέρονται για πρακτικούς οδηγούς, οι οποίοι θα τους λένε τι πρέπει να κάνουν με το παιδί του, όταν, για παράδειγμα είναι ενός μηνός και ύστερα όταν θα γίνει δυο μηνών, και ούτε καθ’ εξής. Βιβλία που θα προσφέρουν προγράμματα διατροφής. Ένα συνολικό χρονικό πρόγραμμα για την ανατροφή του παιδιού, σύμφωνα με την ηλικία του. Όμως εδώ έχεις μια πλήρη αδυναμία στα καπρίτσια του παιδιού. Μια στάση που τα επιτρέπει όλα.»

«Πες μου Βλαντιμίρ, σαν ποιο θέλεις να μοιάζει ο γιος μας όταν θα μεγαλώσει;»

«Τι εννοείς όταν λες τι θέλω να γίνει; Φυσικά τον θέλω να γίνει φυσικός, ευτυχισμένος και ένας επιτυχημένος άνθρωπος..»

«Και υπάρχουν αρκετοί ευτυχισμένοι άνθρωποι μεταξύ των γνωστών σου;»

«Ευτυχισμένοι; Αν μιλάς για εντελώς ευτυχισμένους ανθρώπους, μπορώ να πω πιθανό, όχι και τόσο πολλοί.. Όλοι έχουν κάτι που δεν είναι σωστό με τη ζωή τους. Είτε δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα, είτε μαστίζονται από ασθένειες είτε έχουν οικογενειακά προβλήματα. Εγώ όμως θέλω ο γιος μου να αποφύγει οποιεσδήποτε δυσάρεστες εμπειρίες.»

«Τότε σκέψου πως μπορεί να τις αποφύγει αν σκόπιμα, τον στριμώξεις μέσα στο δικό σας σύστημα; Και σκέψου ότι μπορεί να μη υπάρχει κάποιο πρότυπο. Όλοι οι γονείς θέλουν να δουν τα παιδιά τους ευτυχισμένα, και στο τέλος όλα μεγαλώνουν και γίνονται σχεδόν σαν όλους τους άλλους – όχι πολύ ευτυχισμένα»

«Ένα πρότυπο;» ρώτησα. «Τι είδους πρότυπο; Αν ξέρεις πες μου εσύ η ίδια.»

«Ας μελετήσουμε μαζί βαθιά αυτό το θέμα.»

«Αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι το έχουν μελετήσει για αιώνες, Αναστασία. Μορφωμένοι και ειδικοί όλων των ειδών το έχουν μελετήσει βαθιά. Γι’ αυτό έχουν επινοήσει όλα τα είδη συστημάτων για την ανατροφή παιδιών, σχεδίασαν πλάνα, προσπαθώντας να βρουν το πιο αποτελεσματικό σύστημα.

«Ρίξε μια πιο προσεκτική ματιά γύρω σου, Βλαντιμίρ. Δες τα δένδρα, τα χόρτα και τα λουλούδια να μεγαλώνουν. Πως μπορεί κάποιος να σχεδιάσει εκ των προτέρων τις μέρες και τις ώρες που πρέπει να ποτίζονται; Δεν θα ποτίσεις λουλούδια όταν έχουν ποτιστεί από τη βροχή, απλά γιατί κάποιος έχει κάνει ένα σχέδιο με λεπτομέρειες για το πότε πρέπει να ποτίζουμε τα λουλούδια.»

Τώρα έχεις υπερβεί τα όρια. Αυτά που λες είναι ανοησίες. Αυτά που λες δεν είναι ένα καλό παράδειγμα για το πώς πρέπει να ανατρέφονται τα παιδιά.»

«Αλλά το ξέρεις Βλαντιμίρ, ότι αυτό είναι που πράγματι συμβαίνει στη ζωή, ανεξάρτητα από το σύστημα. Εξακολουθεί να είναι μόνο ένα σύστημα. Σχεδιάζεται μόνο για να αποσπάσει τη καρδιά και τη ψυχή μακριά από τον Άνθρωπο, όταν είναι ακόμη μικρός και υπόκειται στο σύστημα. Έτσι μεγαλώνει σαν όλους τους άλλους, με τρόπο που να ταιριάζει με το σύστημα. Και έτσι συνεχίζεται για αιώνες, ώστε να εμποδίζει την ανθρώπινη ψυχή από το να βιώνει διαύγεια του οράματος. Για να εμποδίζει τον Άνθρωπο από το να ανακαλύψει τον εαυτό του στην ομορφιά του σαν σύνολο, με μια ψυχή που του δόθηκε από τον Θεό. Ναι Άνθρωπος. Ο Κυβερνήτης του Σύμπαντος.»

«Περίμενε ένα λεπτό. Μη ξεφεύγεις πέραν από τα όρια μου. Μίλα ήρεμα και χρησιμοποίησε τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε καθημερινά. Τι χρειάζονται οι γονείς για να το κάνουν αυτό; Για να μεγαλώσουν τα παιδιά, όπως λες, με μια ψυχή που να είναι ελεύθερη, όπως ήταν η βούληση του Θεού;»

«Δεν πρέπει να επεμβαίνετε. Χρειάζεται να βλέπουν τα παιδιά τους καθαρά μέσα από το δικό τους τρόπο που σκέπτονται και αυτός είναι ο τρόπος που θέλησε ο Θεός. Είναι η φιλοδοξία όλων των δυνάμεων του Φωτός στο Διάστημα, να μπορεί κάθε παιδί να κληρονομεί ό,τι καλύτερο έχει η δημιουργία. Είναι το καθήκον κάθε γονιού να μη κρύβει το δημιουργικό Φως κάτω από τη πολυμάθεια επινοημένων δογμάτων. Για αιώνες πάνω στη Γη, προέκυψαν διαφωνίες για το πιο σύστημα μπορεί να είναι το σοφότερο. Αλλά σκέψου και μόνος σου, Βλαντιμίρ. Διαφωνίες προκύπτουν όταν η αλήθεια κρύβεται και δεν μπορεί να φανεί. Άσκοπες συζητήσεις μπορεί να συνεχίζονται για πάντα ως προς το τι μπορεί να βρεθεί πίσω από μια κλειστή πόρτα. Όμως το μόνο που έχει να κάνει κάποιος είναι να ανοίξει την πόρτα και τότε θα είναι ολοκάθαρο για όλους και δεν θα έχει τίποτε για συζήτηση, γιατί ο καθένας θα είναι ικανός να δει την Αλήθεια για τον εαυτό του

«Αλλά σε τελική ανάλυση. Ποιος είναι αυτός που θα ανοίξει την πόρτα;»

«Είναι ήδη ανοικτή. Το μόνο που απομένει είναι να ανοίξουν τα μάτια της ψυχής και να δουν την πραγματικότητα.»

http://anastasia-gr.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου