“Δεν υπάρχουν ασθένειες, μόνο επίπεδα υγείας.” (Γαληνός 100 μ.Χ.)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ασθενεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ασθενεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 19 Μαΐου 2011
Ο μύθος της ασθένειας και το Μικροβίωμα
Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010
Καιρός είναι να γίνει ευρέως γνωστό στους γονείς ότι είναι στη διακριτική τους ευχέρεια να εμβολιαστούν ή όχι τα παιδιά τους, αφού ενημερωθούν επαρκώς
Καιρός είναι να γίνει ευρέως γνωστό στους γονείς ότι είναι στη διακριτική τους ευχέρεια να εμβολιαστούν ή όχι τα παιδιά τους, αφού ενημερωθούν επαρκώς για το σοβαρό αυτό θέμα που έχει σχέση με την υγεία και το μέλλον του παιδιού αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας....
Ενημέρωση, ενημέρωση, ενημέρωση!
της Νίκης Τσέκου- Holistic Life
Η ευθύνη εναπόκειται στον καθένα από εμάς να ενημερωθεί για το πόσο αναγκαία είναι τα εμβόλια. Δεν είναι υποχρεωτικά! Η απόφαση είναι δική μας. Αν εμβολιάσουμε τα παιδιά μας ή τα ζώα συντροφιάς που φροντίζουμε, οι ανεπιθύμητες ενέργειες εξαιτίας του εμβολίου, οι οποίες θα παρουσιαστούν πιθανόν, θα είναι ίσως ένα στατιστικό στοιχείο για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, αλλά για εμάς, θα είναι ασφαλώς δυσάρεστες! Ενημέρωση λοιπόν, όχι όμως μονόπλευρη!
Από το 1714 που ο Έλληνας γιατρός Τιμώνης ανέφερε στη Βασιλική Ακαδημία Επιστημών του Λονδίνου ότι στην Κωνσταντινούπολη κάποιοι εμβολιάζονταν με τον ιό της ευλογιάς ενώ ήταν υγιείς, με σκοπό να προκαλέσουν ήπια μόλυνση, ώστε να αποφύγουν τη βαριά ασθένεια, έφτασε στο Λονδίνο το μαντάτο για το εμβόλιο της ευλογιάς. Χιλιάδες άνθρωποι εμβολιάστηκαν στην Τουρκία. Το 1718 η Λαίδη Mary Wortley Montano πήγε στην Τουρκία συνοδεύοντας το σύζυγό της, ο οποίος είχε διοριστεί πρεσβευτής εκεί, εμβολίασε το παιδί της, αλλά το εμβόλιο δεν «έπιασε». Όταν επέστρεψε στο Λονδίνο, εμβολίασε και την κόρη της. Παρότι η Λαίδη Montano θεωρείτο ιδιόρρυθμη στους αριστοκρατικούς κύκλους, τους έπεισε ως ένα βαθμό και 1000 άτομα εμβολιάστηκαν. Τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα! Όπου γινόταν ο εμβολιασμός, τα κρούσματα ευλογιάς αυξάνονταν και σημειώθηκαν πολλοί θάνατοι.
Αργότερα, ο Luis Pasteur χρησιμοποίησε τη μέθοδο να εξασθενεί τα μικρόβια και μετά να τα εμβολιάζει στους ανθρώπους. Από το 1885 λοιπόν, ο Pasteur ξεκίνησε το «πείραμα» των εμβολιασμών που εξελίχθηκε σε παγκόσμιο σχεδόν και συνεχίζεται…
Ανώδυνη ενέργεια;
«Εμβολιάζω το παιδί μου: πράξη ευθύνης και αγάπης!» Με αυτό τον τίτλο προπαγανδίστηκε στον τύπο η διοργάνωση τριήμερου εκδηλώσεων, το Φεβρουάριο που πέρασε, σε γνωστό μεγάλο εμπορικό κέντρο των Αθηνών, με σκοπό την ενημέρωση για τον εμβολιασμό. Οι διοργανωτές καλούσαν τους γονείς να πάνε στο εμπορικό κέντρο να παίξουν με τα παιδιά τους στους ειδικά διαμορφωμένους παιδότοπους και να διασκεδάσουν. Ανάμεσα στις παιδικές παραστάσεις, το stand up comedy και άλλα τέτοια ευχάριστα, οι γονείς θα είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και ομιλίες από τους εκπρόσωπους των φορέων της εκδήλωσης. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου δηλαδή! Και το τριήμερο θα έκλεινε με συναυλία τραγουδιστών του «Dream Show»!
Η ανακοίνωση παρακινούσε τους γονείς να παρακολουθήσουν τις εκδηλώσεις αυτές για να ενημερωθούν για τον εμβολιασμό, γιατί όπως τόνιζε: «Τι θέλει το παιδί μας στα πρώτα βήματα στη ζωή; Αγάπη, ασφάλεια, προστασία. Ο εμβολιασμός είναι μια απλή ανώδυνη ενέργεια με τεράστια οφέλη για την υγεία και το μέλλον τα ου παιδιού, θωρακίζοντας τη ζωή του αλλά και ολόκληρη την κοινωνία.»
Κανείς νομίζω δεν πρέπει να διαφωνήσει ότι το παιδί θέλει αγάπη, ασφάλεια και προστασία. Η διαφωνία εστιάζεται στο αν ο εμβολιασμός είναι μια απλή και ανώδυνη ενέργεια και αν έχει τεράστια οφέλη! Τη διαφωνία του εξέφρασε πρώτος ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υποστήριξης της Υγείας.
Εξέδωσε ενημερωτικό βιβλιαράκι με συλλογή κειμένων για τους εμβολιασμούς, στην εισαγωγή του οποίου γράφει:
«Τα εμβόλια αμφισβητούνται όλο και περισσότερο, όχι μόνο εξαιτίας των παρενεργειών τους, αλλά κυρίως εξαιτίας του ότι αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο (από τις στατιστικές που δυστυχώς αποκρύπτονται από το ευρύ κοινό) ότι η αποτελεσματικότητά τους είναι μόνο υποθετική!»
Η άποψη αυτή, η οποία ενισχύεται από τα στοιχεία που διαβάσαμε στο φυλλάδιο του Πανελλήνιου Συλλόγου Υποστήριξης της Υγείας, έρχεται σε αντίθεση με όσα ειδυλλιακά αναφέρονταν στην ανακοίνωση – πρόσκληση προς τους γονείς στο «Dream –τριήμερο» για τους εμβολιασμούς, όπως προαναφέρθηκε. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στο τέλος της η ανακοίνωση πληροφορεί ότι οι εκδηλώσεις περί «ανώδυνου» εμβολιασμού, ήταν υπό την αιγίδα της Unicef, της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας και του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης! Ήταν άραγε ενήμερο το Υπουργείο για το ακριβές περιεχόμενο της εν λόγω ανακοίνωσης, ή δόθηκε στον τύπο από κάποια διαφημιστική εταιρεία που έχει και την πατρότητα των βαρύγδουπων εκφράσεων που χρησιμοποίησε, ποντάροντας στον συναισθηματισμό των γονέων;
Είναι υποχρεωτικοί οι εμβολιασμοί; Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών
«Κάθε σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια μετά τον εμβολιασμό που επισημαίνει ο κλινικός γιατρός, πρέπει να αναφέρεται στον Ε.Ο.Φ. (να συμπληρώνεται η κίτρινη κάρτα).» Αυτό συνιστά το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σε έγγραφό του που απέστειλε σε διάφορες δημόσιες Υπηρεσίες Υγείας με θέμα το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών. Αυτό είναι και ο λόγος που αναρωτηθήκαμε παραπάνω, αν γνώριζε το Υπουργείο την ανακοίνωση περί «ανώδυνου» εμβολιασμού, αφού στο έγγραφό του μιλάει για πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες!
Θα αναρωτιέστε κι εσείς ίσως κατά πόσον οι γιατροί που διαπιστώνουν ανεπιθύμητες ενέργειες μετά από εμβολιασμούς, τις αναφέρουν στον Ελληνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.). Οι πληροφορίες μας λένε ότι οι γιατροί που ανταποκρίνονται στη σύσταση αυτή κάθε χρόνο αυξάνουν και έχουν φτάσει τον μέσο όρο των γιατρών που κάνουν κάτι ανάλογο στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι γιατροί ενημερώνουν τον Οργανισμό Φαρμάκων, ασφαλώς όχι γιατί φοβούνται τις ποινές που προβλέπονται αν δεν το κάνουν, αλλά από ευσυνειδησία και αίσθημα ευθύνης. Οι αναφορές των γιατρών προς τον Ε.Ο.Φ. για ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν και το είδος του εμβολίου, την παρασκευάστρια εταιρεία και τον αριθμό της παρτίδας του εμβολίου, το οποίο προκάλεσε δυσάρεστα συμπτώματα. Ο Ε.Ο.Φ. με τη σειρά του εντός ολίγων ημερών αποστέλλει τα στοιχεία αυτά στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων και συγκεκριμένα στην Υπηρεσία που είναι αρμόδια για το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Παρακολούθησης Φαρμάκων. Έτσι οι σοβαρές καμία φορά παρενέργειες των εμβολίων που είναι δυνατό να διαπιστωθούν, γίνονται στατιστικό στοιχείο για τον Ε.Ο.Φ. και «πόνος» για το παιδί ή το γονιό.
Στο έγγραφο του Υπουργείου επισυνάπτεται ο πίνακας του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών για παιδιά ηλικίας μέχρι 6 ετών και 7-18 ετών που δεν εμβολιάστηκαν στη συνιστώμενη από το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών ηλικία. Το είδος των εμβολίων, τα οποία περιλαμβάνει ο πίνακας είναι κατά των εξής ασθενειών, όπως τα αναφέρει:
1. Ηπατίτιδας Β (Hep B): Νεκρό συνδυασμένο εμβόλιο.
2. Διφθερίτιδας, Τετάνου, Κοκίτη (D Ta P):
Νεκρό εμβόλιο που περιέχει τα τοξοειδή (ή ανατοξίνες, δηλαδή ατοξικές τοξίνες) του κορυνοβακτηριδίου της διφθερίτιδας και του κλωστηριδίου του τετάνου και μόνο αντιγόνα της Β Pertussis (όχι ολόκληρο το μικροοργανισμό νεκρό, όπως τα παλαιότερα «ολοκυτταρικά» εμβόλια) γι’ αυτό και καλείται «ακυτταρικό» κατά του κοκίτη εμβόλιο.
3. Td:
Νεκρό εμβόλιο κατά του τετάνου και της διφθερίτιδας με μικρότερη δόση διφθερτιτικής ανατοξίνης. Δυνιστάται ναι γίνεται από την ηλικία των 11-12 ετών και άνω, ανά 10ετία και αφού έχουν περάσει τουλάχιστον 5 χρόνια από την τελευταία δόση του DTaP.
4. Πολυομυελίτιδας (IPV):
Ενέσιμο νεκρό εμβόλιο.
5. Αιμόφιλου τύπου β (Hib):
Νεκρό συζευγμένο εμβόλιο.
6. Μηνιγγιτιδόκοκκου (M.CC):
Νεκρό συζευγμένο, πολυσακχαριδικό εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας C.
7. Πνευμονιοκόκκου (PCV):
Νεκρό, συζευγμένο, πολυσακχαριδικό, επταδύναμο εμβόλιο κατά του στρεπτόκοκκου της πνευμονίας.
8. Πνευμονιοκόκκου (PΡV):
Νεκρό, μη συζευγμένο που συνιστάται για επαναληπτικές δόσεις σε παιδιά που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου.
9. Ιλαράς, Παρωτίτιδας, Ερυθράς (MMR):
Ζων εξασθενημένο εμβόλιο.
10. Ανεμοβλογιάς (Var):
Ζων εξασθενημένο εμβόλιο.
11. Φυματίωσης (BCG):
Ζων εξασθενημένο εμβόλιο.
Για το εμβόλιο αυτό, το έγγραφο αναφέρει και τα εξής:
«Σύμφωνα με πρόσφατες οδηγίες της Διεθνούς Ένωσης κατά της Φυματίωσης, και της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, η χώρα μας δεν πληρεί τις προϋποθέσεις για τη διακοπή του αντιφυματικού εμβολιασμού, ο οποίος εξακολουθεί να γίνεται στην ηλικία των 6 ετών. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στις ομάδες αυξημένου κινδύνου (μετανάστες από χώρες με υψηλό ή μέσο δείκτη ενδημικότητας, καταυλισμοί αθίγγανων και άλλων πληθυσμιακών ομάδων που ζουν σε συνθήκες ομαδικής διαβίωσης, παιδιά με Mantoux (-), στην οικογένεια των οποίων υπάρχουν άτομα με φυματίωση, νεογνά μητέρων που έχουν μολυνθεί με τον ιό IHV, νεογνά στο άμεσο περιβάλλον των οποίων υπάρχει άτομο με φυματίωση, εμβολιάζονται κατά τη γέννηση.»
Πουθενά στο έγγραφο δεν αναφέρεται η λέξη: υποχρεωτικό, για κανένα εμβόλιο.
Αντίθετα, στο Βιβλιάριο Υγείας του Παιδιού, το οποίο εκδίδει επίσης το Υπουργείο Υγείας, στη σελίδα που αναφέρει το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, το εμβόλιο της φυματιώσεως αναγράφεται ως «υποχρεωτικό για όλα τα παιδιά της σχολικής ηλικίας».
Εκτός από τα προαναφερθέντα εμβόλια, το βιβλιάριο Υγείας του Παιδιού περιλαμβάνει και άλλα «συνιστώμενα», όπως γράφει, εμβόλια που χορηγούνται σε ορισμένες περιπτώσεις. π.χ. εμβόλιο ZXCVBB ηπατίτιδας Α, πνευμονιόκοκκου, αιμοφίλου της ινφλουένζας (Hiβ), μηνιγγιτιδόκοκκου για τους τύπους Α, C, Y, W 135, ανεμοβλογιάς, άλλα εμβόλια για ταξιδιώτες, εμβόλιο γρίπης. Τα εμβόλια που εντάσσονται στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία ή γίνονται στα Κέντρα Υγείας. Επισημαίνεται ότι, όταν μία έγκυος είναι ανάγκη να κάνει εμβόλια, πρέπει να ζητάει τη γνώμη του γιατρού.
Στο εσώφυλλο επίσης του Βιβλιαρίου Υγείας γράφει:
«Χωρίς το βιβλιάριο δεν μπορεί να γίνει εγγραφή στο Ληξιαρχείο και στο Σχολείο και θα υπάρξουν δυσκολίες για τις διάφορες ασφαλιστικές παροχές.»
Έτσι λέει λοιπόν το Υπουργείο Υγείας που εκδίδει το βιβλιάριο.
Από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων αποστέλλεται εγκύκλιος, η οποία αναφέρει προς τους Διευθυντές των Δημοτικών Σχολείων:
«Για την εγγραφή του παιδιού στο σχολείο είναι απαραίτητη η επίδειξη του Βιβλιαρίου Υγείας του Παιδιού, για να διαπιστωθεί εάν έχουν γίνει οι προβλεπόμενοι εμβολιασμοί.».
Στο άρθρο 7 του Π.Δ.201 αναφέρει:
«Επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του μαθητή ή προσκόμιση άλλου στοιχείου από το οποίο προκύπτει ότι έχει γίνει ο αντιδιφθεριτικός εμβολιασμός. Σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να ενημερώνεται ο γονιός ότι η φοίτηση του παιδιού του είναι αδύνατη εφόσον δεν φροντίσει για τον έγκαιρο εμβολιασμό του.»
Το ίδιο ισχύει και για κρατικούς Παιδικούς Σταθμούς και Νηπιαγωγεία.
Οι περισσότεροι γονείς εμβολιάζουν τα παιδιά τους ως πράξη ευθύνης και αγάπης, σύμφωνα με όσα έχουν παγιωθεί και θεωρούνται απαραίτητα να κάνει ο γονιός. οι δάσκαλοι σπανίως αντιμετωπίζουν περιστατικά ανεμβολίαστων παιδιών κι αυτά είναι κυρίως παιδιά μεταναστών που ήρθαν πρόσφατα στη χώρα μας. Αυτά συνήθως εγγράφονται στο σχολείο, με τη σημείωση ότι ο γονέας θα κάνει τα συνιστώμενα εμβόλια στο παιδί και θα προσκομίσει το βιβλιάριο αργότερα.
Για το εμβόλιο της φυματίωσης, ο Νομίατρος συστήνει συνεργείο εμβολιασμών, το οποίο πηγαίνει στα σχολεία και εμβολιάζει τα παιδιά. Πάρα πολλοί είναι οι γονείς που αρνούνται να δεχτούν να εμβολιαστεί το παιδί τους με το εμβόλιο αυτό.
Επειδή απ’ ότι συνάγεται από τα προαναφερθέντα, επικρατεί κομφούζιο για το αν είναι ή δεν είναι υποχρεωτικοί οι εμβολιασμοί, απευθυνθήκαμε στη Διεύθυνση Δημόσιας Υγιεινής από όπου πήραμε την προφορική απάντηση ότι δεν είναι υποχρεωμένοι οι γονείς να αποδεχτούν τους εμβολιασμούς, εκτός από την περίπτωση που υπάρξει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία (π.χ. σε μία επιδημία) και κακώς οι δάσκαλοι ζητούν απόδειξη ότι είναι εμβολιασμένο το παιδί.
Το ίδιο προκύπτει και από τα έγγραφα της ίδιας Διεύθυνσης του Υπουργείου Υγείας προς το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Καιρός είναι να γίνει ευρέως γνωστό στους γονείς ότι είναι στη διακριτική τους ευχέρεια να εμβολιαστούν ή όχι τα παιδιά τους, αφού ενημερωθούν επαρκώς για το σοβαρό αυτό θέμα που έχει σχέση με την υγεία και το μέλλον του παιδιού αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας.
Άλλα μας λέγανε τότε…
«Ο ιός της γρίπης των πουλερικών κανονικά δεν προκαλεί νόσηση στον άνθρωπο.»
Η φράση αυτή σε έγγραφο του Υπουργείου Υγείας, προξενεί τεράστια εντύπωση σε όσους θυμούνται τις ουρές στα φαρμακεία μετά από το ντόρο στα κανάλια για τη γρίπη των πτηνών. Συγκεκριμένα στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, το εμβόλιο της γρίπης των ανθρώπων (INFL) συνιστάται για επιλεκτικό εμβολιασμό σε όσους έχουν ανάγκη να το κάνουν εξαιτίας επιβαρυντικών παραγόντων ή χρόνιων νοσημάτων. Συνιστάται να το κάνουν και οι επαγγελματίες που ασχολούνται με πουλερικά γιατί όπως αναφέρει το έγγραφο: «Είναι δυνατόν σε περίπτωση συλλοίμωξης με τον ιό της γρίπης των ανθρώπων, ο ιός της γρίπης των πουλερικών να μεταλλαχτεί και να προσβάλλει και τον άνθρωπο.»
Οι φωνές που τολμούσαν να πουν ότι ο ιός της γρίπης των πουλερικών κανονικά δεν προκαλεί νόσηση στον άνθρωπο, πνίγονταν τότε από τις φωνές όσων καλλιεργούσαν τον πανικό και προκαλούσαν υστερία στους πολίτες που συνέρρεαν στα φαρμακεία! Είναι λοιπόν απαραίτητο να ακούγονται ισότιμα όλες οι φωνές, ώστε ο καθένας να αποφασίζει τι συμφέρει και τι όχι στην υγεία του.
Για τους εμβολιασμούς, γενικά, εκείνο που επικρατεί ως άποψη είναι ότι προσφέρουν «τεράστια οφέλη». Υπάρχει όμως και η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού και καλό είναι να το γνωρίζουμε αυτό. Σας παρουσιάζουμε την άποψη επί του θέματος ανθρώπων που έχουν διακριθεί στο χώρο της Υγείας για την επιμονή τους να ψάχνουν την αλήθεια. Μας κατέθεσαν λοιπόν τη δική τους αλήθεια και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό!
Εμβόλια: Αναμφισβήτητα δεδομένα και μία σκέψη
Ο κ. Βαγγέλης Ζαφειρίου, Νευρολόγος – Ψυχίατρος, είναι εκπρόσωπος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο. Είναι επίσης Γ. Γραμματέας της Εθνικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής.
«Τη θετική δράση των εμβολίων, την προβάλλουν πολλοί κρατικοί και επιστημονικοί φορείς. Η τοξικότητά τους και οι παρενέργειες (αποδεδειγμένες και πιθανές) προβάλλονται πολύ λιγότερο ή και καθόλου», μας είπε ο κ. Ζαφειρίου και συνέχισε: «Τα εμβόλια παρέχουν μία προστασία ενάντια σε πιθανή προσβολή από συγκεκριμένους ιούς και συγκεκριμένα μικρόβια. Η προφύλαξη όμως την οποία παρέχουν, έχει κόστος! Εμβόλια έχουν ενοχοποιηθεί μεταξύ άλλων και για βαρύτατες νευρολογικές και ψυχιατρικές παθήσεις.
Χορηγούνται μαζικά στον πληθυσμό και για πολλά από αυτά η αποδοχή τους είναι υποχρεωτική. Όμως αποτελεί δικαίωμα του ανθρώπου να γνωρίζει τις ιδιότητες (θετικές ή αρνητικές) των σκευασμάτων που του χορηγούνται. Στα πλαίσια αυτά καταθέτω μία σκέψη απλής λογικής και έναν παραλληλισμό: Η χώρα μας έχει μία συγκεκριμένη αμυντική δυνατότητα. Εάν χρειαστεί πρόσθετες δυνάμεις, π.χ. στα Ελληνοτουρκικά σύνορα, αυτές θα τις πάρει από άλλη περιοχή, η οποία έτσι θα εξασθενήσει. Φαίνεται λογικό, ότι ο κάθε οργανισμός που αναγκάζεται από το εμβόλιο να αυξήσει την άμυνά του σε μία συγκεκριμένη περιοχή (αντιμικροβιακή) να γίνεται ευάλωτος, τρωτός, α-σθενής σε άλλες περιοχές της λειτουργίας του. Η εξασθένηση αυτή μπορεί να έχει άμεσες ή όψιμες εκδηλώσεις παθολογίας κατ’ αναλογίαν της ισχύος του οργανισμού και των λοιπών επιβαρύνσεων που μπορεί να προστεθούν. Σε οργανισμούς που το εμβόλιο δεν επιφέρει μεταβολές («δεν πιάνει») τα ανωτέρω παύουν λογικά να ισχύουν.»
Μια επιχείρηση βασισμένη στο φόβο
Ο κ. Γεράσιμος Στουραΐτης, Διευθυντής του Ιπποκράτειου Κέντρου Κλασσικής Ομοιοπαθητικής, πρωτοστατεί στην προσπάθεια ενημέρωσης του κοινού για τις συνέπειες από τους εμβολιασμούς. Έχει μεταφράσει στα Ελληνικά το βιβλίο του Γερμανού ιατρού Gerhard Buchwald, ειδικευμένου πνευμονολόγου και παθολόγου, με περαιτέρω εξειδίκευση στην Φυσική Ιατρική και την Κοινωνική Ιατρική. Το βιβλίο του, προϊόν 35χρονης εργασίας, φέρει τον τίτλο: «Εμβολιασμοί: Μία επιχείρηση βασισμένη στο φόβο.». Με στοιχεία, ο Γερμανός ιατρός μας πληροφορεί ότι οι μεταδοτικές ασθένειες είχαν υποχωρήσει αρκετό καιρό πριν από την εισαγωγή των εμβολιασμών και μάλιστα μερικές από αυτές, αύξησαν τον αριθμό των θυμάτων τους τα πρώτα χρόνια μετά τους εμβολιασμούς!
Αλλά και ο Έλληνας ιατρός κ. Κωνσταντίνος Μουρούτης, συνέγραψε το βιβλίο με τον τίτλο: «Όλη η αλήθεια για τα εμβόλια», όπου καταθέτει το αποτέλεσμα της μακροχρόνιας μελέτης του, σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονούν οι εμβολιασμοί. Το βιβλίο του Δρ Κ. Μουρούτη, προλογίζει ο κ. Γεράσιμος Στουραΐτης, ο οποίος γράφει μεταξύ άλλων τα εξής:
«Δεν αμφισβητεί κανείς της επικινδυνότητα των μολυσματικών ασθενειών. Αυτό που θέλει να δείξει το βιβλίο είναι ότι εξίσου φοβερά αποτελέσματα έχουν και οι εμβολιασμοί. Όπως έχει αποδειχτεί από έρευνες και στατιστικά στοιχεία, οι εμβολιασμοί όχι μόνο δεν προστατεύουν από τις αρρώστιες κατά των οποίων υποτίθεται ότι έγιναν, αλλά είναι το αίτιο πολλών τρομερών βλαβών που προκαλούνται στα παιδιά μας. Βλάβες που συγκαλύπτονται, που υποβαθμίζονται, που αποκρύπτονται. Είμαι πεπεισμένος ότι αν δεν αλλάξουμε τρόπο σκέψης και συνεχιστούν οι εμβολιασμοί, είναι θέμα χρόνου το πότε η ανθρωπότητα θα αποτελείται από ανθρώπους νοητικά, ψυχικά και σωματικά ανάπηρους.
Κάποιοι διατείνονται πως το ποσοστό όσων έχουν υποστεί βλάβες από τους εμβολιασμούς είναι μικρό. Όμως αυτή είναι μία θέση που βασίζεται σε αριθμούς, και τα παιδιά μας δεν είναι αριθμοί! Όταν πρόκειται για το παιδί μου, για το παιδί κάθε γονέα, το ποσοστό είναι 100%!»
Είναι χρήσιμα τα εμβόλια;
Το ερώτημα αυτό θέσαμε στον Δρ Γεώργιο Λουκά, Ψυχίατρο – Ομοιοπαθητικό, ο οποίος μας είπε:
«Δεν είμαι ειδικός στο θέμα αυτό, αλλά θα σας απαντήσω εστιαζόμενος σε μερικά σημεία:
1. Το πρώτο αφορά στην απόδειξη δράσης τους. Μία επιστημονική μέθοδος, για να θεωρείται επιστημονικά σωστή, χρειάζεται να έχει αποδειχθεί με διπλά-τυφλά πειράματα, στα οποία πρέπει να έχει μελετηθεί μεγάλος αριθμός ατόμων που ζουν σε παρόμοιες συνθήκες για ένα ικανοποιητικά μεγάλο χρονικό διάστημα. Από ότι ξέρω, δεν έχουν γίνει επαρκή διπλά- τυφλά πειράματα.
2. Το δεύτερο σημείο αφορά στις παρενέργειες. Είναι προφανές ότι μπορούν να εμφανιστούν παρενέργειες μετά από εμβολιασμό. Αυτό μπορεί να συμβεί σε κάποιους οργανισμούς που πιθανόν δεν έχουν επαρκή κάποια ενζυμικά συστήματα και δεν μπορούν να ανεχθούν τη διαδικασία του εμβολιασμού και εμφανίζουν κάποια νόσο μετά το εμβόλιο. Στο σημείο αυτό μπορούν να τεθούν κάποια ερωτήματα:
* Ποιος αναλαμβάνει τις ευθύνες σε μια τέτοια περίπτωση;
* Ποιος θα αποζημιώσει το γονιό, ο οποίος θα υποστεί μεγάλη ζημιά σε πολλά επίπεδα;
* θα αναλάβει να τον αποζημιώσει το κράτος ή η εταιρεία που παρασκεύασε το εμβόλιο;
* Είναι ενημερωμένο το κοινό για τις παρενέργειες των εμβολίων και πώς μπορούν να διεκδικήσουν το δίκιο τους;
* Είναι ο επιστημονικός κόσμος αντικειμενικός και θα υποστηρίξει τον αδύναμο πολίτη ή θα πάρει το μέρος της ισχυρής οικονομικά φαρμακευτικής εταιρείας;
* Αν ένα παιδί πεθάνει 2 μέρες μετά από έναν εμβολιασμό (όπως έχει συμβεί) πώς μπορεί να αποδείξει ο γονιός ότι δεν οφείλεται ο θάνατος μόνο στον κυτταρομεγαλοϊό όπως ισχυρίζονται οι γιατροί του νοσοκομείου αλλά έχει ρόλο και η διαδικασία του εμβολιασμού;
* Ενημερώνουν οι παιδίατροι για τις πιθανές παρενέργειες των εμβολιασμών;
* Είναι οι ίδιοι ενημερωμένοι για αυτές; Γιατί φαίνεται ότι οι περισσότεροι δεν είναι!
3. Το τρίτο σημείο αφορά στο αν υπάρχουν ανεπτυγμένες άλλες προληπτικές μέθοδοι, παρόμοιες των εμβολίων. Μπορώ να σας πω με σιγουριά ότι μπορεί να γίνει αυτό με τη μέθοδο της Ομοιοπαθητικής. Ο πρώτος που εφάρμοσε τη μέθοδο αυτή ήταν ο Σαμουήλ Χάνεμαν. Ήταν ο πρώτος που διατύπωσε ότι μπορεί να χορηγηθεί προληπτικά Belladona σε υγιή άτομα κατά τη διάρκεια επιδημίας οστρακιάς για να μην εκδηλώσουν τη νόσο. Τη μέθοδο αυτή ακολούθησαν πολλοί ομοιοπαθητικοί, όχι όμως όλοι. Ενδεικτικά αναφέρω τον Kent, o οποίος στο βιβλίο του «Διαλέξεις στην Ομοιοπαθητική Φιλοσοφία» (Εκδόσεις Jain, 5η έκδοση, 1954, σελ. 229) αναφέρει ότι θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την Ομοιοπαθητική όχι μόνο για θεραπεία, αλλά και για πρόληψη.
Τα τελευταία χρόνια ένας Αυστραλός ερευνητής ο Isaac Golden έχει χρησιμοποιήσει συστηματικά ομοιοπαθητικά φάρμακα για να αντικαταστήσει τα κοινά εμβόλια. Αυτό το ομοιοπαθητικό πρόγραμμα εμβολιασμών ονομάστηκε «Όμοιο-προφύλαξη». Οι πρώτες συστηματικές μετρήσεις που έχουν καταγραφεί δείχνουν ότι η Όμοιο-προφύλαξη είναι εξίσου αποτελεσματική με τους κοινούς εμβολιασμούς αλλά με λιγότερες παρενέργειες. Γιατί και η χορήγηση ομοιοπαθητικών φαρμάκων μπορεί να φέρει στην επιφάνεια κάποια συμπτώματα, τα οποία μπορούμε να τα αποκαλέσουμε «παρενέργειες». Αυτό θα συμβεί σε κάποια άτομα που είναι ευαίσθητοι οργανισμοί και έχουν την προδιάθεση να νοσήσουν. Τα συμπτώματα αυτά που θα έρθουν στην επιφάνεια υποδεικνύουν το ιδιοσυγκρασιακό ομοιοπαθητικό φάρμακο που χρειάζεται το παιδί. Αν ακολουθηθεί σωστή θεραπεία, το παιδί θα μπορέσει να βελτιωθεί σε επίπεδο υγείας.
Θα ήθελα να σας αναφέρω και κάποιες προσωπικές εμπειρίες που σχετίζονται με το θέμα των εμβολιασμών. Υπάρχουν ιατροί που αμφισβητούν τη χρησιμότητα των εμβολίων και φοβούνται να εκφράσουν ανοιχτά τη γνώμη τους. Πριν μερικά χρόνια κάποιος καθηγητής μου στο πανεπιστήμιο, μου εκμυστηρεύτηκε ότι δεν πίστευε στην χρησιμότητα των εμβολίων. Θεωρούσε ότι υπάρχει ένα 5% ανθρώπων που έχουν μια κληρονομική επιβάρυνση και αυτοί θα αρρωστήσουν από κάποια νόσο κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Ακόμη κι αν προλάβει το εμβόλιο την εκδήλωση κάποιας νόσου, οι οργανισμοί που έχουν κληρονομική ευαισθησία θα αρρωστήσουν από κάποια άλλη. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι απέφευγε να εκφραστεί ελεύθερα στους υπόλοιπους ιατρούς. Εξέφρασε την άποψη του μόνο σε μένα, προσωπικά, που ήξερε ότι ασχολούμαι με την Ομοιοπαθητική και είχα εκφράσει ανοικτά τους προβληματισμούς μου για πιθανές παρενέργειες των εμβολίων.
Πριν μερικά χρόνια, είχα παρουσιάσει σε ένα συνέδριο την περίπτωση ενός παιδιού που είχε εμφανίσει «οξεία λεμφοβλαστική αναιμία» μετά από εμβολιασμό και που μπόρεσε να ιαθεί πλήρως από μια υποτροπή της νόσου με τη χρήση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου Thuja. Μετά την ανακοίνωση της εργασίας, το σχόλιο του προϊσταμένου μου ήταν ότι δεν ήταν σοβαρή η ανακοίνωση και ότι θα έπρεπε να σοβαρευτώ και να γίνω «καθώς πρέπει» επιστήμονας. Δεν μπήκε καν στη διαδικασία να προβληματιστεί. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος είχε υψηλή θέση. Θα μπορούσε να αναρωτηθεί και να ενθαρρύνει για μια έρευνα. Θα μπορούσε να βοηθήσει στη συλλογή με σωστό τρόπο κάποιων στοιχείων. Η παρουσία του θα άνοιγε δρόμους για να μελετηθεί το θέμα στη σωστή του διάσταση. Όμως δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει κάτι τέτοιο και μπορώ να υποθέσω ότι πίσω από την αντίδραση του αυτή υπήρχε ο φόβος για να μην έχει κάποιους μπελάδες!
Μεγάλη κουβέντα γίνεται λοιπόν για τη χρησιμότητα ή όχι των εμβολίων. Όλος αυτός ο διάλογος μπορεί να αποβεί χρήσιμος και για τους υποστηρικτές των εμβολιασμών. Θα μπορούσαν να διερευνήσουν τις περιπτώσεις που εμφάνισαν παρενέργειες από τα εμβόλια, να αναζητήσουν πληροφορίες μέσα από την εξέταση του DNA τους και να καταλήξουν σε κάποιο γενετικό προφίλ ατόμων τα οποία είναι ευαίσθητα στους εμβολιασμούς, ώστε τα άτομα με το συγκεκριμένο προφίλ να μην εμβολιάζονται.
Μέχρι όμως να γίνει αυτό πρέπει να ενημερώνονται οι γονείς για τις παρενέργειες και είναι αυτοί υπεύθυνοι να αποφασίσουν αν θα εμβολιάσουν το παιδί τους ή θα χρησιμοποιήσουν την Όμοιο-προφύλαξη ή άλλη μέθοδο προφύλαξης ή δεν θα το εμβολιάσουν και θα αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιάζεται με οποιαδήποτε μέθοδο της αρεσκείας τους. Τελειώνοντας, θα ήθελα να συγχαρώ τον Πανελλήνιο Σύλλογο Υποστήριξης της Υγείας για τις προσπάθειες που καταβάλλει για την ενημέρωση του κοινού. Χρειάζεται όλοι μας να στηρίξουμε τις δραστηριότητες του Συλλόγου. Όποιος έχει κάποια στοιχεία βιβλιογραφικά ή μαρτυρίες γνωστών του σχετικά με το θέμα, καλό θα ήταν να γνωστοποιήσει τα στοιχεία αυτά στο προεδρείο του συλλόγου. Είναι σημαντικό, όλοι μας να βοηθήσουμε ώστε να αρχίσει να γίνεται σωστή ενημέρωση του κόσμου αλλά και των ιατρών που οι περισσότεροι δεν είναι σωστά ενημερωμένοι. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε χαρίζοντας κάποιο από τα βιβλία που κυκλοφορούν για το θέμα των εμβολίων ή δίνοντας τους το σχετικό φυλλάδιο για τα εμβόλια που έχει κυκλοφορήσει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υποστήριξης της Υγείας.»
Ο γνωστός παγκοσμίως, Ινδός Ομοιοπαθητικός Jawahar Shah μας δήλωσε:
«Επιθυμώ και προσπαθώ να μειωθούν οι εμβολιασμοί! Το κάθε παιδί στην Αμερική έχει εμβολιαστεί μέχρι τα 2 του χρόνια με 320 εμβόλια! Στον Καναδά, ένα παιδί εμβολιάζεται επίσης με πολλά εμβόλια, περίπου 20, μέχρι 2 χρονών! Αυτό προκαλεί μεγάλη αταξία στο ανοσοποιητικό σύστημα! Στις μέρες μας, ασθένειες όπως οι αλλεργίες, ο αυτισμός, έχουν μεγάλη αύξηση εξαιτίας των εμβολιασμών!»
«Οι Μορμόνοι που δεν εμβολιάζονται δεν αρρωσταίνουν! Στην κοινωνία τους έχουν μηδενικό ποσοστό αυτισμού!»
Το βιβλίο του Δρ Κωνσταντίνου Μουρούτη, «Όλη η αλήθεια για τα Εμβόλια» αποτελείται από κρίκους πληροφοριών που δημιουργούν την αλυσίδα προς την αλήθεια. Εκεί βρήκαμε πολλά κλειδιά για να ξεκλειδώσουμε κάποια «μυστήρια» γύρω από τα εμβόλια και να διαφωτιστούμε εμείς οι μη ειδικοί για πολλά, όπως: τι σημαίνουν οι όροι «Νεκρό» εμβόλιο Ηπατίτιδας Β, πολιομυελίτιδας κ.λ.π. «Ζων» εξασθενημένο εμβόλιο Φυματίωσης, Ανεμοβλογιάς κ.λ.π. που διαβάσαμε στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών που συνιστά του Υπουργείο Υγείας.
Σύμφωνα με όσα διαβάσαμε στο βιβλίο, είναι εμβόλια τα οποία περιέχουν νεκρούς ή «εξασθενημένους» ιούς. «Τα εμβόλια που περιέχουν νεκρούς ιούς υποτίθεται ότι σκοτώνουν τους ιούς που περιέχονται μέσα τους. Τα εξασθενημένα εμβόλια περιέχουν ζώντες ιούς, οι οποίοι έχουν αποδυναμωθεί με την πρόθεση δηλητηριωδών χημικών». Τα νεκρά εμβόλια, δηλαδή, είναι ιοί τους οποίους ο συγγραφέας παρομοιάζει με νεκρά ζώα που έχουν θανατωθεί με χημικό δηλητηριώδη τρόπο και αναρωτιέται:
«Είστε διατεθειμένοι να φάτε ένα τέτοιο νεκρό ζώο; Θα ήταν σωστό να το φάτε; Αυτό ακριβώς περιέχεται στα εμβόλια νεκρών ιών! Τα άρρωστα ζώα είναι επίσης βλαβερά. Θα τρώγαμε μια άρρωστη αγελάδα; Κανείς δεν θα το έκανε! Κι όμως κάτι τέτοιο γίνεται με τα εμβόλια των εξασθενημένων ζώντων ιών».
Θελήσαμε να μιλήσουμε προσωπικά με τον συγγραφέα του βιβλίου σχετικά με την αλήθεια του γύρω από τα εμβόλια. Έτσι κι έγινε!
Το βιογραφικό σημείωμα του Δρ Κων/νου Μουρούτη είναι μακροσκελές. Σπούδασε Προληπτική & Φυσική Ιατρική, Νευροενδοκρινολογία, Ψυχολογία, Θεολογία, Ψυχονευροανοσολογία και το βιογραφικό του μακραίνει αφού συνεχίζει να σπουδάζει. Είναι μέλος αρκετών Οργανισμών Υγείας, μεταξύ των οποίων και της Αντικαρκινικής Εταιρείας στην Ελλάδα.
«Είναι πράξη ευθύνης και αγάπης ο εμβολιασμός των παιδιών μας;», ρωτήσαμε τον κ. Μουρούτη και η συζήτηση άρχισε:
« Η ιατρική δεοντολογία δεν μου επιτρέπει να συμφωνήσω» είπε και συνέχισε:
«Την ίδια στιγμή όμως είμαι υποχρεωμένος να συμφωνήσω στην περίπτωση που ο εμβολιασμός θα είναι μια κακή αναγκαιότητα. Εξαρτάται από την αυθεντικότητα της ωριμότητας που έχει σε όλα τα επίπεδα ο γονέας, ο οποίος είναι και δάσκαλος για το παιδί. Αν οι γονείς ζουν κάτω από τις νομοτέλειες της βιοχημικής ισορροπίας που διέπουν την Υγεία, τότε θα μεταφέρουν το ανάλογο μήνυμα στα παιδιά τους και τότε δεν χρειάζονται τα εμβόλια. Είναι πράξη ευθύνης από την πλευρά των γονέων το να σταθούν κοντά στο παιδί τους και να του δώσουν αυτά που έχει πραγματικά ανάγκη: αγάπη, ασφάλεια, προστασία. Δυστυχώς όμως έχει περάσει στην αντίληψη του κόσμου ο εμβολιασμός ως πράξη «ευθύνης και αγάπης». Εμείς οι άνθρωποι έχουμε αφήσει τη φωτιά στους θεούς και μείναμε εμείς οι θνητοί στο σκοτάδι και το κρύο. Κι όταν κάποιος Προμηθέας έρχεται να μας δώσει τη φωτιά, θεωρούμε ότι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να πάρουμε τη φωτιά και να στείλουμε τον Προμηθέα στον Καύκασο να του τρώει το όρνιο το συκώτι. Όμως, έχουμε καλά νέα: το συκώτι αναπλαθόταν! Έχουμε αρχέγονα βιονικά στελεχοκύτταρα, οπότε έχουμε ελπίδα ακόμα!
Η διαφορά του σώφρονα από τον άφρονα, είναι ότι ενώ και οι δύο γνωρίζουν το ίδιο πράγμα, ο ένας το κάνει και ο άλλος δεν το κάνει! Πρέπει οι γιατροί, οι γονείς, οι δάσκαλοι να διαβάζουν να μελετούν συνεχώς ώστε να γνωρίζουν και από εκεί και πέρα εξαρτάται από τη στάση ζωής που επιλέγει ο καθένας, αν ζει ως σώφρονας ή ως άφρονας. Η υγεία έχει σχέση με τη στάση ζωής του καθένα και τις αρχές του και με το κατά πόσον δέχεται να κάνει εκπτώσεις στις αρχές αυτές.
Για να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα για τα εμβόλια, θα σας πω ένα παράδειγμα: Οι Μορμόνοι στην Αμερική λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων δεν έχουν και πολλές σχέσεις με τον σύγχρονο πολιτισμό. Τα μέλη λοιπόν αυτής της κοινωνίας δεν εμβολιάζονται. Στα παιδιά δεν έχει παρουσιαστεί ούτε ένα περιστατικό αυτισμού! Δεν ασθενούν αυτοί οι άνθρωποι! Σπανίως αρρωσταίνουν! Οι Μορμόνοι θα έπρεπε να γίνουν αντικείμενο έρευνας, για τον τρόπο της ζωής τους. Όμως συνειδητά τους αφήνουν έξω από τις έρευνες για να μην αποδειχτεί ότι οι εμβολιασμοί δεν χρειάζονται!
Αν το παιδί, μαζί με τους γονείς, ζει σε ένα σωστό βιοχημικό, ψυχοκοινωνικό, συναισθηματικό και πνευματικό περιβάλλον, τότε δεν έχει ανάγκη τίποτα από όλα αυτά τα φάρμακα. Όταν λείπει η προσοχή, η αγάπη, το χάδι από τον άνθρωπο, τότε ίσως να επιζητά υποσυνείδητα την ασθένεια γιατί έναν άρρωστο τον προσέχουν περισσότερο από έναν υγιή!».
«Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας δεν οφείλεται μόνο στους ιούς των κονδυλωμάτων, είναι πολυπαραγοντικός. Το εμβόλιο δεν είναι η σωστή πρόληψη!»
Ο Δρ Κωνσταντίνος Μουρούτης τόνισε ότι το life style που έχουμε υιοθετήσει έχει δημιουργήσει μία γενιά εκφυλισμένη βιοχημικά και ψυχοκοινωνικά και το γενετικό υλικό έχει καταστραφεί σε ανησυχητικό βαθμό!
Μας είπε: «Αν ο άνθρωπος δεν κάνει κάτι να αλλάξει τη ζωή του προς το φυσικότερο, αν δεν δίνει καθημερινά τον αγώνα για το καλό με χαρά και ευφροσύνη, τότε το έχουμε χάσει το παιχνίδι!
Είναι υποχρέωση του γιατρού, ο οποίος διαπνέεται από αίσθημα ηθικής και έχει δώσει τον όρκο τιμής του Ιπποκράτη, να ενημερώσει τους ανθρώπους ότι αν δεν αλλάξουν τρόπο σκέψης, τα εμβόλια δεν θα τους σώσουν! Οι γιατροί που δεν διαπνέονται από αγάπη και συμπόνια για τον άνθρωπο, όσο άρτια επιστημονική κατάρτιση και αν έχουν, όσο και αν καθοδηγούνται από την έρευνα και τη μελέτη, θα αποτύχουν στην Τέχνη της Ιατρικής. θα είναι διαγνωστικά μηχανήματα.
Για να είμαι συνεπής στην Τέχνη της Ιατρικής πρέπει να απευθυνθώ στους γονείς και τα κοριτσάκια και με πολλή αγάπη, παρρησία και τρυφερότητα να τους μιλήσω για το πολυσυζητημένο εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Να τους εξηγήσω ότι οι ενδοεπιθηλιακές τραχηλικές νεοπλασίες κατά ένα μεγάλο ποσοστό, 60-70%, περνούν ασυμπτωματικά στις γυναίκες και το ανοσοποιητικό σύστημα της γυναίκας τις καταστρέφει από μόνο του! Οι βασικές αιτίες ανάπτυξής τους είναι: η κακή κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος, το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ, η παχυσαρκία και η πρόωρη έναρξη της σεξουαλικής ζωής. Σημαντικό ρόλο παίζει το πόσους σεξουαλικούς συντρόφους είχε η γυναίκα και πόσους σεξουαλικούς συντρόφους είχαν οι σεξουαλικοί της σύντροφοι (το life style που λέγαμε)! Είναι πολυπαραγοντικός ο καρκίνος! Για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας έχουν κατηγορηθεί 5-6 από τους 100 ιούς των θηλωμάτων (οι 6,11,16,18,21) και έχει διαφημιστεί το εμβόλιο ως προφύλαξη! Όμως δεν είναι οι ιοί ο μόνος παράγων. Για να εξελιχθεί ο καρκίνος, έχει να κάνει με την ομοιόσταση, την αντοχή και τη δύναμη του ανοσοποιητικού συστήματος και το γενικό περιβάλλον, στο οποίο ζει το σύστημα.
Στην Αμερική ο δείκτης θνησιμότητας από τον καρκίνο του ιού των κονδυλωμάτων είναι 3,7 ανά 100.000 γυναίκες. Στην Αυστραλία είναι μικρότερο: 4,5 ανά 500.000 γυναίκες. Δεν μιλάμε λοιπόν για επιδημία για να εφαρμόσουμε μαζικούς εμβολιασμούς. Ούτε μπορούμε να εφαρμόσουμε κάτι στην Ελλάδα με βάση μία έρευνα που έγινε (όπως έγινε!) στις Η.Π.Α. Στην Ελλάδα δεν έχουμε καν στατιστικά στοιχεία για τον καρκίνο γενικά!
Το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας πήρε έγκριση στις 29 Ιουνίου 2006 και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα έχουμε αναφορές 385 ανεπιθύμητων ενεργειών μετά τη χορήγησή του. Οι παρενέργειες του εμβολίου ήταν: ζάλη σε 41 περιπτώσεις, 55 συμπτώματα συγκοπής, 41 περιπτώσεις πυρετού, 33 περιπτώσεις εξανθημάτων, παραισθησία - υπαισθησία (32), κνησμός (31), πονοκέφαλος (19), εμετός (16), μυαλγίες (13), λεμφαδενοπάθεια (10), αρθραλγία (7) και σύνδρομο Gullain – Barre (5). Να σημειώσουμε οι 253 περιπτώσεις από αυτές, δηλαδή το 66%, χρειάστηκαν περαιτέρω διακομιδή σε ιατρείο ή νοσοκομείο. Δεν είναι και λίγες οι ανεπιθύμητες ενέργειες λοιπόν, που μπορεί να είναι και σοβαρότατες!
Θέλω να μπούμε λίγο πιο βαθειά! Οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι επειδή το ποσοστό ομοφυλοφιλίας αυξάνει στους άνδρες, θα πρέπει να εμβολιάζονται και τα αγοράκια, γιατί δυνητικά κάποια από αυτά θα γίνουν ομοφυλόφιλα και θα κινδυνεύουν από τους ιούς! Πριν εμφανιστεί το εμβόλιο για τα αγοράκια και αρχίσουμε κι άλλους εμβολιασμούς, θα πρέπει να αφυπνίσουμε τους γονείς για να διδάξουν την αληθινή αγάπη στα παιδιά ώστε να αντιλαμβάνονται τη σεξουαλική πράξη με την Πλατωνική έννοια της απόλυτης ένωσης ψυχών, ως θεία ένωση! Τότε θα μειωθεί το πρόβλημα με τον καρκίνο των κονδυλωμάτων. Πρέπει επίσης να εξηγήσουμε στους γονείς ότι παίζει σημαντικό ρόλο ο σχηματισμός της ταυτότητας του παιδιού. Και η ταυτότητα του παιδιού είναι συνάρτηση της σχέσης που έχει το παιδί με τους γονείς, αλλά και οι γονείς μεταξύ τους. Όταν τα παιδιά τα «μεγαλώνει» η τηλεόραση, όταν οι γονείς δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με το παιδί λόγω της εργασίας τους, τότε η υπερσεξουαλικότητα θα είναι το υποκατάστατο για να γεμίσει το κενό στην ψυχή τους!
Γυρίζω σε όλη την Ελλάδα και τα λέω αυτά, όπου με καλούν. Έτσι θεωρώ ότι υπηρετώ σωστά την Τέχνη της Ιατρικής. Μπορεί κάποιοι «ξύπνιοι» γιατροί που θησαυρίζουν από τους εμβολιασμούς να με «σταυρώσουν» γι’ αυτά που λέω. Όμως στην ιστορία υπάρχουν παραδείγματα που δείχνουν ότι η πρόοδος ήρθε από εκείνους που έμειναν και πολέμησαν στις Θερμοπύλες και όχι από εκείνους που λιποτάκτησαν. Η πρόοδος ήρθε από εκείνους που επέμειναν! Ο εύκολος δρόμος, όπως είναι ο δρόμος των εμβολίων κατά των διαφόρων ασθενειών, δεν είναι ο δρόμος της προόδου. Είναι ένας φαύλος κύκλος που οδηγεί σε παρενέργειες όπως π.χ.
* σπασμοί, εγκεφαλίτιδα, επιληψία, αυτισμός, σκλήρυνση κατά πλάκας, ψωρίαση, διαβήτη, λευχαιμία, αρθρίτιδα, αιφνίδιους παιδικούς θανάτους, σύνδρομο Hodgkin κ.α. που οδηγούν σε όλο και περισσότερους εμβολιασμούς.
Πρόοδο στην επιστήμη είχαμε όταν κάποιοι αμφισβήτησαν κάτι που θεωρείτο ως δεδομένο και δυστυχώς τα εμβόλια θεωρούνται ως κάτι το δεδομένο!»
Οι έρευνες με το προσχεδιασμένο αποτέλεσμα…Τα εμβόλια είναι ένα παγκόσμιο πείραμα!
«Πολλοί γιατροί (πόσο μάλλον ο υπόλοιπος κόσμος) δεν γνωρίζουν ότι δεν έχουν γίνει έρευνες για πολλά από τα εμβόλια, και ότι για άλλα έγιναν με τέτοιο τρόπο που το συμπέρασμα ήταν αυτό που επιθυμούσε η παρασκευάστρια εταιρεία να είναι. Αυτοί που εμβολιάζονται ή εμβολιάζουν τα παιδιά τους, δεν ξέρουν ότι είναι συμμέτοχοι σε ένα παγκόσμιας σχεδόν εμβέλειας πείραμα!
Για το εμβόλιο κατά του ιού των θηλωμάτων υπάρχουν δημοσιεύματα που προκαλούν τουλάχιστον σκεπτικισμό για τον τρόπο που έγιναν οι έρευνες. Στις κλινικές δοκιμές του, αντί για αδρανές placebo η εταιρεία παρασκευής χρησιμοποίησε δραστικό placebo με αλουμίνιο. Μία τέτοια πρακτική μπορεί να δώσει ψευδώς καθυσηχαστικά αποτελέσματα όσον αφορά στην ασφάλεια του παραχθέντος εμβολίου. Το εμβόλιο αυτό περιέχει 225μg αλουμινίου, χωρίς να έχει ελεγχθεί για την ασφάλεια των αλάτων αλουμινίου. Οι βλάβες που προκαλεί το αλουμίνιο στο νευρικό σύστημα είναι γνωστές! Το εμβόλιο περιέχει επίσης βορικό νάτριο που είναι δηλητήριο και χρησιμοποιείται ως εντομοκτόνο!
Σε μια έρευνα έχει σημασία ποιο αξίωμα τίθεται ως βάση της, πώς γίνεται η έρευνα και τι θέλω να αποδείξω. Εξαρτάται λοιπόν το συμπέρασμα μιας έρευνας από το πώς τη στήνω. Αν τη στήσω όπως με συμφέρει, μπορεί να αποδείξω οτιδήποτε!»
Αυτά μας πρόσθεσε ο κ. Κ. Μουρούτης και έκλεισε τον χειμαρρώδη λόγο του ως εξής:
«Θέλω να τονίσω ότι σημαντικοί παράγοντες για τη διατήρηση της υγείας είναι η καθαριότητα, η σωστή απολύμανση (όχι η πλήρης ασηψία), ο επαρκής κλιματισμός, η άσκηση στο ύπαιθρο, η υγιεινή διατροφή με βιολογικά προϊόντα που επικεντρώνονται στα φρέσκα χορταρικά και φρούτα, άφθονα λαχανικά και αποφυγή τροφών ραφιναρισμένων, με συντηρητικά κλπ. Όταν στο παρελθόν βελτιώθηκαν οι συνθήκες υγιεινής τότε εξαφανίστηκαν λοιμώδεις ασθένειες. Ο λόγος που φάνηκε ότι τα εμβόλια συνέδρασαν στην εξαφάνιση κάποιων ασθενειών, είναι ότι είχαν αλλάξει οι συνθήκες διαβίωσης πριν. Έτσι, όταν άρχισε η χορήγηση των εμβολίων, φάνηκε σαν να οφειλόταν σε αυτά τα θετικά αποτελέσματα στην υγεία των ανθρώπων. Έτσι φάνηκε! Δεν είναι όμως η αλήθεια αυτό για το ρόλο των εμβολίων και αυτό έχει αποδειχτεί και από μελέτες άλλων επιστημόνων, οι οποίες έχουν δημοσιευτεί.
Ελπίζω, με όσα είπα, να συνέλαβα στην ενημέρωση των γονέων κυρίως, σχετικά με το θέμα των εμβολίων. Η απόφαση και η ευθύνη είναι δική τους. Ας συζητήσουν με τον θεράποντα γιατρό τους και ας πράξουν με σωφροσύνη!»
Αυξάνουν οι φωνές αντίθεσης στους εμβολιασμούς
«Τα τελευταία χρόνια οι φωνές που αντιτίθενται στους εμβολιασμούς αυξάνουν, προφανώς όχι επειδή υπάρχουν γονείς που θέλουν να αρρωσταίνουν τα παιδιά τους!»
Απόσπασμα από ομιλία του κ. Γεράσιμου Στουραΐτη, στην οποία ανέφερε επίσης ότι:
«Έρευνες βασισμένες σε στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι εμβολιασμοί δεν προστατεύουν. Αντιθέτως συμβάλλουν στην ανάπτυξη των τρομερών μολυσματικών ασθενειών. Πολλές από τις φρικτές επιδημίες των παρελθόντων ετών ήταν συχνά αποτέλεσμα των ιατρικών μέτρων πρόληψης. Μόνο όταν τα μέτρα αυτά αποσύρθηκαν, οι επιδημίες υποχώρησαν και εξαφανίστηκαν …θα ήθελα να σας ρωτήσω, αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που να πιστεύει ότι το κράτος είναι σε θέση να φροντίσει ένα παιδί περισσότερο από τους γονείς του;
* Με ποια λοιπόν ηθικά ερείσματα πιέζει το κράτος τους γονείς να εμβολιάζουν τα παιδιά τους προκειμένου να εγγραφούν στους κρατικούς παιδικούς σταθμούς και στα δημόσια σχολεία; Άλλωστε στο σχολείο τα παιδιά που είναι εμβολιασμένα δεν κινδυνεύουν από το ανεμβολίαστο παιδί.
* Αυτό δεν μας αναμασάνε διαρκώς οι υποστηρικτές των εμβολιασμών;
* Δεν μας λένε ότι όποιος εμβολιάζεται δεν κινδυνεύει;
* Τι φοβούνται λοιπόν;
* Μήπως φοβούνται ότι σε περίπτωση κάποιας νόσου, εκείνα τα παιδιά που θα νοσήσουν θα είναι τα εμβολιασμένα και όχι τα ενεμβολίαστα;»
Ευρωπαϊκό Φόρουμ Επαγρύπνησης για τους Εμβολιασμούς
Από το 1999 έως το 2005 αντιπρόσωποι από διάφορες χώρες συνασπίστηκαν και δημιούργησαν το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Επαγρύπνησης για τους Εμβολιασμούς (Ε.F.V.V.). Οι αντιπρόσωποι προέρχονται από χώρες όπως: Γαλλία, Ισπανία, Γερμανία, Αγγλία, Ιταλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ελβετία, Λουξεμβούργο, Ισραήλ. Πολλοί από τους συμμετέχοντες είναι γιατροί.
Σκοπός του Ε.F.V.V. είναι να ενημερώνει το ευρύ κοινό, τους πολιτικούς και τον τύπο για τις ανεπιθύμητες ενέργειες των εμβολιασμών. Στο πλαίσιο δραστηριοτήτων του το Ε.F.V.V. πραγματοποίησε μελέτη, τα συμπεράσματα της οποίας, σε γενικές γραμμές, αναφέρουν τους τύπους των εμβολίων και τις αντίστοιχες παρενέργειες που προκάλεσαν:
* · Διφθερίτιδας - Τετάνου - Πολιομυελίτιδας - Κοκίτη - Αιμόφιλου: κατηγορούνται συχνότερα για νευρολογικές παθήσεις.
* · Ηπατίτιδας Β: κατηγορείται συχνότερα για προβλήματα στο αυτόνομο ανοσοποιητικό σύστημα, σε παθήσεις των αρθρώσεων και διάφορες ασθένειες που μπορούν να καλυφθούν από τον γενικό τίτλο «χρόνια κόπωση».
* · Ιλαράς - Παρωτίτιδας - Ερυθράς: προκαλεί πιο συχνά διαβήτη, προβλήματα στα νεφρά, λαιμό μύτη, αυτιά, αρθρίτιδα.
* · Γρίπης: είναι υπεύθυνο για ασθένειες του αναπνευστικού και διάφορες εκδηλώσεις γρίπης.
Όλα τα άλλα εμβόλια, ανεξάρτητα από το αν είναι μονά ή σε συνδυασμό με άλλα, μπορούν να προκαλέσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα προαναφερόμενα προβλήματα, η ένταση των οποίων εξαρτάται από το εμβολιασθέν άτομο.
Το Ε.F.V.V. διαπίστωσε ότι η αντίδραση στον εμβολιασμό παρατηρήθηκε σε χρονικό διάστημα από λίγες ώρες έως 60 ημέρες μετά τον εμβολιασμό, στις περισσότερες των περιπτώσεων. Σε λίγους ασθενείς τα προβλήματα εμφανίστηκαν μετά από χρόνια.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορούν όσοι θέλουν να επισκεφτούν τη σελίδα: www.efvv.org
Πανελλήνιος Σύλλογος Υποστήριξης της Υγείας
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υποστήριξης της Υγείας (Π.Σ.Υ.Υ.) ιδρύθηκε το 2006 στην Αθήνα και έχει ως σκοπούς:
* - Να προωθεί την κατάσταση υγείας του ευρύτερου πληθυσμού μέσω θεμελιωμένων και ανεξάρτητων από οικονομικά συμφέροντα πληροφοριών
* - Να προάγει την αντίληψη και την κατανόηση σχετικά με τους εμβολιασμούς, ώστε γονείς και όσοι άλλοι ενδιαφέρονται να έχουν την ελευθερία μιας περισσότερο ενημερωμένης επιλογής.
* - Να συγκεντρώνει ιστορικές και επίκαιρες πηγές ενημέρωσης και έρευνας σε σχέση με τους εμβολιασμούς, τη σημασία του μητρικού θηλασμού, το φυσικό τοκετό αλλά και σε σχέση με άλλες επιλογές υγείας και να προσφέρει την ανάλογη υποστήριξη σε γονείς και κάθε ενδιαφερόμενο.
* - Να φέρνει τα παραπάνω θέματα στην επικαιρότητα, να ασκεί πολιτική πίεση για αύξηση στην ελευθερία επιλογών και ισορροπημένη ενημέρωση σε θέματα υγείας.
* - Να οργανώνει και να διευκολύνει τοπικές ομιλίες, σεμινάρια, να εκδίδει ενημερωτικά φυλλάδια, περιοδικά και να ανταλλάσσει γνώση και εμπειρία με αντίστοιχους συλλόγους του εσωτερικού και του εξωτερικού.
* - Να εγκαθιδρύει ένα εθνικό και διεθνές δίκτυο υποστήριξης από ανεξάρτητα άτομα και οργανώσεις που ενδιαφέρονται για αυτά τα θέματα.
Μέλη του Π.Σ.Υ.Υ. είναι γιατροί και μη γιατροί.
Όπως αναφέρεται στο ενημερωτικό φυλλάδιο που εξέδωσε ο σύλλογος τον Ιούνιο που πέρασε,
«Είναι πιθανό, στην περίπτωση που κάποιος γονιός θα προσπαθήσει να συζητήσει με τον παιδίατρο τα στοιχεία που αναφέρονται σε παρενέργειες και αναποτελεσματικότητα μετά τη χρήση εμβολίων, να εισπράξει άρνηση για συζήτηση, σαρκασμό ή και κοροϊδία για την αγωνία του όσον αφορά στην ασφάλεια του παιδιού του.»
Ο σύλλογος παραθέτει τη ρήση του Schopenhauer:
«Η κάθε αλήθεια περνάει τρία στάδια: πρώτα γελοιοποιείται, μετά πολεμάται και τελικά γίνεται αποδεκτή ως αυτονόητη!»
Περισσότερες πληροφορίες για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Υποστήριξης της Υγείας θα βρείτε στα τηλέφωνα: 210 2847157, 2310 270515 και στην ιστοσελίδα www.healthprevention.gr.
Ενημέρωση, ενημέρωση, ενημέρωση!
της Νίκης Τσέκου- Holistic Life
Η ευθύνη εναπόκειται στον καθένα από εμάς να ενημερωθεί για το πόσο αναγκαία είναι τα εμβόλια. Δεν είναι υποχρεωτικά! Η απόφαση είναι δική μας. Αν εμβολιάσουμε τα παιδιά μας ή τα ζώα συντροφιάς που φροντίζουμε, οι ανεπιθύμητες ενέργειες εξαιτίας του εμβολίου, οι οποίες θα παρουσιαστούν πιθανόν, θα είναι ίσως ένα στατιστικό στοιχείο για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, αλλά για εμάς, θα είναι ασφαλώς δυσάρεστες! Ενημέρωση λοιπόν, όχι όμως μονόπλευρη!
Από το 1714 που ο Έλληνας γιατρός Τιμώνης ανέφερε στη Βασιλική Ακαδημία Επιστημών του Λονδίνου ότι στην Κωνσταντινούπολη κάποιοι εμβολιάζονταν με τον ιό της ευλογιάς ενώ ήταν υγιείς, με σκοπό να προκαλέσουν ήπια μόλυνση, ώστε να αποφύγουν τη βαριά ασθένεια, έφτασε στο Λονδίνο το μαντάτο για το εμβόλιο της ευλογιάς. Χιλιάδες άνθρωποι εμβολιάστηκαν στην Τουρκία. Το 1718 η Λαίδη Mary Wortley Montano πήγε στην Τουρκία συνοδεύοντας το σύζυγό της, ο οποίος είχε διοριστεί πρεσβευτής εκεί, εμβολίασε το παιδί της, αλλά το εμβόλιο δεν «έπιασε». Όταν επέστρεψε στο Λονδίνο, εμβολίασε και την κόρη της. Παρότι η Λαίδη Montano θεωρείτο ιδιόρρυθμη στους αριστοκρατικούς κύκλους, τους έπεισε ως ένα βαθμό και 1000 άτομα εμβολιάστηκαν. Τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα! Όπου γινόταν ο εμβολιασμός, τα κρούσματα ευλογιάς αυξάνονταν και σημειώθηκαν πολλοί θάνατοι.
Αργότερα, ο Luis Pasteur χρησιμοποίησε τη μέθοδο να εξασθενεί τα μικρόβια και μετά να τα εμβολιάζει στους ανθρώπους. Από το 1885 λοιπόν, ο Pasteur ξεκίνησε το «πείραμα» των εμβολιασμών που εξελίχθηκε σε παγκόσμιο σχεδόν και συνεχίζεται…
Ανώδυνη ενέργεια;
«Εμβολιάζω το παιδί μου: πράξη ευθύνης και αγάπης!» Με αυτό τον τίτλο προπαγανδίστηκε στον τύπο η διοργάνωση τριήμερου εκδηλώσεων, το Φεβρουάριο που πέρασε, σε γνωστό μεγάλο εμπορικό κέντρο των Αθηνών, με σκοπό την ενημέρωση για τον εμβολιασμό. Οι διοργανωτές καλούσαν τους γονείς να πάνε στο εμπορικό κέντρο να παίξουν με τα παιδιά τους στους ειδικά διαμορφωμένους παιδότοπους και να διασκεδάσουν. Ανάμεσα στις παιδικές παραστάσεις, το stand up comedy και άλλα τέτοια ευχάριστα, οι γονείς θα είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και ομιλίες από τους εκπρόσωπους των φορέων της εκδήλωσης. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου δηλαδή! Και το τριήμερο θα έκλεινε με συναυλία τραγουδιστών του «Dream Show»!
Η ανακοίνωση παρακινούσε τους γονείς να παρακολουθήσουν τις εκδηλώσεις αυτές για να ενημερωθούν για τον εμβολιασμό, γιατί όπως τόνιζε: «Τι θέλει το παιδί μας στα πρώτα βήματα στη ζωή; Αγάπη, ασφάλεια, προστασία. Ο εμβολιασμός είναι μια απλή ανώδυνη ενέργεια με τεράστια οφέλη για την υγεία και το μέλλον τα ου παιδιού, θωρακίζοντας τη ζωή του αλλά και ολόκληρη την κοινωνία.»
Κανείς νομίζω δεν πρέπει να διαφωνήσει ότι το παιδί θέλει αγάπη, ασφάλεια και προστασία. Η διαφωνία εστιάζεται στο αν ο εμβολιασμός είναι μια απλή και ανώδυνη ενέργεια και αν έχει τεράστια οφέλη! Τη διαφωνία του εξέφρασε πρώτος ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υποστήριξης της Υγείας.
Εξέδωσε ενημερωτικό βιβλιαράκι με συλλογή κειμένων για τους εμβολιασμούς, στην εισαγωγή του οποίου γράφει:
«Τα εμβόλια αμφισβητούνται όλο και περισσότερο, όχι μόνο εξαιτίας των παρενεργειών τους, αλλά κυρίως εξαιτίας του ότι αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο (από τις στατιστικές που δυστυχώς αποκρύπτονται από το ευρύ κοινό) ότι η αποτελεσματικότητά τους είναι μόνο υποθετική!»
Η άποψη αυτή, η οποία ενισχύεται από τα στοιχεία που διαβάσαμε στο φυλλάδιο του Πανελλήνιου Συλλόγου Υποστήριξης της Υγείας, έρχεται σε αντίθεση με όσα ειδυλλιακά αναφέρονταν στην ανακοίνωση – πρόσκληση προς τους γονείς στο «Dream –τριήμερο» για τους εμβολιασμούς, όπως προαναφέρθηκε. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στο τέλος της η ανακοίνωση πληροφορεί ότι οι εκδηλώσεις περί «ανώδυνου» εμβολιασμού, ήταν υπό την αιγίδα της Unicef, της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας και του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης! Ήταν άραγε ενήμερο το Υπουργείο για το ακριβές περιεχόμενο της εν λόγω ανακοίνωσης, ή δόθηκε στον τύπο από κάποια διαφημιστική εταιρεία που έχει και την πατρότητα των βαρύγδουπων εκφράσεων που χρησιμοποίησε, ποντάροντας στον συναισθηματισμό των γονέων;
Είναι υποχρεωτικοί οι εμβολιασμοί; Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών
«Κάθε σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια μετά τον εμβολιασμό που επισημαίνει ο κλινικός γιατρός, πρέπει να αναφέρεται στον Ε.Ο.Φ. (να συμπληρώνεται η κίτρινη κάρτα).» Αυτό συνιστά το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σε έγγραφό του που απέστειλε σε διάφορες δημόσιες Υπηρεσίες Υγείας με θέμα το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών. Αυτό είναι και ο λόγος που αναρωτηθήκαμε παραπάνω, αν γνώριζε το Υπουργείο την ανακοίνωση περί «ανώδυνου» εμβολιασμού, αφού στο έγγραφό του μιλάει για πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες!
Θα αναρωτιέστε κι εσείς ίσως κατά πόσον οι γιατροί που διαπιστώνουν ανεπιθύμητες ενέργειες μετά από εμβολιασμούς, τις αναφέρουν στον Ελληνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.). Οι πληροφορίες μας λένε ότι οι γιατροί που ανταποκρίνονται στη σύσταση αυτή κάθε χρόνο αυξάνουν και έχουν φτάσει τον μέσο όρο των γιατρών που κάνουν κάτι ανάλογο στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι γιατροί ενημερώνουν τον Οργανισμό Φαρμάκων, ασφαλώς όχι γιατί φοβούνται τις ποινές που προβλέπονται αν δεν το κάνουν, αλλά από ευσυνειδησία και αίσθημα ευθύνης. Οι αναφορές των γιατρών προς τον Ε.Ο.Φ. για ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν και το είδος του εμβολίου, την παρασκευάστρια εταιρεία και τον αριθμό της παρτίδας του εμβολίου, το οποίο προκάλεσε δυσάρεστα συμπτώματα. Ο Ε.Ο.Φ. με τη σειρά του εντός ολίγων ημερών αποστέλλει τα στοιχεία αυτά στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων και συγκεκριμένα στην Υπηρεσία που είναι αρμόδια για το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Παρακολούθησης Φαρμάκων. Έτσι οι σοβαρές καμία φορά παρενέργειες των εμβολίων που είναι δυνατό να διαπιστωθούν, γίνονται στατιστικό στοιχείο για τον Ε.Ο.Φ. και «πόνος» για το παιδί ή το γονιό.
Στο έγγραφο του Υπουργείου επισυνάπτεται ο πίνακας του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών για παιδιά ηλικίας μέχρι 6 ετών και 7-18 ετών που δεν εμβολιάστηκαν στη συνιστώμενη από το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών ηλικία. Το είδος των εμβολίων, τα οποία περιλαμβάνει ο πίνακας είναι κατά των εξής ασθενειών, όπως τα αναφέρει:
1. Ηπατίτιδας Β (Hep B): Νεκρό συνδυασμένο εμβόλιο.
2. Διφθερίτιδας, Τετάνου, Κοκίτη (D Ta P):
Νεκρό εμβόλιο που περιέχει τα τοξοειδή (ή ανατοξίνες, δηλαδή ατοξικές τοξίνες) του κορυνοβακτηριδίου της διφθερίτιδας και του κλωστηριδίου του τετάνου και μόνο αντιγόνα της Β Pertussis (όχι ολόκληρο το μικροοργανισμό νεκρό, όπως τα παλαιότερα «ολοκυτταρικά» εμβόλια) γι’ αυτό και καλείται «ακυτταρικό» κατά του κοκίτη εμβόλιο.
3. Td:
Νεκρό εμβόλιο κατά του τετάνου και της διφθερίτιδας με μικρότερη δόση διφθερτιτικής ανατοξίνης. Δυνιστάται ναι γίνεται από την ηλικία των 11-12 ετών και άνω, ανά 10ετία και αφού έχουν περάσει τουλάχιστον 5 χρόνια από την τελευταία δόση του DTaP.
4. Πολυομυελίτιδας (IPV):
Ενέσιμο νεκρό εμβόλιο.
5. Αιμόφιλου τύπου β (Hib):
Νεκρό συζευγμένο εμβόλιο.
6. Μηνιγγιτιδόκοκκου (M.CC):
Νεκρό συζευγμένο, πολυσακχαριδικό εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας C.
7. Πνευμονιοκόκκου (PCV):
Νεκρό, συζευγμένο, πολυσακχαριδικό, επταδύναμο εμβόλιο κατά του στρεπτόκοκκου της πνευμονίας.
8. Πνευμονιοκόκκου (PΡV):
Νεκρό, μη συζευγμένο που συνιστάται για επαναληπτικές δόσεις σε παιδιά που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου.
9. Ιλαράς, Παρωτίτιδας, Ερυθράς (MMR):
Ζων εξασθενημένο εμβόλιο.
10. Ανεμοβλογιάς (Var):
Ζων εξασθενημένο εμβόλιο.
11. Φυματίωσης (BCG):
Ζων εξασθενημένο εμβόλιο.
Για το εμβόλιο αυτό, το έγγραφο αναφέρει και τα εξής:
«Σύμφωνα με πρόσφατες οδηγίες της Διεθνούς Ένωσης κατά της Φυματίωσης, και της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, η χώρα μας δεν πληρεί τις προϋποθέσεις για τη διακοπή του αντιφυματικού εμβολιασμού, ο οποίος εξακολουθεί να γίνεται στην ηλικία των 6 ετών. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στις ομάδες αυξημένου κινδύνου (μετανάστες από χώρες με υψηλό ή μέσο δείκτη ενδημικότητας, καταυλισμοί αθίγγανων και άλλων πληθυσμιακών ομάδων που ζουν σε συνθήκες ομαδικής διαβίωσης, παιδιά με Mantoux (-), στην οικογένεια των οποίων υπάρχουν άτομα με φυματίωση, νεογνά μητέρων που έχουν μολυνθεί με τον ιό IHV, νεογνά στο άμεσο περιβάλλον των οποίων υπάρχει άτομο με φυματίωση, εμβολιάζονται κατά τη γέννηση.»
Πουθενά στο έγγραφο δεν αναφέρεται η λέξη: υποχρεωτικό, για κανένα εμβόλιο.
Αντίθετα, στο Βιβλιάριο Υγείας του Παιδιού, το οποίο εκδίδει επίσης το Υπουργείο Υγείας, στη σελίδα που αναφέρει το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, το εμβόλιο της φυματιώσεως αναγράφεται ως «υποχρεωτικό για όλα τα παιδιά της σχολικής ηλικίας».
Εκτός από τα προαναφερθέντα εμβόλια, το βιβλιάριο Υγείας του Παιδιού περιλαμβάνει και άλλα «συνιστώμενα», όπως γράφει, εμβόλια που χορηγούνται σε ορισμένες περιπτώσεις. π.χ. εμβόλιο ZXCVBB ηπατίτιδας Α, πνευμονιόκοκκου, αιμοφίλου της ινφλουένζας (Hiβ), μηνιγγιτιδόκοκκου για τους τύπους Α, C, Y, W 135, ανεμοβλογιάς, άλλα εμβόλια για ταξιδιώτες, εμβόλιο γρίπης. Τα εμβόλια που εντάσσονται στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία ή γίνονται στα Κέντρα Υγείας. Επισημαίνεται ότι, όταν μία έγκυος είναι ανάγκη να κάνει εμβόλια, πρέπει να ζητάει τη γνώμη του γιατρού.
Στο εσώφυλλο επίσης του Βιβλιαρίου Υγείας γράφει:
«Χωρίς το βιβλιάριο δεν μπορεί να γίνει εγγραφή στο Ληξιαρχείο και στο Σχολείο και θα υπάρξουν δυσκολίες για τις διάφορες ασφαλιστικές παροχές.»
Έτσι λέει λοιπόν το Υπουργείο Υγείας που εκδίδει το βιβλιάριο.
Από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων αποστέλλεται εγκύκλιος, η οποία αναφέρει προς τους Διευθυντές των Δημοτικών Σχολείων:
«Για την εγγραφή του παιδιού στο σχολείο είναι απαραίτητη η επίδειξη του Βιβλιαρίου Υγείας του Παιδιού, για να διαπιστωθεί εάν έχουν γίνει οι προβλεπόμενοι εμβολιασμοί.».
Στο άρθρο 7 του Π.Δ.201 αναφέρει:
«Επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του μαθητή ή προσκόμιση άλλου στοιχείου από το οποίο προκύπτει ότι έχει γίνει ο αντιδιφθεριτικός εμβολιασμός. Σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να ενημερώνεται ο γονιός ότι η φοίτηση του παιδιού του είναι αδύνατη εφόσον δεν φροντίσει για τον έγκαιρο εμβολιασμό του.»
Το ίδιο ισχύει και για κρατικούς Παιδικούς Σταθμούς και Νηπιαγωγεία.
Οι περισσότεροι γονείς εμβολιάζουν τα παιδιά τους ως πράξη ευθύνης και αγάπης, σύμφωνα με όσα έχουν παγιωθεί και θεωρούνται απαραίτητα να κάνει ο γονιός. οι δάσκαλοι σπανίως αντιμετωπίζουν περιστατικά ανεμβολίαστων παιδιών κι αυτά είναι κυρίως παιδιά μεταναστών που ήρθαν πρόσφατα στη χώρα μας. Αυτά συνήθως εγγράφονται στο σχολείο, με τη σημείωση ότι ο γονέας θα κάνει τα συνιστώμενα εμβόλια στο παιδί και θα προσκομίσει το βιβλιάριο αργότερα.
Για το εμβόλιο της φυματίωσης, ο Νομίατρος συστήνει συνεργείο εμβολιασμών, το οποίο πηγαίνει στα σχολεία και εμβολιάζει τα παιδιά. Πάρα πολλοί είναι οι γονείς που αρνούνται να δεχτούν να εμβολιαστεί το παιδί τους με το εμβόλιο αυτό.
Επειδή απ’ ότι συνάγεται από τα προαναφερθέντα, επικρατεί κομφούζιο για το αν είναι ή δεν είναι υποχρεωτικοί οι εμβολιασμοί, απευθυνθήκαμε στη Διεύθυνση Δημόσιας Υγιεινής από όπου πήραμε την προφορική απάντηση ότι δεν είναι υποχρεωμένοι οι γονείς να αποδεχτούν τους εμβολιασμούς, εκτός από την περίπτωση που υπάρξει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία (π.χ. σε μία επιδημία) και κακώς οι δάσκαλοι ζητούν απόδειξη ότι είναι εμβολιασμένο το παιδί.
Το ίδιο προκύπτει και από τα έγγραφα της ίδιας Διεύθυνσης του Υπουργείου Υγείας προς το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Καιρός είναι να γίνει ευρέως γνωστό στους γονείς ότι είναι στη διακριτική τους ευχέρεια να εμβολιαστούν ή όχι τα παιδιά τους, αφού ενημερωθούν επαρκώς για το σοβαρό αυτό θέμα που έχει σχέση με την υγεία και το μέλλον του παιδιού αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας.
Άλλα μας λέγανε τότε…
«Ο ιός της γρίπης των πουλερικών κανονικά δεν προκαλεί νόσηση στον άνθρωπο.»
Η φράση αυτή σε έγγραφο του Υπουργείου Υγείας, προξενεί τεράστια εντύπωση σε όσους θυμούνται τις ουρές στα φαρμακεία μετά από το ντόρο στα κανάλια για τη γρίπη των πτηνών. Συγκεκριμένα στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, το εμβόλιο της γρίπης των ανθρώπων (INFL) συνιστάται για επιλεκτικό εμβολιασμό σε όσους έχουν ανάγκη να το κάνουν εξαιτίας επιβαρυντικών παραγόντων ή χρόνιων νοσημάτων. Συνιστάται να το κάνουν και οι επαγγελματίες που ασχολούνται με πουλερικά γιατί όπως αναφέρει το έγγραφο: «Είναι δυνατόν σε περίπτωση συλλοίμωξης με τον ιό της γρίπης των ανθρώπων, ο ιός της γρίπης των πουλερικών να μεταλλαχτεί και να προσβάλλει και τον άνθρωπο.»
Οι φωνές που τολμούσαν να πουν ότι ο ιός της γρίπης των πουλερικών κανονικά δεν προκαλεί νόσηση στον άνθρωπο, πνίγονταν τότε από τις φωνές όσων καλλιεργούσαν τον πανικό και προκαλούσαν υστερία στους πολίτες που συνέρρεαν στα φαρμακεία! Είναι λοιπόν απαραίτητο να ακούγονται ισότιμα όλες οι φωνές, ώστε ο καθένας να αποφασίζει τι συμφέρει και τι όχι στην υγεία του.
Για τους εμβολιασμούς, γενικά, εκείνο που επικρατεί ως άποψη είναι ότι προσφέρουν «τεράστια οφέλη». Υπάρχει όμως και η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού και καλό είναι να το γνωρίζουμε αυτό. Σας παρουσιάζουμε την άποψη επί του θέματος ανθρώπων που έχουν διακριθεί στο χώρο της Υγείας για την επιμονή τους να ψάχνουν την αλήθεια. Μας κατέθεσαν λοιπόν τη δική τους αλήθεια και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό!
Εμβόλια: Αναμφισβήτητα δεδομένα και μία σκέψη
Ο κ. Βαγγέλης Ζαφειρίου, Νευρολόγος – Ψυχίατρος, είναι εκπρόσωπος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο. Είναι επίσης Γ. Γραμματέας της Εθνικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής.
«Τη θετική δράση των εμβολίων, την προβάλλουν πολλοί κρατικοί και επιστημονικοί φορείς. Η τοξικότητά τους και οι παρενέργειες (αποδεδειγμένες και πιθανές) προβάλλονται πολύ λιγότερο ή και καθόλου», μας είπε ο κ. Ζαφειρίου και συνέχισε: «Τα εμβόλια παρέχουν μία προστασία ενάντια σε πιθανή προσβολή από συγκεκριμένους ιούς και συγκεκριμένα μικρόβια. Η προφύλαξη όμως την οποία παρέχουν, έχει κόστος! Εμβόλια έχουν ενοχοποιηθεί μεταξύ άλλων και για βαρύτατες νευρολογικές και ψυχιατρικές παθήσεις.
Χορηγούνται μαζικά στον πληθυσμό και για πολλά από αυτά η αποδοχή τους είναι υποχρεωτική. Όμως αποτελεί δικαίωμα του ανθρώπου να γνωρίζει τις ιδιότητες (θετικές ή αρνητικές) των σκευασμάτων που του χορηγούνται. Στα πλαίσια αυτά καταθέτω μία σκέψη απλής λογικής και έναν παραλληλισμό: Η χώρα μας έχει μία συγκεκριμένη αμυντική δυνατότητα. Εάν χρειαστεί πρόσθετες δυνάμεις, π.χ. στα Ελληνοτουρκικά σύνορα, αυτές θα τις πάρει από άλλη περιοχή, η οποία έτσι θα εξασθενήσει. Φαίνεται λογικό, ότι ο κάθε οργανισμός που αναγκάζεται από το εμβόλιο να αυξήσει την άμυνά του σε μία συγκεκριμένη περιοχή (αντιμικροβιακή) να γίνεται ευάλωτος, τρωτός, α-σθενής σε άλλες περιοχές της λειτουργίας του. Η εξασθένηση αυτή μπορεί να έχει άμεσες ή όψιμες εκδηλώσεις παθολογίας κατ’ αναλογίαν της ισχύος του οργανισμού και των λοιπών επιβαρύνσεων που μπορεί να προστεθούν. Σε οργανισμούς που το εμβόλιο δεν επιφέρει μεταβολές («δεν πιάνει») τα ανωτέρω παύουν λογικά να ισχύουν.»
Μια επιχείρηση βασισμένη στο φόβο
Ο κ. Γεράσιμος Στουραΐτης, Διευθυντής του Ιπποκράτειου Κέντρου Κλασσικής Ομοιοπαθητικής, πρωτοστατεί στην προσπάθεια ενημέρωσης του κοινού για τις συνέπειες από τους εμβολιασμούς. Έχει μεταφράσει στα Ελληνικά το βιβλίο του Γερμανού ιατρού Gerhard Buchwald, ειδικευμένου πνευμονολόγου και παθολόγου, με περαιτέρω εξειδίκευση στην Φυσική Ιατρική και την Κοινωνική Ιατρική. Το βιβλίο του, προϊόν 35χρονης εργασίας, φέρει τον τίτλο: «Εμβολιασμοί: Μία επιχείρηση βασισμένη στο φόβο.». Με στοιχεία, ο Γερμανός ιατρός μας πληροφορεί ότι οι μεταδοτικές ασθένειες είχαν υποχωρήσει αρκετό καιρό πριν από την εισαγωγή των εμβολιασμών και μάλιστα μερικές από αυτές, αύξησαν τον αριθμό των θυμάτων τους τα πρώτα χρόνια μετά τους εμβολιασμούς!
Αλλά και ο Έλληνας ιατρός κ. Κωνσταντίνος Μουρούτης, συνέγραψε το βιβλίο με τον τίτλο: «Όλη η αλήθεια για τα εμβόλια», όπου καταθέτει το αποτέλεσμα της μακροχρόνιας μελέτης του, σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονούν οι εμβολιασμοί. Το βιβλίο του Δρ Κ. Μουρούτη, προλογίζει ο κ. Γεράσιμος Στουραΐτης, ο οποίος γράφει μεταξύ άλλων τα εξής:
«Δεν αμφισβητεί κανείς της επικινδυνότητα των μολυσματικών ασθενειών. Αυτό που θέλει να δείξει το βιβλίο είναι ότι εξίσου φοβερά αποτελέσματα έχουν και οι εμβολιασμοί. Όπως έχει αποδειχτεί από έρευνες και στατιστικά στοιχεία, οι εμβολιασμοί όχι μόνο δεν προστατεύουν από τις αρρώστιες κατά των οποίων υποτίθεται ότι έγιναν, αλλά είναι το αίτιο πολλών τρομερών βλαβών που προκαλούνται στα παιδιά μας. Βλάβες που συγκαλύπτονται, που υποβαθμίζονται, που αποκρύπτονται. Είμαι πεπεισμένος ότι αν δεν αλλάξουμε τρόπο σκέψης και συνεχιστούν οι εμβολιασμοί, είναι θέμα χρόνου το πότε η ανθρωπότητα θα αποτελείται από ανθρώπους νοητικά, ψυχικά και σωματικά ανάπηρους.
Κάποιοι διατείνονται πως το ποσοστό όσων έχουν υποστεί βλάβες από τους εμβολιασμούς είναι μικρό. Όμως αυτή είναι μία θέση που βασίζεται σε αριθμούς, και τα παιδιά μας δεν είναι αριθμοί! Όταν πρόκειται για το παιδί μου, για το παιδί κάθε γονέα, το ποσοστό είναι 100%!»
Είναι χρήσιμα τα εμβόλια;
Το ερώτημα αυτό θέσαμε στον Δρ Γεώργιο Λουκά, Ψυχίατρο – Ομοιοπαθητικό, ο οποίος μας είπε:
«Δεν είμαι ειδικός στο θέμα αυτό, αλλά θα σας απαντήσω εστιαζόμενος σε μερικά σημεία:
1. Το πρώτο αφορά στην απόδειξη δράσης τους. Μία επιστημονική μέθοδος, για να θεωρείται επιστημονικά σωστή, χρειάζεται να έχει αποδειχθεί με διπλά-τυφλά πειράματα, στα οποία πρέπει να έχει μελετηθεί μεγάλος αριθμός ατόμων που ζουν σε παρόμοιες συνθήκες για ένα ικανοποιητικά μεγάλο χρονικό διάστημα. Από ότι ξέρω, δεν έχουν γίνει επαρκή διπλά- τυφλά πειράματα.
2. Το δεύτερο σημείο αφορά στις παρενέργειες. Είναι προφανές ότι μπορούν να εμφανιστούν παρενέργειες μετά από εμβολιασμό. Αυτό μπορεί να συμβεί σε κάποιους οργανισμούς που πιθανόν δεν έχουν επαρκή κάποια ενζυμικά συστήματα και δεν μπορούν να ανεχθούν τη διαδικασία του εμβολιασμού και εμφανίζουν κάποια νόσο μετά το εμβόλιο. Στο σημείο αυτό μπορούν να τεθούν κάποια ερωτήματα:
* Ποιος αναλαμβάνει τις ευθύνες σε μια τέτοια περίπτωση;
* Ποιος θα αποζημιώσει το γονιό, ο οποίος θα υποστεί μεγάλη ζημιά σε πολλά επίπεδα;
* θα αναλάβει να τον αποζημιώσει το κράτος ή η εταιρεία που παρασκεύασε το εμβόλιο;
* Είναι ενημερωμένο το κοινό για τις παρενέργειες των εμβολίων και πώς μπορούν να διεκδικήσουν το δίκιο τους;
* Είναι ο επιστημονικός κόσμος αντικειμενικός και θα υποστηρίξει τον αδύναμο πολίτη ή θα πάρει το μέρος της ισχυρής οικονομικά φαρμακευτικής εταιρείας;
* Αν ένα παιδί πεθάνει 2 μέρες μετά από έναν εμβολιασμό (όπως έχει συμβεί) πώς μπορεί να αποδείξει ο γονιός ότι δεν οφείλεται ο θάνατος μόνο στον κυτταρομεγαλοϊό όπως ισχυρίζονται οι γιατροί του νοσοκομείου αλλά έχει ρόλο και η διαδικασία του εμβολιασμού;
* Ενημερώνουν οι παιδίατροι για τις πιθανές παρενέργειες των εμβολιασμών;
* Είναι οι ίδιοι ενημερωμένοι για αυτές; Γιατί φαίνεται ότι οι περισσότεροι δεν είναι!
3. Το τρίτο σημείο αφορά στο αν υπάρχουν ανεπτυγμένες άλλες προληπτικές μέθοδοι, παρόμοιες των εμβολίων. Μπορώ να σας πω με σιγουριά ότι μπορεί να γίνει αυτό με τη μέθοδο της Ομοιοπαθητικής. Ο πρώτος που εφάρμοσε τη μέθοδο αυτή ήταν ο Σαμουήλ Χάνεμαν. Ήταν ο πρώτος που διατύπωσε ότι μπορεί να χορηγηθεί προληπτικά Belladona σε υγιή άτομα κατά τη διάρκεια επιδημίας οστρακιάς για να μην εκδηλώσουν τη νόσο. Τη μέθοδο αυτή ακολούθησαν πολλοί ομοιοπαθητικοί, όχι όμως όλοι. Ενδεικτικά αναφέρω τον Kent, o οποίος στο βιβλίο του «Διαλέξεις στην Ομοιοπαθητική Φιλοσοφία» (Εκδόσεις Jain, 5η έκδοση, 1954, σελ. 229) αναφέρει ότι θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την Ομοιοπαθητική όχι μόνο για θεραπεία, αλλά και για πρόληψη.
Τα τελευταία χρόνια ένας Αυστραλός ερευνητής ο Isaac Golden έχει χρησιμοποιήσει συστηματικά ομοιοπαθητικά φάρμακα για να αντικαταστήσει τα κοινά εμβόλια. Αυτό το ομοιοπαθητικό πρόγραμμα εμβολιασμών ονομάστηκε «Όμοιο-προφύλαξη». Οι πρώτες συστηματικές μετρήσεις που έχουν καταγραφεί δείχνουν ότι η Όμοιο-προφύλαξη είναι εξίσου αποτελεσματική με τους κοινούς εμβολιασμούς αλλά με λιγότερες παρενέργειες. Γιατί και η χορήγηση ομοιοπαθητικών φαρμάκων μπορεί να φέρει στην επιφάνεια κάποια συμπτώματα, τα οποία μπορούμε να τα αποκαλέσουμε «παρενέργειες». Αυτό θα συμβεί σε κάποια άτομα που είναι ευαίσθητοι οργανισμοί και έχουν την προδιάθεση να νοσήσουν. Τα συμπτώματα αυτά που θα έρθουν στην επιφάνεια υποδεικνύουν το ιδιοσυγκρασιακό ομοιοπαθητικό φάρμακο που χρειάζεται το παιδί. Αν ακολουθηθεί σωστή θεραπεία, το παιδί θα μπορέσει να βελτιωθεί σε επίπεδο υγείας.
Θα ήθελα να σας αναφέρω και κάποιες προσωπικές εμπειρίες που σχετίζονται με το θέμα των εμβολιασμών. Υπάρχουν ιατροί που αμφισβητούν τη χρησιμότητα των εμβολίων και φοβούνται να εκφράσουν ανοιχτά τη γνώμη τους. Πριν μερικά χρόνια κάποιος καθηγητής μου στο πανεπιστήμιο, μου εκμυστηρεύτηκε ότι δεν πίστευε στην χρησιμότητα των εμβολίων. Θεωρούσε ότι υπάρχει ένα 5% ανθρώπων που έχουν μια κληρονομική επιβάρυνση και αυτοί θα αρρωστήσουν από κάποια νόσο κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Ακόμη κι αν προλάβει το εμβόλιο την εκδήλωση κάποιας νόσου, οι οργανισμοί που έχουν κληρονομική ευαισθησία θα αρρωστήσουν από κάποια άλλη. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι απέφευγε να εκφραστεί ελεύθερα στους υπόλοιπους ιατρούς. Εξέφρασε την άποψη του μόνο σε μένα, προσωπικά, που ήξερε ότι ασχολούμαι με την Ομοιοπαθητική και είχα εκφράσει ανοικτά τους προβληματισμούς μου για πιθανές παρενέργειες των εμβολίων.
Πριν μερικά χρόνια, είχα παρουσιάσει σε ένα συνέδριο την περίπτωση ενός παιδιού που είχε εμφανίσει «οξεία λεμφοβλαστική αναιμία» μετά από εμβολιασμό και που μπόρεσε να ιαθεί πλήρως από μια υποτροπή της νόσου με τη χρήση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου Thuja. Μετά την ανακοίνωση της εργασίας, το σχόλιο του προϊσταμένου μου ήταν ότι δεν ήταν σοβαρή η ανακοίνωση και ότι θα έπρεπε να σοβαρευτώ και να γίνω «καθώς πρέπει» επιστήμονας. Δεν μπήκε καν στη διαδικασία να προβληματιστεί. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος είχε υψηλή θέση. Θα μπορούσε να αναρωτηθεί και να ενθαρρύνει για μια έρευνα. Θα μπορούσε να βοηθήσει στη συλλογή με σωστό τρόπο κάποιων στοιχείων. Η παρουσία του θα άνοιγε δρόμους για να μελετηθεί το θέμα στη σωστή του διάσταση. Όμως δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει κάτι τέτοιο και μπορώ να υποθέσω ότι πίσω από την αντίδραση του αυτή υπήρχε ο φόβος για να μην έχει κάποιους μπελάδες!
Μεγάλη κουβέντα γίνεται λοιπόν για τη χρησιμότητα ή όχι των εμβολίων. Όλος αυτός ο διάλογος μπορεί να αποβεί χρήσιμος και για τους υποστηρικτές των εμβολιασμών. Θα μπορούσαν να διερευνήσουν τις περιπτώσεις που εμφάνισαν παρενέργειες από τα εμβόλια, να αναζητήσουν πληροφορίες μέσα από την εξέταση του DNA τους και να καταλήξουν σε κάποιο γενετικό προφίλ ατόμων τα οποία είναι ευαίσθητα στους εμβολιασμούς, ώστε τα άτομα με το συγκεκριμένο προφίλ να μην εμβολιάζονται.
Μέχρι όμως να γίνει αυτό πρέπει να ενημερώνονται οι γονείς για τις παρενέργειες και είναι αυτοί υπεύθυνοι να αποφασίσουν αν θα εμβολιάσουν το παιδί τους ή θα χρησιμοποιήσουν την Όμοιο-προφύλαξη ή άλλη μέθοδο προφύλαξης ή δεν θα το εμβολιάσουν και θα αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιάζεται με οποιαδήποτε μέθοδο της αρεσκείας τους. Τελειώνοντας, θα ήθελα να συγχαρώ τον Πανελλήνιο Σύλλογο Υποστήριξης της Υγείας για τις προσπάθειες που καταβάλλει για την ενημέρωση του κοινού. Χρειάζεται όλοι μας να στηρίξουμε τις δραστηριότητες του Συλλόγου. Όποιος έχει κάποια στοιχεία βιβλιογραφικά ή μαρτυρίες γνωστών του σχετικά με το θέμα, καλό θα ήταν να γνωστοποιήσει τα στοιχεία αυτά στο προεδρείο του συλλόγου. Είναι σημαντικό, όλοι μας να βοηθήσουμε ώστε να αρχίσει να γίνεται σωστή ενημέρωση του κόσμου αλλά και των ιατρών που οι περισσότεροι δεν είναι σωστά ενημερωμένοι. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε χαρίζοντας κάποιο από τα βιβλία που κυκλοφορούν για το θέμα των εμβολίων ή δίνοντας τους το σχετικό φυλλάδιο για τα εμβόλια που έχει κυκλοφορήσει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υποστήριξης της Υγείας.»
Ο γνωστός παγκοσμίως, Ινδός Ομοιοπαθητικός Jawahar Shah μας δήλωσε:
«Επιθυμώ και προσπαθώ να μειωθούν οι εμβολιασμοί! Το κάθε παιδί στην Αμερική έχει εμβολιαστεί μέχρι τα 2 του χρόνια με 320 εμβόλια! Στον Καναδά, ένα παιδί εμβολιάζεται επίσης με πολλά εμβόλια, περίπου 20, μέχρι 2 χρονών! Αυτό προκαλεί μεγάλη αταξία στο ανοσοποιητικό σύστημα! Στις μέρες μας, ασθένειες όπως οι αλλεργίες, ο αυτισμός, έχουν μεγάλη αύξηση εξαιτίας των εμβολιασμών!»
«Οι Μορμόνοι που δεν εμβολιάζονται δεν αρρωσταίνουν! Στην κοινωνία τους έχουν μηδενικό ποσοστό αυτισμού!»
Το βιβλίο του Δρ Κωνσταντίνου Μουρούτη, «Όλη η αλήθεια για τα Εμβόλια» αποτελείται από κρίκους πληροφοριών που δημιουργούν την αλυσίδα προς την αλήθεια. Εκεί βρήκαμε πολλά κλειδιά για να ξεκλειδώσουμε κάποια «μυστήρια» γύρω από τα εμβόλια και να διαφωτιστούμε εμείς οι μη ειδικοί για πολλά, όπως: τι σημαίνουν οι όροι «Νεκρό» εμβόλιο Ηπατίτιδας Β, πολιομυελίτιδας κ.λ.π. «Ζων» εξασθενημένο εμβόλιο Φυματίωσης, Ανεμοβλογιάς κ.λ.π. που διαβάσαμε στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών που συνιστά του Υπουργείο Υγείας.
Σύμφωνα με όσα διαβάσαμε στο βιβλίο, είναι εμβόλια τα οποία περιέχουν νεκρούς ή «εξασθενημένους» ιούς. «Τα εμβόλια που περιέχουν νεκρούς ιούς υποτίθεται ότι σκοτώνουν τους ιούς που περιέχονται μέσα τους. Τα εξασθενημένα εμβόλια περιέχουν ζώντες ιούς, οι οποίοι έχουν αποδυναμωθεί με την πρόθεση δηλητηριωδών χημικών». Τα νεκρά εμβόλια, δηλαδή, είναι ιοί τους οποίους ο συγγραφέας παρομοιάζει με νεκρά ζώα που έχουν θανατωθεί με χημικό δηλητηριώδη τρόπο και αναρωτιέται:
«Είστε διατεθειμένοι να φάτε ένα τέτοιο νεκρό ζώο; Θα ήταν σωστό να το φάτε; Αυτό ακριβώς περιέχεται στα εμβόλια νεκρών ιών! Τα άρρωστα ζώα είναι επίσης βλαβερά. Θα τρώγαμε μια άρρωστη αγελάδα; Κανείς δεν θα το έκανε! Κι όμως κάτι τέτοιο γίνεται με τα εμβόλια των εξασθενημένων ζώντων ιών».
Θελήσαμε να μιλήσουμε προσωπικά με τον συγγραφέα του βιβλίου σχετικά με την αλήθεια του γύρω από τα εμβόλια. Έτσι κι έγινε!
Το βιογραφικό σημείωμα του Δρ Κων/νου Μουρούτη είναι μακροσκελές. Σπούδασε Προληπτική & Φυσική Ιατρική, Νευροενδοκρινολογία, Ψυχολογία, Θεολογία, Ψυχονευροανοσολογία και το βιογραφικό του μακραίνει αφού συνεχίζει να σπουδάζει. Είναι μέλος αρκετών Οργανισμών Υγείας, μεταξύ των οποίων και της Αντικαρκινικής Εταιρείας στην Ελλάδα.
«Είναι πράξη ευθύνης και αγάπης ο εμβολιασμός των παιδιών μας;», ρωτήσαμε τον κ. Μουρούτη και η συζήτηση άρχισε:
« Η ιατρική δεοντολογία δεν μου επιτρέπει να συμφωνήσω» είπε και συνέχισε:
«Την ίδια στιγμή όμως είμαι υποχρεωμένος να συμφωνήσω στην περίπτωση που ο εμβολιασμός θα είναι μια κακή αναγκαιότητα. Εξαρτάται από την αυθεντικότητα της ωριμότητας που έχει σε όλα τα επίπεδα ο γονέας, ο οποίος είναι και δάσκαλος για το παιδί. Αν οι γονείς ζουν κάτω από τις νομοτέλειες της βιοχημικής ισορροπίας που διέπουν την Υγεία, τότε θα μεταφέρουν το ανάλογο μήνυμα στα παιδιά τους και τότε δεν χρειάζονται τα εμβόλια. Είναι πράξη ευθύνης από την πλευρά των γονέων το να σταθούν κοντά στο παιδί τους και να του δώσουν αυτά που έχει πραγματικά ανάγκη: αγάπη, ασφάλεια, προστασία. Δυστυχώς όμως έχει περάσει στην αντίληψη του κόσμου ο εμβολιασμός ως πράξη «ευθύνης και αγάπης». Εμείς οι άνθρωποι έχουμε αφήσει τη φωτιά στους θεούς και μείναμε εμείς οι θνητοί στο σκοτάδι και το κρύο. Κι όταν κάποιος Προμηθέας έρχεται να μας δώσει τη φωτιά, θεωρούμε ότι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να πάρουμε τη φωτιά και να στείλουμε τον Προμηθέα στον Καύκασο να του τρώει το όρνιο το συκώτι. Όμως, έχουμε καλά νέα: το συκώτι αναπλαθόταν! Έχουμε αρχέγονα βιονικά στελεχοκύτταρα, οπότε έχουμε ελπίδα ακόμα!
Η διαφορά του σώφρονα από τον άφρονα, είναι ότι ενώ και οι δύο γνωρίζουν το ίδιο πράγμα, ο ένας το κάνει και ο άλλος δεν το κάνει! Πρέπει οι γιατροί, οι γονείς, οι δάσκαλοι να διαβάζουν να μελετούν συνεχώς ώστε να γνωρίζουν και από εκεί και πέρα εξαρτάται από τη στάση ζωής που επιλέγει ο καθένας, αν ζει ως σώφρονας ή ως άφρονας. Η υγεία έχει σχέση με τη στάση ζωής του καθένα και τις αρχές του και με το κατά πόσον δέχεται να κάνει εκπτώσεις στις αρχές αυτές.
Για να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα για τα εμβόλια, θα σας πω ένα παράδειγμα: Οι Μορμόνοι στην Αμερική λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων δεν έχουν και πολλές σχέσεις με τον σύγχρονο πολιτισμό. Τα μέλη λοιπόν αυτής της κοινωνίας δεν εμβολιάζονται. Στα παιδιά δεν έχει παρουσιαστεί ούτε ένα περιστατικό αυτισμού! Δεν ασθενούν αυτοί οι άνθρωποι! Σπανίως αρρωσταίνουν! Οι Μορμόνοι θα έπρεπε να γίνουν αντικείμενο έρευνας, για τον τρόπο της ζωής τους. Όμως συνειδητά τους αφήνουν έξω από τις έρευνες για να μην αποδειχτεί ότι οι εμβολιασμοί δεν χρειάζονται!
Αν το παιδί, μαζί με τους γονείς, ζει σε ένα σωστό βιοχημικό, ψυχοκοινωνικό, συναισθηματικό και πνευματικό περιβάλλον, τότε δεν έχει ανάγκη τίποτα από όλα αυτά τα φάρμακα. Όταν λείπει η προσοχή, η αγάπη, το χάδι από τον άνθρωπο, τότε ίσως να επιζητά υποσυνείδητα την ασθένεια γιατί έναν άρρωστο τον προσέχουν περισσότερο από έναν υγιή!».
«Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας δεν οφείλεται μόνο στους ιούς των κονδυλωμάτων, είναι πολυπαραγοντικός. Το εμβόλιο δεν είναι η σωστή πρόληψη!»
Ο Δρ Κωνσταντίνος Μουρούτης τόνισε ότι το life style που έχουμε υιοθετήσει έχει δημιουργήσει μία γενιά εκφυλισμένη βιοχημικά και ψυχοκοινωνικά και το γενετικό υλικό έχει καταστραφεί σε ανησυχητικό βαθμό!
Μας είπε: «Αν ο άνθρωπος δεν κάνει κάτι να αλλάξει τη ζωή του προς το φυσικότερο, αν δεν δίνει καθημερινά τον αγώνα για το καλό με χαρά και ευφροσύνη, τότε το έχουμε χάσει το παιχνίδι!
Είναι υποχρέωση του γιατρού, ο οποίος διαπνέεται από αίσθημα ηθικής και έχει δώσει τον όρκο τιμής του Ιπποκράτη, να ενημερώσει τους ανθρώπους ότι αν δεν αλλάξουν τρόπο σκέψης, τα εμβόλια δεν θα τους σώσουν! Οι γιατροί που δεν διαπνέονται από αγάπη και συμπόνια για τον άνθρωπο, όσο άρτια επιστημονική κατάρτιση και αν έχουν, όσο και αν καθοδηγούνται από την έρευνα και τη μελέτη, θα αποτύχουν στην Τέχνη της Ιατρικής. θα είναι διαγνωστικά μηχανήματα.
Για να είμαι συνεπής στην Τέχνη της Ιατρικής πρέπει να απευθυνθώ στους γονείς και τα κοριτσάκια και με πολλή αγάπη, παρρησία και τρυφερότητα να τους μιλήσω για το πολυσυζητημένο εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Να τους εξηγήσω ότι οι ενδοεπιθηλιακές τραχηλικές νεοπλασίες κατά ένα μεγάλο ποσοστό, 60-70%, περνούν ασυμπτωματικά στις γυναίκες και το ανοσοποιητικό σύστημα της γυναίκας τις καταστρέφει από μόνο του! Οι βασικές αιτίες ανάπτυξής τους είναι: η κακή κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος, το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ, η παχυσαρκία και η πρόωρη έναρξη της σεξουαλικής ζωής. Σημαντικό ρόλο παίζει το πόσους σεξουαλικούς συντρόφους είχε η γυναίκα και πόσους σεξουαλικούς συντρόφους είχαν οι σεξουαλικοί της σύντροφοι (το life style που λέγαμε)! Είναι πολυπαραγοντικός ο καρκίνος! Για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας έχουν κατηγορηθεί 5-6 από τους 100 ιούς των θηλωμάτων (οι 6,11,16,18,21) και έχει διαφημιστεί το εμβόλιο ως προφύλαξη! Όμως δεν είναι οι ιοί ο μόνος παράγων. Για να εξελιχθεί ο καρκίνος, έχει να κάνει με την ομοιόσταση, την αντοχή και τη δύναμη του ανοσοποιητικού συστήματος και το γενικό περιβάλλον, στο οποίο ζει το σύστημα.
Στην Αμερική ο δείκτης θνησιμότητας από τον καρκίνο του ιού των κονδυλωμάτων είναι 3,7 ανά 100.000 γυναίκες. Στην Αυστραλία είναι μικρότερο: 4,5 ανά 500.000 γυναίκες. Δεν μιλάμε λοιπόν για επιδημία για να εφαρμόσουμε μαζικούς εμβολιασμούς. Ούτε μπορούμε να εφαρμόσουμε κάτι στην Ελλάδα με βάση μία έρευνα που έγινε (όπως έγινε!) στις Η.Π.Α. Στην Ελλάδα δεν έχουμε καν στατιστικά στοιχεία για τον καρκίνο γενικά!
Το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας πήρε έγκριση στις 29 Ιουνίου 2006 και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα έχουμε αναφορές 385 ανεπιθύμητων ενεργειών μετά τη χορήγησή του. Οι παρενέργειες του εμβολίου ήταν: ζάλη σε 41 περιπτώσεις, 55 συμπτώματα συγκοπής, 41 περιπτώσεις πυρετού, 33 περιπτώσεις εξανθημάτων, παραισθησία - υπαισθησία (32), κνησμός (31), πονοκέφαλος (19), εμετός (16), μυαλγίες (13), λεμφαδενοπάθεια (10), αρθραλγία (7) και σύνδρομο Gullain – Barre (5). Να σημειώσουμε οι 253 περιπτώσεις από αυτές, δηλαδή το 66%, χρειάστηκαν περαιτέρω διακομιδή σε ιατρείο ή νοσοκομείο. Δεν είναι και λίγες οι ανεπιθύμητες ενέργειες λοιπόν, που μπορεί να είναι και σοβαρότατες!
Θέλω να μπούμε λίγο πιο βαθειά! Οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι επειδή το ποσοστό ομοφυλοφιλίας αυξάνει στους άνδρες, θα πρέπει να εμβολιάζονται και τα αγοράκια, γιατί δυνητικά κάποια από αυτά θα γίνουν ομοφυλόφιλα και θα κινδυνεύουν από τους ιούς! Πριν εμφανιστεί το εμβόλιο για τα αγοράκια και αρχίσουμε κι άλλους εμβολιασμούς, θα πρέπει να αφυπνίσουμε τους γονείς για να διδάξουν την αληθινή αγάπη στα παιδιά ώστε να αντιλαμβάνονται τη σεξουαλική πράξη με την Πλατωνική έννοια της απόλυτης ένωσης ψυχών, ως θεία ένωση! Τότε θα μειωθεί το πρόβλημα με τον καρκίνο των κονδυλωμάτων. Πρέπει επίσης να εξηγήσουμε στους γονείς ότι παίζει σημαντικό ρόλο ο σχηματισμός της ταυτότητας του παιδιού. Και η ταυτότητα του παιδιού είναι συνάρτηση της σχέσης που έχει το παιδί με τους γονείς, αλλά και οι γονείς μεταξύ τους. Όταν τα παιδιά τα «μεγαλώνει» η τηλεόραση, όταν οι γονείς δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με το παιδί λόγω της εργασίας τους, τότε η υπερσεξουαλικότητα θα είναι το υποκατάστατο για να γεμίσει το κενό στην ψυχή τους!
Γυρίζω σε όλη την Ελλάδα και τα λέω αυτά, όπου με καλούν. Έτσι θεωρώ ότι υπηρετώ σωστά την Τέχνη της Ιατρικής. Μπορεί κάποιοι «ξύπνιοι» γιατροί που θησαυρίζουν από τους εμβολιασμούς να με «σταυρώσουν» γι’ αυτά που λέω. Όμως στην ιστορία υπάρχουν παραδείγματα που δείχνουν ότι η πρόοδος ήρθε από εκείνους που έμειναν και πολέμησαν στις Θερμοπύλες και όχι από εκείνους που λιποτάκτησαν. Η πρόοδος ήρθε από εκείνους που επέμειναν! Ο εύκολος δρόμος, όπως είναι ο δρόμος των εμβολίων κατά των διαφόρων ασθενειών, δεν είναι ο δρόμος της προόδου. Είναι ένας φαύλος κύκλος που οδηγεί σε παρενέργειες όπως π.χ.
* σπασμοί, εγκεφαλίτιδα, επιληψία, αυτισμός, σκλήρυνση κατά πλάκας, ψωρίαση, διαβήτη, λευχαιμία, αρθρίτιδα, αιφνίδιους παιδικούς θανάτους, σύνδρομο Hodgkin κ.α. που οδηγούν σε όλο και περισσότερους εμβολιασμούς.
Πρόοδο στην επιστήμη είχαμε όταν κάποιοι αμφισβήτησαν κάτι που θεωρείτο ως δεδομένο και δυστυχώς τα εμβόλια θεωρούνται ως κάτι το δεδομένο!»
Οι έρευνες με το προσχεδιασμένο αποτέλεσμα…Τα εμβόλια είναι ένα παγκόσμιο πείραμα!
«Πολλοί γιατροί (πόσο μάλλον ο υπόλοιπος κόσμος) δεν γνωρίζουν ότι δεν έχουν γίνει έρευνες για πολλά από τα εμβόλια, και ότι για άλλα έγιναν με τέτοιο τρόπο που το συμπέρασμα ήταν αυτό που επιθυμούσε η παρασκευάστρια εταιρεία να είναι. Αυτοί που εμβολιάζονται ή εμβολιάζουν τα παιδιά τους, δεν ξέρουν ότι είναι συμμέτοχοι σε ένα παγκόσμιας σχεδόν εμβέλειας πείραμα!
Για το εμβόλιο κατά του ιού των θηλωμάτων υπάρχουν δημοσιεύματα που προκαλούν τουλάχιστον σκεπτικισμό για τον τρόπο που έγιναν οι έρευνες. Στις κλινικές δοκιμές του, αντί για αδρανές placebo η εταιρεία παρασκευής χρησιμοποίησε δραστικό placebo με αλουμίνιο. Μία τέτοια πρακτική μπορεί να δώσει ψευδώς καθυσηχαστικά αποτελέσματα όσον αφορά στην ασφάλεια του παραχθέντος εμβολίου. Το εμβόλιο αυτό περιέχει 225μg αλουμινίου, χωρίς να έχει ελεγχθεί για την ασφάλεια των αλάτων αλουμινίου. Οι βλάβες που προκαλεί το αλουμίνιο στο νευρικό σύστημα είναι γνωστές! Το εμβόλιο περιέχει επίσης βορικό νάτριο που είναι δηλητήριο και χρησιμοποιείται ως εντομοκτόνο!
Σε μια έρευνα έχει σημασία ποιο αξίωμα τίθεται ως βάση της, πώς γίνεται η έρευνα και τι θέλω να αποδείξω. Εξαρτάται λοιπόν το συμπέρασμα μιας έρευνας από το πώς τη στήνω. Αν τη στήσω όπως με συμφέρει, μπορεί να αποδείξω οτιδήποτε!»
Αυτά μας πρόσθεσε ο κ. Κ. Μουρούτης και έκλεισε τον χειμαρρώδη λόγο του ως εξής:
«Θέλω να τονίσω ότι σημαντικοί παράγοντες για τη διατήρηση της υγείας είναι η καθαριότητα, η σωστή απολύμανση (όχι η πλήρης ασηψία), ο επαρκής κλιματισμός, η άσκηση στο ύπαιθρο, η υγιεινή διατροφή με βιολογικά προϊόντα που επικεντρώνονται στα φρέσκα χορταρικά και φρούτα, άφθονα λαχανικά και αποφυγή τροφών ραφιναρισμένων, με συντηρητικά κλπ. Όταν στο παρελθόν βελτιώθηκαν οι συνθήκες υγιεινής τότε εξαφανίστηκαν λοιμώδεις ασθένειες. Ο λόγος που φάνηκε ότι τα εμβόλια συνέδρασαν στην εξαφάνιση κάποιων ασθενειών, είναι ότι είχαν αλλάξει οι συνθήκες διαβίωσης πριν. Έτσι, όταν άρχισε η χορήγηση των εμβολίων, φάνηκε σαν να οφειλόταν σε αυτά τα θετικά αποτελέσματα στην υγεία των ανθρώπων. Έτσι φάνηκε! Δεν είναι όμως η αλήθεια αυτό για το ρόλο των εμβολίων και αυτό έχει αποδειχτεί και από μελέτες άλλων επιστημόνων, οι οποίες έχουν δημοσιευτεί.
Ελπίζω, με όσα είπα, να συνέλαβα στην ενημέρωση των γονέων κυρίως, σχετικά με το θέμα των εμβολίων. Η απόφαση και η ευθύνη είναι δική τους. Ας συζητήσουν με τον θεράποντα γιατρό τους και ας πράξουν με σωφροσύνη!»
Αυξάνουν οι φωνές αντίθεσης στους εμβολιασμούς
«Τα τελευταία χρόνια οι φωνές που αντιτίθενται στους εμβολιασμούς αυξάνουν, προφανώς όχι επειδή υπάρχουν γονείς που θέλουν να αρρωσταίνουν τα παιδιά τους!»
Απόσπασμα από ομιλία του κ. Γεράσιμου Στουραΐτη, στην οποία ανέφερε επίσης ότι:
«Έρευνες βασισμένες σε στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι εμβολιασμοί δεν προστατεύουν. Αντιθέτως συμβάλλουν στην ανάπτυξη των τρομερών μολυσματικών ασθενειών. Πολλές από τις φρικτές επιδημίες των παρελθόντων ετών ήταν συχνά αποτέλεσμα των ιατρικών μέτρων πρόληψης. Μόνο όταν τα μέτρα αυτά αποσύρθηκαν, οι επιδημίες υποχώρησαν και εξαφανίστηκαν …θα ήθελα να σας ρωτήσω, αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που να πιστεύει ότι το κράτος είναι σε θέση να φροντίσει ένα παιδί περισσότερο από τους γονείς του;
* Με ποια λοιπόν ηθικά ερείσματα πιέζει το κράτος τους γονείς να εμβολιάζουν τα παιδιά τους προκειμένου να εγγραφούν στους κρατικούς παιδικούς σταθμούς και στα δημόσια σχολεία; Άλλωστε στο σχολείο τα παιδιά που είναι εμβολιασμένα δεν κινδυνεύουν από το ανεμβολίαστο παιδί.
* Αυτό δεν μας αναμασάνε διαρκώς οι υποστηρικτές των εμβολιασμών;
* Δεν μας λένε ότι όποιος εμβολιάζεται δεν κινδυνεύει;
* Τι φοβούνται λοιπόν;
* Μήπως φοβούνται ότι σε περίπτωση κάποιας νόσου, εκείνα τα παιδιά που θα νοσήσουν θα είναι τα εμβολιασμένα και όχι τα ενεμβολίαστα;»
Ευρωπαϊκό Φόρουμ Επαγρύπνησης για τους Εμβολιασμούς
Από το 1999 έως το 2005 αντιπρόσωποι από διάφορες χώρες συνασπίστηκαν και δημιούργησαν το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Επαγρύπνησης για τους Εμβολιασμούς (Ε.F.V.V.). Οι αντιπρόσωποι προέρχονται από χώρες όπως: Γαλλία, Ισπανία, Γερμανία, Αγγλία, Ιταλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ελβετία, Λουξεμβούργο, Ισραήλ. Πολλοί από τους συμμετέχοντες είναι γιατροί.
Σκοπός του Ε.F.V.V. είναι να ενημερώνει το ευρύ κοινό, τους πολιτικούς και τον τύπο για τις ανεπιθύμητες ενέργειες των εμβολιασμών. Στο πλαίσιο δραστηριοτήτων του το Ε.F.V.V. πραγματοποίησε μελέτη, τα συμπεράσματα της οποίας, σε γενικές γραμμές, αναφέρουν τους τύπους των εμβολίων και τις αντίστοιχες παρενέργειες που προκάλεσαν:
* · Διφθερίτιδας - Τετάνου - Πολιομυελίτιδας - Κοκίτη - Αιμόφιλου: κατηγορούνται συχνότερα για νευρολογικές παθήσεις.
* · Ηπατίτιδας Β: κατηγορείται συχνότερα για προβλήματα στο αυτόνομο ανοσοποιητικό σύστημα, σε παθήσεις των αρθρώσεων και διάφορες ασθένειες που μπορούν να καλυφθούν από τον γενικό τίτλο «χρόνια κόπωση».
* · Ιλαράς - Παρωτίτιδας - Ερυθράς: προκαλεί πιο συχνά διαβήτη, προβλήματα στα νεφρά, λαιμό μύτη, αυτιά, αρθρίτιδα.
* · Γρίπης: είναι υπεύθυνο για ασθένειες του αναπνευστικού και διάφορες εκδηλώσεις γρίπης.
Όλα τα άλλα εμβόλια, ανεξάρτητα από το αν είναι μονά ή σε συνδυασμό με άλλα, μπορούν να προκαλέσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα προαναφερόμενα προβλήματα, η ένταση των οποίων εξαρτάται από το εμβολιασθέν άτομο.
Το Ε.F.V.V. διαπίστωσε ότι η αντίδραση στον εμβολιασμό παρατηρήθηκε σε χρονικό διάστημα από λίγες ώρες έως 60 ημέρες μετά τον εμβολιασμό, στις περισσότερες των περιπτώσεων. Σε λίγους ασθενείς τα προβλήματα εμφανίστηκαν μετά από χρόνια.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορούν όσοι θέλουν να επισκεφτούν τη σελίδα: www.efvv.org
Πανελλήνιος Σύλλογος Υποστήριξης της Υγείας
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υποστήριξης της Υγείας (Π.Σ.Υ.Υ.) ιδρύθηκε το 2006 στην Αθήνα και έχει ως σκοπούς:
* - Να προωθεί την κατάσταση υγείας του ευρύτερου πληθυσμού μέσω θεμελιωμένων και ανεξάρτητων από οικονομικά συμφέροντα πληροφοριών
* - Να προάγει την αντίληψη και την κατανόηση σχετικά με τους εμβολιασμούς, ώστε γονείς και όσοι άλλοι ενδιαφέρονται να έχουν την ελευθερία μιας περισσότερο ενημερωμένης επιλογής.
* - Να συγκεντρώνει ιστορικές και επίκαιρες πηγές ενημέρωσης και έρευνας σε σχέση με τους εμβολιασμούς, τη σημασία του μητρικού θηλασμού, το φυσικό τοκετό αλλά και σε σχέση με άλλες επιλογές υγείας και να προσφέρει την ανάλογη υποστήριξη σε γονείς και κάθε ενδιαφερόμενο.
* - Να φέρνει τα παραπάνω θέματα στην επικαιρότητα, να ασκεί πολιτική πίεση για αύξηση στην ελευθερία επιλογών και ισορροπημένη ενημέρωση σε θέματα υγείας.
* - Να οργανώνει και να διευκολύνει τοπικές ομιλίες, σεμινάρια, να εκδίδει ενημερωτικά φυλλάδια, περιοδικά και να ανταλλάσσει γνώση και εμπειρία με αντίστοιχους συλλόγους του εσωτερικού και του εξωτερικού.
* - Να εγκαθιδρύει ένα εθνικό και διεθνές δίκτυο υποστήριξης από ανεξάρτητα άτομα και οργανώσεις που ενδιαφέρονται για αυτά τα θέματα.
Μέλη του Π.Σ.Υ.Υ. είναι γιατροί και μη γιατροί.
Όπως αναφέρεται στο ενημερωτικό φυλλάδιο που εξέδωσε ο σύλλογος τον Ιούνιο που πέρασε,
«Είναι πιθανό, στην περίπτωση που κάποιος γονιός θα προσπαθήσει να συζητήσει με τον παιδίατρο τα στοιχεία που αναφέρονται σε παρενέργειες και αναποτελεσματικότητα μετά τη χρήση εμβολίων, να εισπράξει άρνηση για συζήτηση, σαρκασμό ή και κοροϊδία για την αγωνία του όσον αφορά στην ασφάλεια του παιδιού του.»
Ο σύλλογος παραθέτει τη ρήση του Schopenhauer:
«Η κάθε αλήθεια περνάει τρία στάδια: πρώτα γελοιοποιείται, μετά πολεμάται και τελικά γίνεται αποδεκτή ως αυτονόητη!»
Περισσότερες πληροφορίες για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Υποστήριξης της Υγείας θα βρείτε στα τηλέφωνα: 210 2847157, 2310 270515 και στην ιστοσελίδα www.healthprevention.gr.
Βαρέα μέταλλα, εμβόλιο MMR συσχετίζονται με τον αυτισμό;
Το παρόν κείμενο αντιπροσωπεύει τη θεώρηση του συγγραφέα του για ένα μάλλον αμφιλεγόμενο θέμα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα και τους συγγενείς των ανθρώπων με αυτισμό παγκοσμίως. Είναι ιδωμένο από την πλευρά ενός παρατηρητή της διεθνούς βιβλιογραφίας επί του θέματος και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αντικατοπτρίζει την άποψη ενός ειδικού ιατρού επί του θέματος, π.χ. παιδιάτρου, νευρολόγου, ή γενετιστή.
Σε περίπτωση αναδημοσίευσης του άρθρου, μη περικόψετε μέρη του, που ενδεχομένως επιφέρουν παραποίηση της άποψης του συγγραφέα του.
Tι είναι τα βαρέα μέταλλα
Βαρέα ονομάζονται τα μέταλλα με ατομικό βάρος μεγαλύτερο αυτού του σιδήρου (Fe). Ο όρος "βαρέα μέταλλα", παρότι περιλαμβάνει πολλά άλλα, αναφέρεται κυρίως στον μόλυβδο (Pb), τον υδράργυρο (Hg), τον χαλκό (Cu), το κάδμιο (Cd), και το χρώμιο (Cr). Τα βαρέα μέταλλα είναι φυσικά συστατικά του φλοιού της γης. Δεν μπορούν να διασπαστούν σε απλούστερες μορφές ή να καταστραφούν.
Πολλά από αυτά τα μέταλλα σε μικρές ποσότητες είναι απαραίτητα για τη δράση των βιταμινών και τις ζωτικές λειτουργίες. Σε μεγάλες ποσότητες προκαλούν σειρά δυσμενών επιδράσεων.
Σε μικρή έκταση εισάγονται στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω των τροφίμων, του πόσιμου νερού και του αέρα. Σαν ιχνοστοιχεία, μερικά βαρέα μέταλλα (π.χ. χαλκός, σελήνιο, ψευδάργυρος ) είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί ο μεταβολισμός του ανθρώπινου σώματος.
Βιοσυσσώρευση των βαρέων μετάλλων
Τα βαρέα μέταλλα είναι επικίνδυνα επειδή τείνουν να βιοσυσσωρεύονται. Βιοσυσσώρευση σημαίνει αύξηση στη συγκέντρωση μιας χημικής ουσίας σε έναν βιολογικό οργανισμό με την πάροδο του χρόνου, συγκρινόμενη με τη συγκέντρωση της χημικής ουσίας στο περιβάλλον. Οι ενώσεις συσσωρεύονται στα έμβια όντα οποτεδήποτε λαμβάνονται, και αποθηκεύονται γρηγορότερα από ότι διασπώνται (μεταβολίζονται) ή εκκρίνονται.
Τοξικότητα των βαρέων μετάλλων
Η τοξικότητα μπορεί να εκφραστεί ως νευροφυσιολογικές διαταραχές, γενετικές αλλοιώσεις των κυττάρων (μεταλλάξεις), επιδράσεις στην ενζυμική και ορμονική δραστηριότητα, στις βασικές λειτουργίες του οργανισμού, στην αναπαραγωγή, στην τερατογένεση και καρκινογένεση.
Η σειρά τοξικότητας για τα πιο γνωστά βαρέα μέταλλα, ξεκινώντας από το περισσότερο τοξικό για τον ανθρώπινο οργανισμό, είναι η εξής: Hg > Cu > Zn > Ni > Pb > Cd > As > Cr > Sn > Fe > Mn.
Τα βαρέα μέταλλα επέφεραν επιδημία αυτισμού;
Καταρχήν, πρέπει να ξεκινήσουμε με την παραδοχή ότι είναι αδύνατον να εξακριβώσει κανείς πόσες περιπτώσεις αυτισμού υπήρξαν στο παρελθόν, για το λόγο ότι πολλοί άνθρωποι που έπασχαν από αυτισμό χαρακτηρίζονταν συχνά από τους γιατρούς ως "διανοητικά καθυστερημένοι" ή δεν εξετάζονταν ποτέ από γιατρούς.
Η θεώρηση της συσχέτισης MMR και αυτισμού
Ομολογουμένως, η θεωρία της σχέσης μεταξύ βαρέων μετάλλων και αυτισμού ξεκίνησε από την Αμερική. Αρχικώς, έπρεπε να εξηγηθεί ένα παράξενο φαινόμενο που καταγράφονταν από τις ιατρικές και προνοιακές υπηρεσίες των ΗΠΑ, με ραγδαία αυξανόμενο αριθμό των νέων κρουσμάτων αυτισμού. Αρκετοί ερευνητές έσπευσαν να αποδώσουν το νέο φαινόμενο σε κάτι πλασματικό, που προέκυπτε από την καλύτερη εκτίμηση και αξιολόγηση του αυτισμού από τους ειδικούς επιστήμονες, που έφερνε περισσότερα περιστατικά στην επιφάνεια. Άλλοι ωστόσο, περισσότερο σκεπτικοί, άρχισαν να αναζητούν τα αίτια του φαινομένου σε περιβαλλοντικούς παράγοντες.
To 1990, ερευνητές ανακάλυψαν ότι αρκετά από τα αυτιστικά παιδιά έπασχαν από χρόνια νόσο του εντέρου (chronic bowel disease), γεγονός που αργότερα ώθησε στη θεωρία της συσχέτισης μεταξύ ενός ευρέως διαδεδομένων παιδικού εμβολίου (και δη ενός συστατικού του, που ήταν παράγωγο του υδραργύρου) και της εμφάνισης αυτισμού. Στο τέλος της δεκαετίας του '90, η πρώτη αληθοφανής υπόθεση συνέδεσε το τριπλό εμβόλιο για τις μαγουλάδες, την ιλαρά και την ερυθρά (το αποκαλούμενο "MMR" που προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων Measles, Mumps, Rubella) που χορηγούνταν υποχρεωτικά σε βρέφη στην Αμερική, με τον αυξημένο αριθμό των κρουσμάτων αυτισμού. Αρκετοί ειδικοί άρχισαν να κάνουν λόγο για συσχέτιση αυτισμού και βαρέων μετάλλων που περιέχονται στο εμβόλιο, χωρίς ωστόσο να μπορούν να στηρίξουν ερευνητικά την υπόθεση αυτή.
Η σύνδεση του MMR με τον αυτισμό βασίστηκε στην υποψία ότι ένα συντηρητικό που έχει βάσει τον υδράργυρο (mercury) και περιέχεται στο εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει τοξίκωση στον οργανισμό ενός μικρού παιδιού. Το "ένοχο" συστατικό, παράγωγο του υδραργύρου, ονομάζεται thiomersal (επίσης γνωστό και ως thimerosal, στα ελληνικά αποκαλείται "θειοµερσάλη").
Οι πρώτες υποθέσεις των ειδικών έδωσαν ώθηση σε ένα μπαράζ μηνύσεων στις ΗΠΑ, εκ μέρους γονέων παιδιών με αυτισμό ενάντια στις ιατρικές υπηρεσίες που υποχρέωναν τα παιδιά τους να κάνουν το εμβόλιο MMR. Οι μηνύσεις γίνονταν σχεδόν κατά ομαδικό τρόπο και μεγάλα δικηγορικά γραφεία επικέντρωσαν τις προσπάθειές τους να αποδείξουν, ότι η Αμερική βρίσκονταν ενώπιο ενός σκανδάλου μεγαλύτερου και από αυτό της θαλιδομίδης (σημ. επρόκειτο για φάρμακο που δίνονταν στις έγκυες γυναίκες προς ανακούφιση των συμπτωμάτων ναυτίας και συνδέθηκε χωρίς αμφιβολία με πλήθος “τερατογενέσεων”, κυρίως βρέφη που έρχονταν στον κόσμο χωρίς πλήρως ανεπτυγμένα άκρα - γνωστά ως "παιδιά της θαλιδομίδης").
Τις αρχικές υποθέσεις στήριξε η διαπίστωση ότι το εμβόλιο MMR χορηγούνταν συνηθέστερα σε βρέφη ηλικίας μεταξύ 12 και 18 μηνών, διάστημα που τοποθετείται χρονικά μόλις λίγους μήνες πριν την έναρξη μίας μορφής αυτισμού ("regressive autism")
Σημ. συγγραφέα: Στον regressive τύπο της αυτιστικής διαταραχής, τα βρέφη αναπτύσσονται φυσιολογικά δίχως αυτιστικά χαρακτηριστικά μέχρι περίπου την ηλικία των 18 μηνών οπότε εμφανίζεται έκπτωση των κεκτημένων γνωστικών δεξιοτήτων και ξεκινά μία κατά τα άλλα φυσιολογική ακολουθία ανάπτυξης εντός του αυτιστικού φάσματος).
Έρευνες για τη συσχέτιση MMR και αυτισμού
Η πρώτη μελέτη, που έμεινε γνωστή ως η μελέτη του Γουέικφιλντ (Wakefield study) δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Λάνσετ (Lancet) το 1998 και συνέδεε άμεσα τον αυτισμό με το εμβόλιο MMR. Οι μελετητές σε δείγμα 12 ατόμων, που είχαν διαγνωστεί με διαταραχή του εντέρου και αυτισμό διατύπωσαν την άποψη, ότι το εμβόλιο MMR που είχαν δεχτεί τα παιδιά με πρώιμη ηλικία είχε προκαλέσει την ασθένεια του εντέρου (bowel disease), που με τη σειρά της προκαλούσε αυξημένη απορρόφηση (υπερ-απορρόφηση) θρεπτικών (κατά τα άλλα) ουσιών και βιταμινών, που είχε ως επίπτωση την εμφάνιση νευρολογικών διαταραχών, όπως αυτή του αυτισμού, στα παιδιά αυτά.
Σημειωτέον, ωστόσο, ότι την ίδια μόλις χρονιά, το 1998, στο ίδιο περιοδικό (Lancet) δημοσιεύτηκε έρευνα που έθετε υπό αμφισβήτηση τα αποτελέσματα της ομάδας Wakefield με το σκεπτικό των μεθοδολογικών σφαλμάτων στην επίμαχη έρευνα (βλ. έρευνα των Chen and DeStefano, 1998).
Δεκάδες μελέτες ξεκίνησαν να διεξάγονται παγκοσμίως για να απαντήσουν στο ερώτημα εάν τα αποτελέσματα του Wakefield και της ομάδας των δώδεκα (!) ακόμη ερευνητών που συνυπογράφανε τη δημοσίευση της μελέτης, ήταν ακριβή.
Αρχές τις δεκαετίας του 2000, η Αμερική βρέθηκε διχασμένη όσο ποτέ άλλοτε ως προς τα αίτια του αυτισμού. Εκατοντάδες άρθρα δημοσιεύονταν στο διαδίκτυο και σε περιοδικά επί του θέματος. Οι μηνύσεις έφτασαν στο απώγειό τους και ο κόσμος άρχισε να πιστεύει, ότι το πρόβλημα της αύξησης των κρουσμάτων αυτισμού συνδέονταν με ανθρώπινη παρέμβαση!
Αργότερα, το 2002, ο προβληματισμός πέρασε και σε Ευρωπαϊκό έδαφος, με την πρώτη έρευνα επί Αγγλικού εδάφους, που συνέδεε το εμβόλιο με την εμφάνιση αυτισμού.
Η σημερινή στάση της επιστημονικής κοινότητας για τον αυτισμό και το εμβόλιο MMR
Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά τη μελέτη του Wakefield, οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν την υπόθεση περί συσχέτισης εμβολίου MMR και εμφάνισης αυτισμού μάλλον εσφαλμένη.
Το βέβαιο είναι αντί σκανδάλου επί εδάφους ιατρικών υπηρεσιών για τη χρήση του MMR προέκυψε σκάνδαλο επί εδάφους μελετητών της ομάδας Wakefield για την μεθοδολογική προσέγγιση! Ο Wakefield φέρεται, σήμερα, ότι πληρώθηκε κάποιες χιλιάδες δολάρια για να υποστηρίξει την άποψη ότι το MMR προκαλεί αυτισμό. Η μελέτη του, που είχε δείγμα 12 περιπτώσεις ατόμων, 9 από τους οποίους είχαν αυτισμό, τέθηκε υπό αυστηρό έλεγχο. Διαπιστώθηκε, ότι μερικοί από τους συμμετέχοντες στο δείγμα δεν είχαν επιλεγεί τυχαίως (όπως υποστήριζε η ομάδα Wakefield) αλλά μέσω ενός δικηγορικού γραφείου που είχε αναλάβει τις υποθέσεις γονέων με παιδιά με αυτισμό και διεκδικούσε αποζημιώσεις για την επίπτωση του αυτισμού στα παιδιά λόγω της χορήγησης του εμβολίου MMR. Κάτω από την πίεση των κατηγοριών για μεροληπτική έρευνα, δέκα από τους τους δεκατρείς ερευνητές που υπέγραφαν τη μελέτη Wakefield έχουν ήδη εκδώσει γραπτές δηλώσεις ότι τα αποτελέσματα της έρευνάς τους δεν μπορούν συσχετίσουν τη χορήγηση του εμβολίου MMR με την επίπτωση του αυτισμού.
Παρά την μεγάλη έκταση που συνεχίζει να λαμβάνει το θέμα σήμερα, φαίνεται ότι ολοένα πληθαίνουν σε παγκόσμιο επίπεδο οι έρευνες που απενοχοποιούν το εμβόλιο MMR. Έρευνες στην Αγγλία (Taylor et al 1999, DeStefano and Chen 1999) συνιστούν ότι τα κρούσματα αυτισμού αυξάνονται σταθερά από το 1979 χωρίς καμία αλματώδη αύξηση από το 1988 και έπειτα, οπότε πρωτο-εισήχθη το εμβόλιο MMR στη Μεγάλη Βρετανία. Επιπροσθέτως, δεν παρατηρήθηκε πρώιμη ή όψιμη έναρξη του αυτισμού σε παιδιά που εμβολιάστηκαν νωρίτερα ή αργότερα κατά την παιδική ηλικία σε σύγκριση με παιδιά που δεν είχαν εμβολιαστεί αλλά εμφάνισαν αυτισμό. Τέλος, οι εν λόγω έρευνες διαπίστωσαν ότι υπήρχε μία έντονη ανησυχία στους γονείς των παιδιών που εμβολιάζονταν για διάστημα έξι μηνών μετά το εμβόλιο. Ανάλογη έρευνα στη Σουηδία (Gillberg and Heijbel 1998) δεν έχει στηρίξει τη σχέση μεταξύ εμβολίου MMR και αυτισμού.
Η περίπτωση της Ελλάδας, όπου κατεγράφη ένα ξέσπασμα των κρουσμάτων ερυθράς ελλείψει πολιτικής εμβολιασμών κατά του ιού σε αντιδιαστολή με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που την ίδια περίοδο είχαν θέσει σε εφαρμογή προγράμματα εμβολιασμών, αναφέρεται στη βιβλιογραφία ως επιχείρημα υπέρ της πολιτικής με εμβολιασμούς MMR στα βρέφη.
Τελικώς, είναι να ανησυχεί κανείς;
Στην πραγματικότητα, είναι μάλλον νωρίς για να υποστηρίξει κάποιος, που έχει στρέψει την προσοχή του στις έρευνες και τα δημοσιεύματα και παρακολουθεί τα δρώμενα και τα λεγόμενα ως ενδιαφερόμενος πολίτης, ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος ανησυχίας. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει κανείς εάν αναλογιστεί ότι η έρευνα επί του θέματος συνεχίζεται, επομένως για την ερευνητική κοινότητα το θέμα δε θεωρείται ακόμη λήξαν. Είναι, άλλωστε τόσο μεγάλη η αναστάτωση που έχει προκληθεί σε γονείς παιδιών με αυτισμού αλλά και την επιστημονική κοινότητα, που θα χρειαστούν αρκετές έρευνες προκειμένου να καταλήξουμε σε ένα αξιόπιστο συμπέρασμα περί συσχέτισης εμβολίων και αυτισμού.
Σήμερα, αρκετοί επιστήμονες αντιμάχονται ένα πλήθος ιστοτόπων, με γνωστότερο ενδεχομένως τον "SafeMinds" (μτφ. "Ήσυχα Κεφάλια") στην διεύθυνση www.safeminds.org, όπου υποστηρίζεται η άποψη ότι ο τοξίκωση με υδράργυρο προκαλεί αυτισμό.
Εάν διαβάσει κανείς τα μηνύματα που ανταλλάσσονται στα διεθνή φόρουμ σχετικά με το θέμα των εμβολιασμών και τη σχέση τους με τον αυτισμό θα διαπιστώσει ότι αρκετοί γονείς εμμένουν στην άποψη ότι η τοξίκωση από τα βαρέα μέταλλα που φέρουν τα εμβόλια ευθύνονται για την εμφάνιση αυτισμού σε κάποιο από τα παιδιά τους. Έχω την αίσθηση, ότι κάποιοι ίσως να "ασπάζονται" την άποψη περί ευθύνης των εμβολίων, παρά τον καθησυχασμό από τον ιατρό τους, επειδή παίρνουν ενθαρρυντικές απαντήσεις σε βασικά ερωτήματα που αφορούν την κατάσταση των παιδιών τους, όπως για παράδειγμα, "τι έφταιξε, τι πήγε στραβά;".
Πάντως, ένας ιστοτόπος για να ξεκινήσει κάποιος την πορεία του στο διαδίκτυο είναι το "Autism Help For You" (μτφ. "Αυτισμός: Βοήθεια για Εσάς") στη διεύθυνση www.autismhelpforyou.com. Στην κεντρική σελίδα, παρέχονται με τη μορφή τίτλων διάφορες συνδέσεις σε άλλες σελίδες για πάσης φύσης θέμα που σχετίζεται με τον αυτισμό. Οι σελίδες είναι διαθέσιμες μόνο στα Αγγλικά.
Δημοσιεύτηκε από agkou (http://www.noesi.gr)
Σε περίπτωση αναδημοσίευσης του άρθρου, μη περικόψετε μέρη του, που ενδεχομένως επιφέρουν παραποίηση της άποψης του συγγραφέα του.
Tι είναι τα βαρέα μέταλλα
Βαρέα ονομάζονται τα μέταλλα με ατομικό βάρος μεγαλύτερο αυτού του σιδήρου (Fe). Ο όρος "βαρέα μέταλλα", παρότι περιλαμβάνει πολλά άλλα, αναφέρεται κυρίως στον μόλυβδο (Pb), τον υδράργυρο (Hg), τον χαλκό (Cu), το κάδμιο (Cd), και το χρώμιο (Cr). Τα βαρέα μέταλλα είναι φυσικά συστατικά του φλοιού της γης. Δεν μπορούν να διασπαστούν σε απλούστερες μορφές ή να καταστραφούν.
Πολλά από αυτά τα μέταλλα σε μικρές ποσότητες είναι απαραίτητα για τη δράση των βιταμινών και τις ζωτικές λειτουργίες. Σε μεγάλες ποσότητες προκαλούν σειρά δυσμενών επιδράσεων.
Σε μικρή έκταση εισάγονται στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω των τροφίμων, του πόσιμου νερού και του αέρα. Σαν ιχνοστοιχεία, μερικά βαρέα μέταλλα (π.χ. χαλκός, σελήνιο, ψευδάργυρος ) είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί ο μεταβολισμός του ανθρώπινου σώματος.
Βιοσυσσώρευση των βαρέων μετάλλων
Τα βαρέα μέταλλα είναι επικίνδυνα επειδή τείνουν να βιοσυσσωρεύονται. Βιοσυσσώρευση σημαίνει αύξηση στη συγκέντρωση μιας χημικής ουσίας σε έναν βιολογικό οργανισμό με την πάροδο του χρόνου, συγκρινόμενη με τη συγκέντρωση της χημικής ουσίας στο περιβάλλον. Οι ενώσεις συσσωρεύονται στα έμβια όντα οποτεδήποτε λαμβάνονται, και αποθηκεύονται γρηγορότερα από ότι διασπώνται (μεταβολίζονται) ή εκκρίνονται.
Τοξικότητα των βαρέων μετάλλων
Η τοξικότητα μπορεί να εκφραστεί ως νευροφυσιολογικές διαταραχές, γενετικές αλλοιώσεις των κυττάρων (μεταλλάξεις), επιδράσεις στην ενζυμική και ορμονική δραστηριότητα, στις βασικές λειτουργίες του οργανισμού, στην αναπαραγωγή, στην τερατογένεση και καρκινογένεση.
Η σειρά τοξικότητας για τα πιο γνωστά βαρέα μέταλλα, ξεκινώντας από το περισσότερο τοξικό για τον ανθρώπινο οργανισμό, είναι η εξής: Hg > Cu > Zn > Ni > Pb > Cd > As > Cr > Sn > Fe > Mn.
Τα βαρέα μέταλλα επέφεραν επιδημία αυτισμού;
Καταρχήν, πρέπει να ξεκινήσουμε με την παραδοχή ότι είναι αδύνατον να εξακριβώσει κανείς πόσες περιπτώσεις αυτισμού υπήρξαν στο παρελθόν, για το λόγο ότι πολλοί άνθρωποι που έπασχαν από αυτισμό χαρακτηρίζονταν συχνά από τους γιατρούς ως "διανοητικά καθυστερημένοι" ή δεν εξετάζονταν ποτέ από γιατρούς.
Η θεώρηση της συσχέτισης MMR και αυτισμού
Ομολογουμένως, η θεωρία της σχέσης μεταξύ βαρέων μετάλλων και αυτισμού ξεκίνησε από την Αμερική. Αρχικώς, έπρεπε να εξηγηθεί ένα παράξενο φαινόμενο που καταγράφονταν από τις ιατρικές και προνοιακές υπηρεσίες των ΗΠΑ, με ραγδαία αυξανόμενο αριθμό των νέων κρουσμάτων αυτισμού. Αρκετοί ερευνητές έσπευσαν να αποδώσουν το νέο φαινόμενο σε κάτι πλασματικό, που προέκυπτε από την καλύτερη εκτίμηση και αξιολόγηση του αυτισμού από τους ειδικούς επιστήμονες, που έφερνε περισσότερα περιστατικά στην επιφάνεια. Άλλοι ωστόσο, περισσότερο σκεπτικοί, άρχισαν να αναζητούν τα αίτια του φαινομένου σε περιβαλλοντικούς παράγοντες.
To 1990, ερευνητές ανακάλυψαν ότι αρκετά από τα αυτιστικά παιδιά έπασχαν από χρόνια νόσο του εντέρου (chronic bowel disease), γεγονός που αργότερα ώθησε στη θεωρία της συσχέτισης μεταξύ ενός ευρέως διαδεδομένων παιδικού εμβολίου (και δη ενός συστατικού του, που ήταν παράγωγο του υδραργύρου) και της εμφάνισης αυτισμού. Στο τέλος της δεκαετίας του '90, η πρώτη αληθοφανής υπόθεση συνέδεσε το τριπλό εμβόλιο για τις μαγουλάδες, την ιλαρά και την ερυθρά (το αποκαλούμενο "MMR" που προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων Measles, Mumps, Rubella) που χορηγούνταν υποχρεωτικά σε βρέφη στην Αμερική, με τον αυξημένο αριθμό των κρουσμάτων αυτισμού. Αρκετοί ειδικοί άρχισαν να κάνουν λόγο για συσχέτιση αυτισμού και βαρέων μετάλλων που περιέχονται στο εμβόλιο, χωρίς ωστόσο να μπορούν να στηρίξουν ερευνητικά την υπόθεση αυτή.
Η σύνδεση του MMR με τον αυτισμό βασίστηκε στην υποψία ότι ένα συντηρητικό που έχει βάσει τον υδράργυρο (mercury) και περιέχεται στο εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει τοξίκωση στον οργανισμό ενός μικρού παιδιού. Το "ένοχο" συστατικό, παράγωγο του υδραργύρου, ονομάζεται thiomersal (επίσης γνωστό και ως thimerosal, στα ελληνικά αποκαλείται "θειοµερσάλη").
Οι πρώτες υποθέσεις των ειδικών έδωσαν ώθηση σε ένα μπαράζ μηνύσεων στις ΗΠΑ, εκ μέρους γονέων παιδιών με αυτισμό ενάντια στις ιατρικές υπηρεσίες που υποχρέωναν τα παιδιά τους να κάνουν το εμβόλιο MMR. Οι μηνύσεις γίνονταν σχεδόν κατά ομαδικό τρόπο και μεγάλα δικηγορικά γραφεία επικέντρωσαν τις προσπάθειές τους να αποδείξουν, ότι η Αμερική βρίσκονταν ενώπιο ενός σκανδάλου μεγαλύτερου και από αυτό της θαλιδομίδης (σημ. επρόκειτο για φάρμακο που δίνονταν στις έγκυες γυναίκες προς ανακούφιση των συμπτωμάτων ναυτίας και συνδέθηκε χωρίς αμφιβολία με πλήθος “τερατογενέσεων”, κυρίως βρέφη που έρχονταν στον κόσμο χωρίς πλήρως ανεπτυγμένα άκρα - γνωστά ως "παιδιά της θαλιδομίδης").
Τις αρχικές υποθέσεις στήριξε η διαπίστωση ότι το εμβόλιο MMR χορηγούνταν συνηθέστερα σε βρέφη ηλικίας μεταξύ 12 και 18 μηνών, διάστημα που τοποθετείται χρονικά μόλις λίγους μήνες πριν την έναρξη μίας μορφής αυτισμού ("regressive autism")
Σημ. συγγραφέα: Στον regressive τύπο της αυτιστικής διαταραχής, τα βρέφη αναπτύσσονται φυσιολογικά δίχως αυτιστικά χαρακτηριστικά μέχρι περίπου την ηλικία των 18 μηνών οπότε εμφανίζεται έκπτωση των κεκτημένων γνωστικών δεξιοτήτων και ξεκινά μία κατά τα άλλα φυσιολογική ακολουθία ανάπτυξης εντός του αυτιστικού φάσματος).
Έρευνες για τη συσχέτιση MMR και αυτισμού
Η πρώτη μελέτη, που έμεινε γνωστή ως η μελέτη του Γουέικφιλντ (Wakefield study) δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Λάνσετ (Lancet) το 1998 και συνέδεε άμεσα τον αυτισμό με το εμβόλιο MMR. Οι μελετητές σε δείγμα 12 ατόμων, που είχαν διαγνωστεί με διαταραχή του εντέρου και αυτισμό διατύπωσαν την άποψη, ότι το εμβόλιο MMR που είχαν δεχτεί τα παιδιά με πρώιμη ηλικία είχε προκαλέσει την ασθένεια του εντέρου (bowel disease), που με τη σειρά της προκαλούσε αυξημένη απορρόφηση (υπερ-απορρόφηση) θρεπτικών (κατά τα άλλα) ουσιών και βιταμινών, που είχε ως επίπτωση την εμφάνιση νευρολογικών διαταραχών, όπως αυτή του αυτισμού, στα παιδιά αυτά.
Σημειωτέον, ωστόσο, ότι την ίδια μόλις χρονιά, το 1998, στο ίδιο περιοδικό (Lancet) δημοσιεύτηκε έρευνα που έθετε υπό αμφισβήτηση τα αποτελέσματα της ομάδας Wakefield με το σκεπτικό των μεθοδολογικών σφαλμάτων στην επίμαχη έρευνα (βλ. έρευνα των Chen and DeStefano, 1998).
Δεκάδες μελέτες ξεκίνησαν να διεξάγονται παγκοσμίως για να απαντήσουν στο ερώτημα εάν τα αποτελέσματα του Wakefield και της ομάδας των δώδεκα (!) ακόμη ερευνητών που συνυπογράφανε τη δημοσίευση της μελέτης, ήταν ακριβή.
Αρχές τις δεκαετίας του 2000, η Αμερική βρέθηκε διχασμένη όσο ποτέ άλλοτε ως προς τα αίτια του αυτισμού. Εκατοντάδες άρθρα δημοσιεύονταν στο διαδίκτυο και σε περιοδικά επί του θέματος. Οι μηνύσεις έφτασαν στο απώγειό τους και ο κόσμος άρχισε να πιστεύει, ότι το πρόβλημα της αύξησης των κρουσμάτων αυτισμού συνδέονταν με ανθρώπινη παρέμβαση!
Αργότερα, το 2002, ο προβληματισμός πέρασε και σε Ευρωπαϊκό έδαφος, με την πρώτη έρευνα επί Αγγλικού εδάφους, που συνέδεε το εμβόλιο με την εμφάνιση αυτισμού.
Η σημερινή στάση της επιστημονικής κοινότητας για τον αυτισμό και το εμβόλιο MMR
Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά τη μελέτη του Wakefield, οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν την υπόθεση περί συσχέτισης εμβολίου MMR και εμφάνισης αυτισμού μάλλον εσφαλμένη.
Το βέβαιο είναι αντί σκανδάλου επί εδάφους ιατρικών υπηρεσιών για τη χρήση του MMR προέκυψε σκάνδαλο επί εδάφους μελετητών της ομάδας Wakefield για την μεθοδολογική προσέγγιση! Ο Wakefield φέρεται, σήμερα, ότι πληρώθηκε κάποιες χιλιάδες δολάρια για να υποστηρίξει την άποψη ότι το MMR προκαλεί αυτισμό. Η μελέτη του, που είχε δείγμα 12 περιπτώσεις ατόμων, 9 από τους οποίους είχαν αυτισμό, τέθηκε υπό αυστηρό έλεγχο. Διαπιστώθηκε, ότι μερικοί από τους συμμετέχοντες στο δείγμα δεν είχαν επιλεγεί τυχαίως (όπως υποστήριζε η ομάδα Wakefield) αλλά μέσω ενός δικηγορικού γραφείου που είχε αναλάβει τις υποθέσεις γονέων με παιδιά με αυτισμό και διεκδικούσε αποζημιώσεις για την επίπτωση του αυτισμού στα παιδιά λόγω της χορήγησης του εμβολίου MMR. Κάτω από την πίεση των κατηγοριών για μεροληπτική έρευνα, δέκα από τους τους δεκατρείς ερευνητές που υπέγραφαν τη μελέτη Wakefield έχουν ήδη εκδώσει γραπτές δηλώσεις ότι τα αποτελέσματα της έρευνάς τους δεν μπορούν συσχετίσουν τη χορήγηση του εμβολίου MMR με την επίπτωση του αυτισμού.
Παρά την μεγάλη έκταση που συνεχίζει να λαμβάνει το θέμα σήμερα, φαίνεται ότι ολοένα πληθαίνουν σε παγκόσμιο επίπεδο οι έρευνες που απενοχοποιούν το εμβόλιο MMR. Έρευνες στην Αγγλία (Taylor et al 1999, DeStefano and Chen 1999) συνιστούν ότι τα κρούσματα αυτισμού αυξάνονται σταθερά από το 1979 χωρίς καμία αλματώδη αύξηση από το 1988 και έπειτα, οπότε πρωτο-εισήχθη το εμβόλιο MMR στη Μεγάλη Βρετανία. Επιπροσθέτως, δεν παρατηρήθηκε πρώιμη ή όψιμη έναρξη του αυτισμού σε παιδιά που εμβολιάστηκαν νωρίτερα ή αργότερα κατά την παιδική ηλικία σε σύγκριση με παιδιά που δεν είχαν εμβολιαστεί αλλά εμφάνισαν αυτισμό. Τέλος, οι εν λόγω έρευνες διαπίστωσαν ότι υπήρχε μία έντονη ανησυχία στους γονείς των παιδιών που εμβολιάζονταν για διάστημα έξι μηνών μετά το εμβόλιο. Ανάλογη έρευνα στη Σουηδία (Gillberg and Heijbel 1998) δεν έχει στηρίξει τη σχέση μεταξύ εμβολίου MMR και αυτισμού.
Η περίπτωση της Ελλάδας, όπου κατεγράφη ένα ξέσπασμα των κρουσμάτων ερυθράς ελλείψει πολιτικής εμβολιασμών κατά του ιού σε αντιδιαστολή με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που την ίδια περίοδο είχαν θέσει σε εφαρμογή προγράμματα εμβολιασμών, αναφέρεται στη βιβλιογραφία ως επιχείρημα υπέρ της πολιτικής με εμβολιασμούς MMR στα βρέφη.
Τελικώς, είναι να ανησυχεί κανείς;
Στην πραγματικότητα, είναι μάλλον νωρίς για να υποστηρίξει κάποιος, που έχει στρέψει την προσοχή του στις έρευνες και τα δημοσιεύματα και παρακολουθεί τα δρώμενα και τα λεγόμενα ως ενδιαφερόμενος πολίτης, ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος ανησυχίας. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει κανείς εάν αναλογιστεί ότι η έρευνα επί του θέματος συνεχίζεται, επομένως για την ερευνητική κοινότητα το θέμα δε θεωρείται ακόμη λήξαν. Είναι, άλλωστε τόσο μεγάλη η αναστάτωση που έχει προκληθεί σε γονείς παιδιών με αυτισμού αλλά και την επιστημονική κοινότητα, που θα χρειαστούν αρκετές έρευνες προκειμένου να καταλήξουμε σε ένα αξιόπιστο συμπέρασμα περί συσχέτισης εμβολίων και αυτισμού.
Σήμερα, αρκετοί επιστήμονες αντιμάχονται ένα πλήθος ιστοτόπων, με γνωστότερο ενδεχομένως τον "SafeMinds" (μτφ. "Ήσυχα Κεφάλια") στην διεύθυνση www.safeminds.org, όπου υποστηρίζεται η άποψη ότι ο τοξίκωση με υδράργυρο προκαλεί αυτισμό.
Εάν διαβάσει κανείς τα μηνύματα που ανταλλάσσονται στα διεθνή φόρουμ σχετικά με το θέμα των εμβολιασμών και τη σχέση τους με τον αυτισμό θα διαπιστώσει ότι αρκετοί γονείς εμμένουν στην άποψη ότι η τοξίκωση από τα βαρέα μέταλλα που φέρουν τα εμβόλια ευθύνονται για την εμφάνιση αυτισμού σε κάποιο από τα παιδιά τους. Έχω την αίσθηση, ότι κάποιοι ίσως να "ασπάζονται" την άποψη περί ευθύνης των εμβολίων, παρά τον καθησυχασμό από τον ιατρό τους, επειδή παίρνουν ενθαρρυντικές απαντήσεις σε βασικά ερωτήματα που αφορούν την κατάσταση των παιδιών τους, όπως για παράδειγμα, "τι έφταιξε, τι πήγε στραβά;".
Πάντως, ένας ιστοτόπος για να ξεκινήσει κάποιος την πορεία του στο διαδίκτυο είναι το "Autism Help For You" (μτφ. "Αυτισμός: Βοήθεια για Εσάς") στη διεύθυνση www.autismhelpforyou.com. Στην κεντρική σελίδα, παρέχονται με τη μορφή τίτλων διάφορες συνδέσεις σε άλλες σελίδες για πάσης φύσης θέμα που σχετίζεται με τον αυτισμό. Οι σελίδες είναι διαθέσιμες μόνο στα Αγγλικά.
Δημοσιεύτηκε από agkou (http://www.noesi.gr)
Αλήθειες και μύθοι για τα εμβόλια
Τα άρθρα που δημοσιεύθηκαν στο τεύχος 19 του περιοδικού μας και που αναφέρονταν σε μια άλλη προσέγγιση, πιο κριτική και σκεπτικιστική, της πρακτικής των εμβολιασμών, προκάλεσαν ιδιαίτερη εντύπωση στο αναγνωστικό μας κοινό. Το γεγονός αυτό, αν και αναμενόμενο στο Βαθμό που τέτοιου τύπου πληροφόρηση είναι δύσκολο, για προφανείς λογούς, να περάσει μέσα από τα κανάλια της συμβατικής ενημέρωσης, μας ωθεί στο να συνεχίσουμε την προσπάθεια μας για την πληρέστερη ενημέρωση σας. Εδώ να τονίσουμε για άλλη μια φορά ότι η τοποθέτηση και η εξαυτής ευθύνη του καθενός στο θέμα των εμβολίων είναι εντελώς προσωπική υπόθεση. Εμείς θεωρούμε απλά ότι ο σωστά και σφαιρικά ενημερωμένος πολίτης έχει μεγαλύτερες πιθανότητες ορθής κρίσης και προς αυτή την κατεύθυνση κατατείνει όλη η προσπάθεια μας.
Το Σύστημα Αναφοράς Παρενεργειών Εμβολιασμού (VAERS) παίρνει περίπου 11.000 αναφορές για σοβαρές παρενέργειες σε εμβολιασμούς ετησίως, από τις οποίες το 1% (πάνω από 112 περιπτώσεις) αφορούν θανάτους από αντιδράσεις σε εμβόλια1. Η πλειονότητα αυτών των αναφορών αποστέλλεται από γιατρούς και η πλειονότητα των θανάτων αποδίδονται στον κοκκύτη, ο οποίος αντιστοιχεί στο "Ρ" του εμβολίου DPT. Από μόνα τους τα στοιχεία αυτά είναι ανησυχητικά, αλλά αφορούν μόνο την "κορυφή του παγόβουνου". Ο FDA (Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων στις Η.Π.Α) εκτιμά ότι μόνο το 10% των αντιδράσεων σε εμβόλια αναφέρονται2, ποσοστό που τεκμηριώνεται και από δύο έρευνες του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Εμβολιασμών (NVIC)3. Το NVIC αναφέρει ότι "στη Νέα Υόρκη, μόνο ένα από σαράντα ιατρεία (2,5%) επιβεβαιώνουν ότι ανέφεραν θάνατο ή ασθένειες μετά από εμβολιασμό". Στη Νέα Υόρκη επομένως 97,5% των σοβαρών αντιδράσεων σε εμβόλια δεν αναφέρεται. Ακόμα κι αν παραβλέψουνε τις υπόνοιες σχετικά με την ακεραιότητα των επαγγελματιών υγείας (οι γιατροί είναι νομικά δεσμευμένοι ν' αναφέρουν σοβαρές παρενέργειες), οι στατιστικές δείχνουν ότι οι ετήσιοι θάνατοι μετά εμβολιασμό μπορεί να ξεπερνούν τους χίλιους.
Με τον κοκκύτη, οι σχετιζόμενοι με εμβόλια θάνατοι είναι υπερπολλαπλάσιοι των θανάτων από την ίδια την ασθένεια, οι οποίοι είναι περίπου 10 ετησίως πρόσφατα, κατά το 0Ο0(Κέντρα για τον Ελεγχο των Νόσων), και μόνο 8 το 1993, το τελευταίο έτος αιχμής για την ασθένεια. Με απλά λόγια το εμβόλιο είναι 100 φορές πιο θανατηφόρο από την ασθένεια.
Με δεδομένα τα πολλά περιστατικά κοκκύτη σε έντονα εμβολιασμένους πληθυσμούς και το γεγονός ότι η πτώση της συχνότητας της ασθένειας στις Η.Π.Α. συνέβει πριν τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς (οι θάνατοι από κοκκύτη υποχώρησαν κατά 79% πριν τους εμβολιασμούς), η σύγκριση αυτή τεκμηριώνεται επαρκώς. Ο τεράστιος αριθμός απωλειών από εμβολιασμούς δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί αναγκαία θυσία "για μια κοινωνία χωρίς ασθένειες".
Δυστυχώς η ιστορία των θανάτων που σχετίζονται με εμβόλια δε σταματά εδώ. Εθνικές και διεθνείς στατιστικές έχουν δείξει ότι οι εμβολιασμοί είναι ένα από τα αίτια του Σ.Α.Θ.Β-4,5. (Σύνδρομο Αιφνίδιου Θανάτου Βρεφών). Το Σ.Α.Θ.Β. είναι μια "πρόχειρη" διάγνωση όταν δεν είναι γνωστή η ακριβής αιτία θανάτου και οι αριθμοί κυμαίνονται από πέντε έως δέκα χιλιάδες ετησίως στις Η.Π.Α. Μια έρευνα έδειξε ότι η αιχμή των αιφνίδιων θανάτων βρεφών συμβαίνει μεταξύ δύο και τεσσάρων μηνών, ακριβώς η ηλικία όπου χορηγούνται οι δύο πρώτοι εμβολιασμοί ρουτίνας4, ενώ μια άλλη έρευνα έδειξε σαφή συσχέτιση εμβολιασμών - θανάτων μέχρι και τρεις εβδομάδες μετά τη χορήγηση εμβολίου.
Αλλοι ερευνητές τεκμηρίωσαν ότι 3.000 παιδιά πεθαίνουν μέσα σε 4 μέρες μετά τον εμβολιασμό κάθε χρόνο στις Η.Π.Α., ενώ άλλη μελέτη συμπέρανε ότι οι μισοί αιφνίδιοι θάνατοι βρεφών στις Η.Π.Α. κάθε χρόνο (περίπου 2.500 παιδιά) οφείλονται σε εμβόλια5.
Υπάρχουν έρευνες που ισχυρίζονται ότι δεν βρήκαν συσχέτιση μεταξύ εμβολιασμών και αιφνίδιων θανάτων βρεφών. Αλλά ορισμένοι ερευνητές αμφισβήτησαν αυτά τα συμπεράσματα με αποδείξεις ότι "εξωτερικές επιρροές" λειτούργησαν υπέρ των εμβολίων6. Θα έπρεπε οι έρευνες που αναφέρθηκαν ν' αποτελέσουν αρχή σχολαστικού και εκτεταμένου ελέγχου σχετικά με τους εμβολιασμούς παιδιών που πέθαναν αιφνίδια.
Όταν στα μέσα της δεκαετίας του '70 η Ιαπωνία ανέβασε την ηλικία εμβολιασμού από 2 μήνες σε 2 χρόνια, η συχνότητα αιφνίδιων θανάτων βρεφών μειώθηκε δραστικά. Παρά τις ενδείξεις αυτές η ιατρική κοινότητα κρατά αρνητική στάση. Οι ιατροδικαστές δεν ελέγχουν πότε εμβολιάστηκαν τα θύματα του Σ.Α.Θ.Β. Ανυποψίαστες οικογένειες συνεχίζουν να υφίστανται τις συνέπειες, απληροφόρητοι για τους κινδύνους και χωρίς δικαίωμα εκλογής.
Αλλες έρευνες για μη θανατηφόρες παρενέργειες δείχνουν ότι ο συνολικός αριθμός θυμάτων των εμβολιασμών μπορεί να ξεπερνά τις 100.000. Εξαιτίας της αδυναμίας των γιατρών ν' αναφέρουν τα περιστατικά, κανείς δεν ξέρει πόσα από αυτά είναι μόνιμες αναπηρίες, αλλά στατιστικές υποδεικνύουν ότι είναι πολλαπλάσιος αριθμός από αυτόν των θανάτων. Αυτή η αναφορά ενισχύεται και από μια μελέτη η οποία αποκάλυψε ότι 1 στα 175 παιδιά που ολοκλήρωσαν το τριπλό εμβόλιο (DPT) υπέφεραν από "σοβαρές παρενέργειες"7, και την αναφορά ενός γιατρού πληρεξούσιου, ο οποίος βρήκε πως 1 στους 300 εμβολιασμούς του τριπλού εμβολίου κατέληγε σε σπασμούς8.
Η Αγγλία διαπίστωσε μια πτώση στους θανάτους από κοκκύτη όταν το ποσοστό εμβολιασμών έπεσε από 80% στο 30%, στα μισά της δεκαετίας του '70. Από τη μελέτη του Σουηδού επιδημιολόγου Β. Trollfor για την αποτελεσματικότητα και την τοξικότητα του εμβολίου του κοκκύτη σε όλο τον κόσμο βρέθηκε πως "η θνησιμότητα από κοκκύτη είναι πρόσφατα πολύ χαμηλή στις βιομηχανικές χώρες και καμία διαφορά δεν βρέθηκε όταν χώρες με υψηλά, χαμηλά και μηδενικά ποσοστά εμβολιασμών συγκρίθηκαν". Βρήκε επίσης πως στην Αγγλία, την Ουαλία και τη Δυτική Γερμανία υπήρχαν μεγαλύτερα ποσοστά θνησιμότητας από κοκκύτη το 1970 όταν δηλαδή και το ποσοστό εμβολιασμών ήταν υψηλό παρά κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού της δεκαετίας του 1980, όταν τα ποσοστά εμβολιασμών είχαν πέσει.
Τα εμβόλια κοστίζουν πολύ περισσότερο από τη ζωή και την υγεία των παιδιών μας. Το Κρατικό Εθνικό Πρόγραμμα Αποζημιώσεων Εμβολίων των Η.Π.Α. έχει πληρώσει παραπάνω από 724,4 εκατομμύρια δολάρια σε γονείς παιδιών που έχουν υποστεί βλάβες ή έχουν πεθάνει. Επίσης έχει δεχτεί παραπάνω από 5.000 αιτήσεις από το 1988, συμπεριλαμβανομένων 700 αιτήσεων για θανάτους σχετιζόμενων με εμβόλια, και υπάρχουν ακόμα παραπάνω από 2.800 περιπτώσεις θανάτων και βλαβών που εκκρεμούν και ίσως περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να λυθούν.
Εν τω μεταξύ, οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν καταφέρει να έχουν μια "αιχμάλωτη" αγορά: τα εμβόλια χορηγούνται νόμιμα και στις 50 πολιτείες της Αμερικής, και οι ίδιες αυτές εταιρείες είναι "άτρωτες" ως προς το να λογοδοτήσουν για τις συνέπειες των προϊόντων τους. Ακόμα περισσότερο, τους έχει επιτραπεί να χρησιμοποιούν τους νόμους για το βιομηχανικό απόρρητο ώστε να εμποδίσουν αποκάλυψη πληροφοριών στο κοινό για τους κινδύνους των εμβολίων. Τέτοιες ρυθμίσεις είναι φανερά ανήθικες, σπρώχνουν ένα μη ενήμερο Αμερικάνικο κοινό να πληρώνει για την παρασκευή των εμβολίων, ενώ εξασφαλίζουν πως το ίδιο αυτό κοινό θα παραμείνει στην άγνοια για τους κινδύνους των προϊόντων αυτών.
Είναι πολύ ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως οι ασφαλιστικές εταιρείες (από τις οποίες διεξάγονται και οι καλύτερες έρευνες) αρνούνται να καλύψουν τις παρενέργειες των εμβολίων. Τα κέρδη φαίνεται να υπαγορεύουν τις θέσεις και των φαρμακευτικών και των ασφαλιστικών εταιρειών.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 1
. "Τα εμβόλια προκαλούν θανάτους, σοβαρές παρενέργειες καθώς και προσωπικό και οικονομικό κόστος σε οικογένειες και φορολογούμενους ".
Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 1
. "Τα εμβόλια είναι πολύ αποτελεσματικά......ή μήπως όχι ; "
Η ιατρική βιβλιογραφία έχει έναν εκπληκτικό αριθμό μελετών οι οποίες αναφέρουν αποτυχία των εμβολίων. Επιδημικά φαινόμενα ιλαράς, παρωτίτιδας, ανεμοβλογιάς και πολυομυελίτιδας έχουν παρουσιασθεί σε εμβολιασμένους πληθυσμούς.".12-13.14.15
Το 1989 το CDC ανέφερε: "επιδημικά φαινόμενα ιλαράς αναφέρθηκαν σε παιδιά σχολικής ηλικίας, σε σχολεία που το επίπεδο εμβολιασμού ξεπερνούσε το 98%.16 Αυτά αναφέρθηκαν σε όλα τα μέρη της χώρας συμπεριλαμβανομένων περιοχών που δεν είχαν αναφέρει επιδημίες ιλαράς επί χρόνια.17
To CDC αναφέρει επίσης ένα επιδημικό ξέσπασμα ιλαράς σε τεκμηριωμένα εμβολιασμένο πληθυσμό για ιλαρά.18 Μια μελέτη η οποία εξέτασε αυτό το φαινόμενο κατέληξε: "Το εμφανές παράδοξο είναι πως όσο τα ποσοστά ανοσοποίησης στην ιλαρά φθάνουν σε υψηλά επίπεδα στον πληθυσμό, τόσο η ιλαρά γίνεται η ασθένεια των ανοσοποιημένων ατόμων".
Μια πιο πρόσφατη μελέτη βρήκε πως ο εμβολιασμός κατά της ιλαράς προκαλεί ανοσοποιητική καταστολή η οποία συνεισφέρει στην αυξημένη ευαισθησία του οργανισμού σε άλλες ασθένειες.19α
Αυτές οι μελέτες προτείνουν πως ο στόχος της απόλυτης ανοσοποίησης είναι στην πραγματικότητα αντιπαραγωγικός, μια άποψη η οποία επιβεβαιώνεται από περιστατικά κατά τα οποία επιδημίες ακολούθησαν πλήρη εμβολιασμό ολόκληρων πληθυσμών. Στη Ιαπωνία, το 1872, μετά την εισαγωγή υποχρεωτικών εμβολίων ακολούθησε αύξηση ανεμοβλογιάς ετησίως. Μέχρι το 1892 υπήρξαν 29,979 θάνατοι εκ των οποίων όλοι είχαν εμβολιαστεί.20 Στις αρχές του αιώνα, σημειώθηκε στις Φιλιππίνες η μεγαλύτερη επιδημία ανεμοβλογιάς στην ιστορία της χώρας: οχτώ εκατομμύρια άνθρωποι υπέστησαν 24,5 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων, και το αποτέλεσμα ήταν τα ποσοστά θανάτων να τετραπλασιαστούν.21 Το 1989, στο Ομάν σημειώθηκε επιδημικό ξέσπασμα πολυομυελίτιδας έξι μόλις μήνες αφού είχαν δεχτεί πλήρη εμβολιασμό.22 Στις Η.Π.Α. το 1986, 90% από 1300 περιπτώσεις κοκκύτη στο Κάνσας ήταν "επαρκώς εμβολιασμένοι".23 72% από τις περιπτώσεις κοκκύτη στο επιδημικό ξέσπασμα του Σικάγο το 1993 είχαν ολοκληρώσει το πρόγραμμα εμβολιασμών.24
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 2
"Οι αποδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα εμβόλια είναι ένα αναξιόπιστο μέσο πρόληψης ασθενειών".
Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 2
"Τα εμβόλια είναι ο κυριότερος παράγοντας χαμηλών ποσοστών ασθενειών στις Η.Π.Α. σήμερα....είναι άραγε;
Σύμφωνα με τη Βρετανική Εταιρεία για την εξέλιξη της Επιστήμης, οι παιδικές αρρώστιες μειώθηκαν κατά 90% μεταξύ 1850 και 1940, ενώ παράλληλα βελτιώθηκαν οι συνθήκες υγιεινής, πολύ πριν τα υποχρεωτικά προγράμματα εμβολιασμών. Οι θάνατοι από μολυσματικές ασθένειες στις Η.Π.Α. και τη Μ. Βρετανία μειώθηκαν σταθερά κατά 80% περίπου κατά τη διάρκεια αυτού του αιώνα (η θνησιμότητα από ιλαρά μειώθηκε πάνω από 97%) πριν τα εμβόλια.25 Στη Μ. Βρετανία οι επιδημίες πολιομυελίτιδας έφτασαν σε ακμή το 1950, και μειώθηκαν κατά 82% μέχρι τη στιγμή που άρχησαν τα εμβόλια το 1956.
Συνεπώς, στα εμβόλια μπορεί ν' αποδοθεί μόνο ένα μικρό ποσοστό της συνολικής μείωσης των επιδημικών θανάτων αυτού του αιώνα. Και ακόμα και αυτό το μικρό ποσοστό είναι αμφισβητήσιμο, αφού το ποσοστό μείωσης παρέμεινε ουσιαστικά το ίδιο αφότου τα εμβόλια εισήχθησαν. Επίσης πολλές Ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες αρνήθηκαν την ανοσοποίηση για την ανεμοβλογιά και την πολιομυελίτιδα είδαν τις επιδημίες αυτές να εξασθενούν παράλληλα με τις χώρες που θεώρησαν το εμβόλιο υποχρεωτικό. (Στην πραγματικότητα τις εκστρατείες ανοσοποίησης κατά της ανεμοβλογιάς και πολυομυελίτιδας ακολούθησαν σημαντικά ποσοστά αύξησης επιδημιών. Επίσης κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εμβολιασμών για την ιλαρά άλλες μολυσματικές ασθένειες συνέχισαν να μειώνονται χωρίς εμβόλια. Στη Μ. Βρετανία και την Ουαλία τα ποσοστά επιδημιών ανεμοβλογιάς και εμβολιασμών μειώθηκαν ταυτόχρονα για μια περίοδο αρκετών χρόνων).26
Συνεπώς είναι αδύνατον να πούμε εάν τα εμβόλια συνέβαλαν στη συνεχή μείωση των ποσοστών θνησιμότητας, ή είναι αυτές καθ' αυτές οι συνθήκες - βελτίωση υγιεινής, καλύτερη διατροφή, ο φυσικός κύκλος των ασθενειών - που προκάλεσαν τη μείωση αυτή.
Αυτό το συμπέρασμα έρχεται να επιβεβαιώσει αναφορά του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας η οποία δηλώνει ότι τα ποσοστά επιδημιών και θνησιμότητας στον τρίτο κόσμο δεν έχουν άμεση σχέση με τις ανοσοποιητικές διαδικασίες ή με την ιατρική παρακολούθηση, αλλά είναι στενά συνδεδεμένα με το επίπεδο υγιεινής και διατροφής.
Οποιαδήποτε αξία δόθηκε στα εμβόλια για τη μείωση επιδημιών μπορεί να θεωρηθεί υπερβολική. Οι υπερασπιστές των εμβολίων προβάλλουν περιστασιακά στατιστικά στοιχεία για ν' αποδείξουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και παραβλέπουν την θνησιμότητα.
Παρ' όλ' αυτά, οι στατιστικολόγοι υποστηρίζουν ότι οι δείκτες θνησιμότητας είναι εξαιρετικά αξιόπιστοι για τον απλό λόγο ότι η ποιότητα των αναφορών και αρχειοθετήσεων είναι πολύ καλύτερη στους θανάτους.28 Για παράδειγμα μια πρόσφατη έρευνα στη Νέα Υόρκη απέδειξε ότι μόνο το 3,2% των παιδιάτρων ανέφεραν περιστατικά ανεμοβλογιάς στο Τμήμα Υγείας.
Το 1974, το CDC ανέφερε 36 περιπτώσεις ιλαράς στην Γεωργία, ενώ το τμήμα επιτήρησης της Γεωργίας ανέφερε 660 περιπτώσεις.29 Το 1982, υπάλληλοι του κέντρου υγείας της πολιτείας του Maryland εμφανίστηκαν στο τηλεοπτικό πρόγραμμα "Το τριπλό εμβόλιο - η ρουλέτα των εμβολίων" το οποίο προειδοποιούσε για τους κινδύνους του τριπλού εμβολίου, και το κατηγόρησαν για μια επιδημία κοκκύτη, όταν ο επικεφαλής επιδημιολόγος του Κέντρου Βιολογικών Ερευνών των Η.Π.Α. ανέλυσε τις 41 περιπτώσεις, μόνο 5 επιβεβαιώθηκαν, και όλες είχαν εμβολιαστεί.30 Τέτοια περιστατικά δείχνουν ολοφάνερα την πλάνη των περιστασιακών στοιχείων, αν και οι υποστηρικτές των εμβολίων τείνουν να στηρίζονται σ' αυτά αδιάκριτα.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 3
Είναι ασαφής η επιρροή των εμβολίων στη μείωση των μολυσματικών ασθενειών που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια αυτού του αιώνα.
ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 3
"Οι εμβολιασμοί βασίζονται σε μια στερεή θεωρία και πρακτική ανοσοποίησης" ...η μήπως όχι"...
Η κλινική απόδειξη για τα εμβόλια είναι η ικανότητα τους να ενεργοποιήσουν την παραγωγή αντισωμάτων στον εμβολιαζόμενο, ένα γεγονός αναμφισβήτητο. Αυτό όμως που δεν είναι ξεκάθαρο, είναι εάν μια τέτοια παραγωγή αντισωμάτων εξασφαλίζει ανοσοποίηση. Για παράδειγμα, τα αγαμασφαιρικά παιδιά δεν έχουν την ικανότητα να παράγουν αντισώματα, αλλά αναρρώνουν από μολυσματικές ασθένειες το ίδιο γρήγορα όσο και τα υπόλοιπα παιδιά.31 Παραπέρα, μια μελέτη του Βρετανικού Ιατρικού Συμβουλίου το 1950, κατέληξε κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας διφθερίτιδας ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ του αριθμού αντισωμάτων και της ασθένειας, οι ερευνητές βρήκαν ανθεκτικούς σε ασθένειες ανθρώπους με χαμηλό αριθμό αντισωμάτων και άρρωστους ανθρώπους με υψηλό αριθμό αντισωμάτων. Η φυσική ανοσοποίηση είναι ένα πολύπλοκο φαινόμενο που αφορά πολλά όργανα και συστήματα, και δεν μπορεί ν' αναπαραχθεί πλήρως από τεχνητή ενεργοποίηση παραγωγής αντισωμάτων. Η έρευνα επίσης υποδεικνύει ότι ο εμβολιασμός δεσμεύει τα ανοσοποιητικά κύτταρα στα συγκεκριμένα αντιγόνα του εμβολίου, καθιστώντας τα ανίκανα να αντιδράσουν σε άλλη μόλυνση. Έτσι το ανοσοποιητικό μας απόθεμα μπορεί να μειωθεί, προκαλώντας μια γένικά μειωμένη αντοχή.33
Αλλο ένα στοιχείο της ανοσοποιητικής θεωρίας είναι η "ομαδική ανοσοποίηση", η οποία υποστηρίζει πως όταν αρκετοί άνθρωποι σε μια κοινωνία είναι ανοσοποιημένοι, τότε όλοι είναι προστατευμένοι. Όπως όμως αποκάλυψε ο Μύθος # 2 υπάρχουν πολλά δηλωμένα περιστατικά που δείχνουν ακριβώς το αντίθετο - ολικά εμβολιασμένοι πληθυσμοί αντιμετωπίζουν επιδημίες -και μάλιστα η ιλαρά φαίνεται να είναι το άμεσο αποτέλεσμα υψηλών ποσοστών εμβολίων. Ένας επιδημιολόγος της πολιτείας της Μινεσότα κατέληξε πως το εμβόλιο Hib αυξάνει τις πιθανότητες για την ασθένεια την ίδια στιγμή που μια έρευνα αποκάλυπτε πως εμβολιασμένα παιδιά ήταν πέντε φορές πιο ευάλωτα στη μηνιγγίτιδα από ανεμβολίαστα παιδιά.
Προσεχτικά επιλεγμένες επιδημιολογικές μελέτες είναι ένα άλλο επιχείρημα για τα προγράμματα εμβολιασμών. Αλλά πολλές από αυτές τις μελέτες δεν προέρχονται από αξιόπιστες πηγές ώστε να μπορούν να βγουν συμπεράσματα για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων. Για παράδειγμα εάν 100 άνθρωποι εμβολιαστούν και μόνο 5 αντιμετωπίσουν την ασθένεια, το εμβόλιο κρίνεται κατά 95% αποτελεσματικό. Αλλά εάν μόνο 10 από τους 100 ήταν άμεσα εκτεθειμένοι στην ασθένεια, τότε και το εμβόλιο στην πραγματικότητα είναι αποτελεσματικό μόνο κατά 50%. Αλλά επειδή κανείς δεν είναι πρόθυμος να εκθέσει έναν ολόκληρο πληθυσμό σε μια ασθένεια - ακόμα και αν είναι πλήρως εμβολιασμένοι - τα ποσοστά αποτελεσματικότητας των εμβολίων δεν υποδεικνύουν την πραγματική αποτελεσματικότητα των εμβολίων.
Αλλο ένα αξιοσημείωτο θέμα σχετικά με την ανοσοποιητική πρακτική είναι το συμπέρασμα ότι όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτου ηλικίας, είναι ίδια. Ένα βρέφος δύο μηνών που ζυγίζει 3 κιλά λαμβάνει την ίδια δόση εμβολίου με ένα πεντάχρονο παιδί 15 κιλών. Βρέφη με ανολοκλήρωτο το ανοσοποιητικό τους σύστημα μπορεί να λάβουν πενταπλάσια ή και μεγαλύτερη δόση εμβολίου (ανάλογα με το βάρος τους) από μεγαλύτερα παιδιά. Ακόμα παραπέρα, ο αριθμός των "μονάδων" μέσα στις δόσεις βρέθηκε μέσα από τυχαίες μετρήσεις να διαφέρει 1/2 έως 3 φορές από ότι αναγράφεται στην ετικέτα. Οι ποιοτικοί κατασκευαστικοί έλεγχοι φαίνεται να ανέχονται ένα μάλλον μεγάλο περιθώριο λαθών. Τα εμβόλια έχουν ταυτιστεί με δυσανάλογα υψηλά ποσοστά θανάτων και αναπηρίας - τα οποία έχουν αναγνωριστεί επανειλημμένα από το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Εμβολιασμών, αλλά ο Αμερικάνικος Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) αρνείται να παρέμβει για να προλάβει ακόμα περισσότερους θανάτους και βλάβες.
Στην πραγματικότητα δεν έχουν αποσύρει ποτέ εμβόλιο λόγω των παρενεργειών του.
Τέλος, οι υποστηρικτές των εμβολίων συμπεραίνουν πως όλοι οι εμβολιαζόμενοι, ανεξαρτήτως φυλής, κουλτούρας, διατροφής, γεωγραφικής τοποθεσίας ή άλλης συνθήκης, θα αντιδράσουν το ίδιο. Αυτό διαψεύστηκε με τον πιο τραγικό τρόπο λίγα χρόνια πριν στη Βόρεια Αυστραλία, όπου αυξημένες εκστρατείες εμβολιασμών κατέληξαν στο απίστευτο ποσοστό "50%" παιδικής θνησιμότητας ανάμεσα στους ντόπιους ιθαγενείς.34 Ο γιατρός - ερευνητής Α Καλοκαιρινός ανακάλυψε πως η έλλειψη της βιταμίνης C από την διατροφή των ιθαγενών (ελλιπής διατροφή που τους είχε επιβληθεί από τη λευκή κοινωνία) ήταν ένας καθοριστικός παράγοντας (μελέτες έχουν αποδείξει πως τα εμβόλια μειώνουν τα αποθέματα της βιταμίνης C ενώ συχνά, παιδιά σε κώμα, συχνά παιδιά σε κώμα βγαίνουν από αυτό μέσα σε λίγα λεπτά όταν τους δοθεί ένεση με βιταμίνη C). Ο ερευνητής το θεώρησε εκπληκτικό που επέζησαν και τόσοι. Ίσως κάποιος θα έπρεπε να αναρωτηθεί και για τις ζωές των επιζώντων, γιατί εάν οι μισοί πέθαναν, σίγουρα οι άλλοι μισοί δεν θα γλίτωσαν αλώβητοι.
Μια ανάλογη έρευνα ήταν αυτή της New England Journal of Medicine που αποκάλυψε πως ένας σημαντικός αριθμός παιδιών στη Ρουμανία αντιμετώπισε επιδημία πολυομυελίτιδας μετά το εμβόλιο, ένα από τα πιο ασυνήθιστα φαινόμενα στις αναπτυγμένες χώρες. Έγιναν συσχετισμοί με ενέσεις αντιβιοτικού, μια μόνο ένεση μέσα σε ένα μήνα εμβολιασμού αύξησε τις πιθανότητες πολυομυελίτιδας 8 φορές, 2 - 9 ενέσεις αύξησαν τις πιθανότητες 9 φορές, και 10 ή περισσότερες ενέσεις αύξησαν τις πιθανότητες 182 φορές. (Wasigton Post, 22-2-95)
Αραγε ποιοι άλλοι παράγοντες που θεωρούνται αμελητέοι στην εμβολιαστική πρακτική θα εμφανιστούν απροσδόκητα για ν' αποκαλύψουν αθέατες συνέπειες; Δεν θ' αρχίσουμε να κατανοούμε τους κινδύνους μέχρι οι ερευνητές ν' αρχίσουν να τους ψάχνουν και να τους αναφέρουν. Εν τω μεταξύ, ολόκληροι πληθυσμοί χωρών μπορεί να γίνονται εν αγνοία τους τζογαδόροι σ' ένα παιχνίδι που αν τους είχαν δοθεί όλοι οι "κανονισμοί" εκ των προτέρων, πολλοί θα διάλεγαν να μην το παίξουν...
του Alan Phillips
Από το περιοδικό "Ομοιοπαθητική Ιατρική", τεύχος 21
Πηγή: http://www.homeopathy.gr
Το Σύστημα Αναφοράς Παρενεργειών Εμβολιασμού (VAERS) παίρνει περίπου 11.000 αναφορές για σοβαρές παρενέργειες σε εμβολιασμούς ετησίως, από τις οποίες το 1% (πάνω από 112 περιπτώσεις) αφορούν θανάτους από αντιδράσεις σε εμβόλια1. Η πλειονότητα αυτών των αναφορών αποστέλλεται από γιατρούς και η πλειονότητα των θανάτων αποδίδονται στον κοκκύτη, ο οποίος αντιστοιχεί στο "Ρ" του εμβολίου DPT. Από μόνα τους τα στοιχεία αυτά είναι ανησυχητικά, αλλά αφορούν μόνο την "κορυφή του παγόβουνου". Ο FDA (Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων στις Η.Π.Α) εκτιμά ότι μόνο το 10% των αντιδράσεων σε εμβόλια αναφέρονται2, ποσοστό που τεκμηριώνεται και από δύο έρευνες του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Εμβολιασμών (NVIC)3. Το NVIC αναφέρει ότι "στη Νέα Υόρκη, μόνο ένα από σαράντα ιατρεία (2,5%) επιβεβαιώνουν ότι ανέφεραν θάνατο ή ασθένειες μετά από εμβολιασμό". Στη Νέα Υόρκη επομένως 97,5% των σοβαρών αντιδράσεων σε εμβόλια δεν αναφέρεται. Ακόμα κι αν παραβλέψουνε τις υπόνοιες σχετικά με την ακεραιότητα των επαγγελματιών υγείας (οι γιατροί είναι νομικά δεσμευμένοι ν' αναφέρουν σοβαρές παρενέργειες), οι στατιστικές δείχνουν ότι οι ετήσιοι θάνατοι μετά εμβολιασμό μπορεί να ξεπερνούν τους χίλιους.
Με τον κοκκύτη, οι σχετιζόμενοι με εμβόλια θάνατοι είναι υπερπολλαπλάσιοι των θανάτων από την ίδια την ασθένεια, οι οποίοι είναι περίπου 10 ετησίως πρόσφατα, κατά το 0Ο0(Κέντρα για τον Ελεγχο των Νόσων), και μόνο 8 το 1993, το τελευταίο έτος αιχμής για την ασθένεια. Με απλά λόγια το εμβόλιο είναι 100 φορές πιο θανατηφόρο από την ασθένεια.
Με δεδομένα τα πολλά περιστατικά κοκκύτη σε έντονα εμβολιασμένους πληθυσμούς και το γεγονός ότι η πτώση της συχνότητας της ασθένειας στις Η.Π.Α. συνέβει πριν τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς (οι θάνατοι από κοκκύτη υποχώρησαν κατά 79% πριν τους εμβολιασμούς), η σύγκριση αυτή τεκμηριώνεται επαρκώς. Ο τεράστιος αριθμός απωλειών από εμβολιασμούς δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί αναγκαία θυσία "για μια κοινωνία χωρίς ασθένειες".
Δυστυχώς η ιστορία των θανάτων που σχετίζονται με εμβόλια δε σταματά εδώ. Εθνικές και διεθνείς στατιστικές έχουν δείξει ότι οι εμβολιασμοί είναι ένα από τα αίτια του Σ.Α.Θ.Β-4,5. (Σύνδρομο Αιφνίδιου Θανάτου Βρεφών). Το Σ.Α.Θ.Β. είναι μια "πρόχειρη" διάγνωση όταν δεν είναι γνωστή η ακριβής αιτία θανάτου και οι αριθμοί κυμαίνονται από πέντε έως δέκα χιλιάδες ετησίως στις Η.Π.Α. Μια έρευνα έδειξε ότι η αιχμή των αιφνίδιων θανάτων βρεφών συμβαίνει μεταξύ δύο και τεσσάρων μηνών, ακριβώς η ηλικία όπου χορηγούνται οι δύο πρώτοι εμβολιασμοί ρουτίνας4, ενώ μια άλλη έρευνα έδειξε σαφή συσχέτιση εμβολιασμών - θανάτων μέχρι και τρεις εβδομάδες μετά τη χορήγηση εμβολίου.
Αλλοι ερευνητές τεκμηρίωσαν ότι 3.000 παιδιά πεθαίνουν μέσα σε 4 μέρες μετά τον εμβολιασμό κάθε χρόνο στις Η.Π.Α., ενώ άλλη μελέτη συμπέρανε ότι οι μισοί αιφνίδιοι θάνατοι βρεφών στις Η.Π.Α. κάθε χρόνο (περίπου 2.500 παιδιά) οφείλονται σε εμβόλια5.
Υπάρχουν έρευνες που ισχυρίζονται ότι δεν βρήκαν συσχέτιση μεταξύ εμβολιασμών και αιφνίδιων θανάτων βρεφών. Αλλά ορισμένοι ερευνητές αμφισβήτησαν αυτά τα συμπεράσματα με αποδείξεις ότι "εξωτερικές επιρροές" λειτούργησαν υπέρ των εμβολίων6. Θα έπρεπε οι έρευνες που αναφέρθηκαν ν' αποτελέσουν αρχή σχολαστικού και εκτεταμένου ελέγχου σχετικά με τους εμβολιασμούς παιδιών που πέθαναν αιφνίδια.
Όταν στα μέσα της δεκαετίας του '70 η Ιαπωνία ανέβασε την ηλικία εμβολιασμού από 2 μήνες σε 2 χρόνια, η συχνότητα αιφνίδιων θανάτων βρεφών μειώθηκε δραστικά. Παρά τις ενδείξεις αυτές η ιατρική κοινότητα κρατά αρνητική στάση. Οι ιατροδικαστές δεν ελέγχουν πότε εμβολιάστηκαν τα θύματα του Σ.Α.Θ.Β. Ανυποψίαστες οικογένειες συνεχίζουν να υφίστανται τις συνέπειες, απληροφόρητοι για τους κινδύνους και χωρίς δικαίωμα εκλογής.
Αλλες έρευνες για μη θανατηφόρες παρενέργειες δείχνουν ότι ο συνολικός αριθμός θυμάτων των εμβολιασμών μπορεί να ξεπερνά τις 100.000. Εξαιτίας της αδυναμίας των γιατρών ν' αναφέρουν τα περιστατικά, κανείς δεν ξέρει πόσα από αυτά είναι μόνιμες αναπηρίες, αλλά στατιστικές υποδεικνύουν ότι είναι πολλαπλάσιος αριθμός από αυτόν των θανάτων. Αυτή η αναφορά ενισχύεται και από μια μελέτη η οποία αποκάλυψε ότι 1 στα 175 παιδιά που ολοκλήρωσαν το τριπλό εμβόλιο (DPT) υπέφεραν από "σοβαρές παρενέργειες"7, και την αναφορά ενός γιατρού πληρεξούσιου, ο οποίος βρήκε πως 1 στους 300 εμβολιασμούς του τριπλού εμβολίου κατέληγε σε σπασμούς8.
Η Αγγλία διαπίστωσε μια πτώση στους θανάτους από κοκκύτη όταν το ποσοστό εμβολιασμών έπεσε από 80% στο 30%, στα μισά της δεκαετίας του '70. Από τη μελέτη του Σουηδού επιδημιολόγου Β. Trollfor για την αποτελεσματικότητα και την τοξικότητα του εμβολίου του κοκκύτη σε όλο τον κόσμο βρέθηκε πως "η θνησιμότητα από κοκκύτη είναι πρόσφατα πολύ χαμηλή στις βιομηχανικές χώρες και καμία διαφορά δεν βρέθηκε όταν χώρες με υψηλά, χαμηλά και μηδενικά ποσοστά εμβολιασμών συγκρίθηκαν". Βρήκε επίσης πως στην Αγγλία, την Ουαλία και τη Δυτική Γερμανία υπήρχαν μεγαλύτερα ποσοστά θνησιμότητας από κοκκύτη το 1970 όταν δηλαδή και το ποσοστό εμβολιασμών ήταν υψηλό παρά κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού της δεκαετίας του 1980, όταν τα ποσοστά εμβολιασμών είχαν πέσει.
Τα εμβόλια κοστίζουν πολύ περισσότερο από τη ζωή και την υγεία των παιδιών μας. Το Κρατικό Εθνικό Πρόγραμμα Αποζημιώσεων Εμβολίων των Η.Π.Α. έχει πληρώσει παραπάνω από 724,4 εκατομμύρια δολάρια σε γονείς παιδιών που έχουν υποστεί βλάβες ή έχουν πεθάνει. Επίσης έχει δεχτεί παραπάνω από 5.000 αιτήσεις από το 1988, συμπεριλαμβανομένων 700 αιτήσεων για θανάτους σχετιζόμενων με εμβόλια, και υπάρχουν ακόμα παραπάνω από 2.800 περιπτώσεις θανάτων και βλαβών που εκκρεμούν και ίσως περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να λυθούν.
Εν τω μεταξύ, οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν καταφέρει να έχουν μια "αιχμάλωτη" αγορά: τα εμβόλια χορηγούνται νόμιμα και στις 50 πολιτείες της Αμερικής, και οι ίδιες αυτές εταιρείες είναι "άτρωτες" ως προς το να λογοδοτήσουν για τις συνέπειες των προϊόντων τους. Ακόμα περισσότερο, τους έχει επιτραπεί να χρησιμοποιούν τους νόμους για το βιομηχανικό απόρρητο ώστε να εμποδίσουν αποκάλυψη πληροφοριών στο κοινό για τους κινδύνους των εμβολίων. Τέτοιες ρυθμίσεις είναι φανερά ανήθικες, σπρώχνουν ένα μη ενήμερο Αμερικάνικο κοινό να πληρώνει για την παρασκευή των εμβολίων, ενώ εξασφαλίζουν πως το ίδιο αυτό κοινό θα παραμείνει στην άγνοια για τους κινδύνους των προϊόντων αυτών.
Είναι πολύ ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως οι ασφαλιστικές εταιρείες (από τις οποίες διεξάγονται και οι καλύτερες έρευνες) αρνούνται να καλύψουν τις παρενέργειες των εμβολίων. Τα κέρδη φαίνεται να υπαγορεύουν τις θέσεις και των φαρμακευτικών και των ασφαλιστικών εταιρειών.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 1
. "Τα εμβόλια προκαλούν θανάτους, σοβαρές παρενέργειες καθώς και προσωπικό και οικονομικό κόστος σε οικογένειες και φορολογούμενους ".
Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 1
. "Τα εμβόλια είναι πολύ αποτελεσματικά......ή μήπως όχι ; "
Η ιατρική βιβλιογραφία έχει έναν εκπληκτικό αριθμό μελετών οι οποίες αναφέρουν αποτυχία των εμβολίων. Επιδημικά φαινόμενα ιλαράς, παρωτίτιδας, ανεμοβλογιάς και πολυομυελίτιδας έχουν παρουσιασθεί σε εμβολιασμένους πληθυσμούς.".12-13.14.15
Το 1989 το CDC ανέφερε: "επιδημικά φαινόμενα ιλαράς αναφέρθηκαν σε παιδιά σχολικής ηλικίας, σε σχολεία που το επίπεδο εμβολιασμού ξεπερνούσε το 98%.16 Αυτά αναφέρθηκαν σε όλα τα μέρη της χώρας συμπεριλαμβανομένων περιοχών που δεν είχαν αναφέρει επιδημίες ιλαράς επί χρόνια.17
To CDC αναφέρει επίσης ένα επιδημικό ξέσπασμα ιλαράς σε τεκμηριωμένα εμβολιασμένο πληθυσμό για ιλαρά.18 Μια μελέτη η οποία εξέτασε αυτό το φαινόμενο κατέληξε: "Το εμφανές παράδοξο είναι πως όσο τα ποσοστά ανοσοποίησης στην ιλαρά φθάνουν σε υψηλά επίπεδα στον πληθυσμό, τόσο η ιλαρά γίνεται η ασθένεια των ανοσοποιημένων ατόμων".
Μια πιο πρόσφατη μελέτη βρήκε πως ο εμβολιασμός κατά της ιλαράς προκαλεί ανοσοποιητική καταστολή η οποία συνεισφέρει στην αυξημένη ευαισθησία του οργανισμού σε άλλες ασθένειες.19α
Αυτές οι μελέτες προτείνουν πως ο στόχος της απόλυτης ανοσοποίησης είναι στην πραγματικότητα αντιπαραγωγικός, μια άποψη η οποία επιβεβαιώνεται από περιστατικά κατά τα οποία επιδημίες ακολούθησαν πλήρη εμβολιασμό ολόκληρων πληθυσμών. Στη Ιαπωνία, το 1872, μετά την εισαγωγή υποχρεωτικών εμβολίων ακολούθησε αύξηση ανεμοβλογιάς ετησίως. Μέχρι το 1892 υπήρξαν 29,979 θάνατοι εκ των οποίων όλοι είχαν εμβολιαστεί.20 Στις αρχές του αιώνα, σημειώθηκε στις Φιλιππίνες η μεγαλύτερη επιδημία ανεμοβλογιάς στην ιστορία της χώρας: οχτώ εκατομμύρια άνθρωποι υπέστησαν 24,5 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων, και το αποτέλεσμα ήταν τα ποσοστά θανάτων να τετραπλασιαστούν.21 Το 1989, στο Ομάν σημειώθηκε επιδημικό ξέσπασμα πολυομυελίτιδας έξι μόλις μήνες αφού είχαν δεχτεί πλήρη εμβολιασμό.22 Στις Η.Π.Α. το 1986, 90% από 1300 περιπτώσεις κοκκύτη στο Κάνσας ήταν "επαρκώς εμβολιασμένοι".23 72% από τις περιπτώσεις κοκκύτη στο επιδημικό ξέσπασμα του Σικάγο το 1993 είχαν ολοκληρώσει το πρόγραμμα εμβολιασμών.24
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 2
"Οι αποδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα εμβόλια είναι ένα αναξιόπιστο μέσο πρόληψης ασθενειών".
Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 2
"Τα εμβόλια είναι ο κυριότερος παράγοντας χαμηλών ποσοστών ασθενειών στις Η.Π.Α. σήμερα....είναι άραγε;
Σύμφωνα με τη Βρετανική Εταιρεία για την εξέλιξη της Επιστήμης, οι παιδικές αρρώστιες μειώθηκαν κατά 90% μεταξύ 1850 και 1940, ενώ παράλληλα βελτιώθηκαν οι συνθήκες υγιεινής, πολύ πριν τα υποχρεωτικά προγράμματα εμβολιασμών. Οι θάνατοι από μολυσματικές ασθένειες στις Η.Π.Α. και τη Μ. Βρετανία μειώθηκαν σταθερά κατά 80% περίπου κατά τη διάρκεια αυτού του αιώνα (η θνησιμότητα από ιλαρά μειώθηκε πάνω από 97%) πριν τα εμβόλια.25 Στη Μ. Βρετανία οι επιδημίες πολιομυελίτιδας έφτασαν σε ακμή το 1950, και μειώθηκαν κατά 82% μέχρι τη στιγμή που άρχησαν τα εμβόλια το 1956.
Συνεπώς, στα εμβόλια μπορεί ν' αποδοθεί μόνο ένα μικρό ποσοστό της συνολικής μείωσης των επιδημικών θανάτων αυτού του αιώνα. Και ακόμα και αυτό το μικρό ποσοστό είναι αμφισβητήσιμο, αφού το ποσοστό μείωσης παρέμεινε ουσιαστικά το ίδιο αφότου τα εμβόλια εισήχθησαν. Επίσης πολλές Ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες αρνήθηκαν την ανοσοποίηση για την ανεμοβλογιά και την πολιομυελίτιδα είδαν τις επιδημίες αυτές να εξασθενούν παράλληλα με τις χώρες που θεώρησαν το εμβόλιο υποχρεωτικό. (Στην πραγματικότητα τις εκστρατείες ανοσοποίησης κατά της ανεμοβλογιάς και πολυομυελίτιδας ακολούθησαν σημαντικά ποσοστά αύξησης επιδημιών. Επίσης κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εμβολιασμών για την ιλαρά άλλες μολυσματικές ασθένειες συνέχισαν να μειώνονται χωρίς εμβόλια. Στη Μ. Βρετανία και την Ουαλία τα ποσοστά επιδημιών ανεμοβλογιάς και εμβολιασμών μειώθηκαν ταυτόχρονα για μια περίοδο αρκετών χρόνων).26
Συνεπώς είναι αδύνατον να πούμε εάν τα εμβόλια συνέβαλαν στη συνεχή μείωση των ποσοστών θνησιμότητας, ή είναι αυτές καθ' αυτές οι συνθήκες - βελτίωση υγιεινής, καλύτερη διατροφή, ο φυσικός κύκλος των ασθενειών - που προκάλεσαν τη μείωση αυτή.
Αυτό το συμπέρασμα έρχεται να επιβεβαιώσει αναφορά του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας η οποία δηλώνει ότι τα ποσοστά επιδημιών και θνησιμότητας στον τρίτο κόσμο δεν έχουν άμεση σχέση με τις ανοσοποιητικές διαδικασίες ή με την ιατρική παρακολούθηση, αλλά είναι στενά συνδεδεμένα με το επίπεδο υγιεινής και διατροφής.
Οποιαδήποτε αξία δόθηκε στα εμβόλια για τη μείωση επιδημιών μπορεί να θεωρηθεί υπερβολική. Οι υπερασπιστές των εμβολίων προβάλλουν περιστασιακά στατιστικά στοιχεία για ν' αποδείξουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και παραβλέπουν την θνησιμότητα.
Παρ' όλ' αυτά, οι στατιστικολόγοι υποστηρίζουν ότι οι δείκτες θνησιμότητας είναι εξαιρετικά αξιόπιστοι για τον απλό λόγο ότι η ποιότητα των αναφορών και αρχειοθετήσεων είναι πολύ καλύτερη στους θανάτους.28 Για παράδειγμα μια πρόσφατη έρευνα στη Νέα Υόρκη απέδειξε ότι μόνο το 3,2% των παιδιάτρων ανέφεραν περιστατικά ανεμοβλογιάς στο Τμήμα Υγείας.
Το 1974, το CDC ανέφερε 36 περιπτώσεις ιλαράς στην Γεωργία, ενώ το τμήμα επιτήρησης της Γεωργίας ανέφερε 660 περιπτώσεις.29 Το 1982, υπάλληλοι του κέντρου υγείας της πολιτείας του Maryland εμφανίστηκαν στο τηλεοπτικό πρόγραμμα "Το τριπλό εμβόλιο - η ρουλέτα των εμβολίων" το οποίο προειδοποιούσε για τους κινδύνους του τριπλού εμβολίου, και το κατηγόρησαν για μια επιδημία κοκκύτη, όταν ο επικεφαλής επιδημιολόγος του Κέντρου Βιολογικών Ερευνών των Η.Π.Α. ανέλυσε τις 41 περιπτώσεις, μόνο 5 επιβεβαιώθηκαν, και όλες είχαν εμβολιαστεί.30 Τέτοια περιστατικά δείχνουν ολοφάνερα την πλάνη των περιστασιακών στοιχείων, αν και οι υποστηρικτές των εμβολίων τείνουν να στηρίζονται σ' αυτά αδιάκριτα.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 3
Είναι ασαφής η επιρροή των εμβολίων στη μείωση των μολυσματικών ασθενειών που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια αυτού του αιώνα.
ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 3
"Οι εμβολιασμοί βασίζονται σε μια στερεή θεωρία και πρακτική ανοσοποίησης" ...η μήπως όχι"...
Η κλινική απόδειξη για τα εμβόλια είναι η ικανότητα τους να ενεργοποιήσουν την παραγωγή αντισωμάτων στον εμβολιαζόμενο, ένα γεγονός αναμφισβήτητο. Αυτό όμως που δεν είναι ξεκάθαρο, είναι εάν μια τέτοια παραγωγή αντισωμάτων εξασφαλίζει ανοσοποίηση. Για παράδειγμα, τα αγαμασφαιρικά παιδιά δεν έχουν την ικανότητα να παράγουν αντισώματα, αλλά αναρρώνουν από μολυσματικές ασθένειες το ίδιο γρήγορα όσο και τα υπόλοιπα παιδιά.31 Παραπέρα, μια μελέτη του Βρετανικού Ιατρικού Συμβουλίου το 1950, κατέληξε κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας διφθερίτιδας ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ του αριθμού αντισωμάτων και της ασθένειας, οι ερευνητές βρήκαν ανθεκτικούς σε ασθένειες ανθρώπους με χαμηλό αριθμό αντισωμάτων και άρρωστους ανθρώπους με υψηλό αριθμό αντισωμάτων. Η φυσική ανοσοποίηση είναι ένα πολύπλοκο φαινόμενο που αφορά πολλά όργανα και συστήματα, και δεν μπορεί ν' αναπαραχθεί πλήρως από τεχνητή ενεργοποίηση παραγωγής αντισωμάτων. Η έρευνα επίσης υποδεικνύει ότι ο εμβολιασμός δεσμεύει τα ανοσοποιητικά κύτταρα στα συγκεκριμένα αντιγόνα του εμβολίου, καθιστώντας τα ανίκανα να αντιδράσουν σε άλλη μόλυνση. Έτσι το ανοσοποιητικό μας απόθεμα μπορεί να μειωθεί, προκαλώντας μια γένικά μειωμένη αντοχή.33
Αλλο ένα στοιχείο της ανοσοποιητικής θεωρίας είναι η "ομαδική ανοσοποίηση", η οποία υποστηρίζει πως όταν αρκετοί άνθρωποι σε μια κοινωνία είναι ανοσοποιημένοι, τότε όλοι είναι προστατευμένοι. Όπως όμως αποκάλυψε ο Μύθος # 2 υπάρχουν πολλά δηλωμένα περιστατικά που δείχνουν ακριβώς το αντίθετο - ολικά εμβολιασμένοι πληθυσμοί αντιμετωπίζουν επιδημίες -και μάλιστα η ιλαρά φαίνεται να είναι το άμεσο αποτέλεσμα υψηλών ποσοστών εμβολίων. Ένας επιδημιολόγος της πολιτείας της Μινεσότα κατέληξε πως το εμβόλιο Hib αυξάνει τις πιθανότητες για την ασθένεια την ίδια στιγμή που μια έρευνα αποκάλυπτε πως εμβολιασμένα παιδιά ήταν πέντε φορές πιο ευάλωτα στη μηνιγγίτιδα από ανεμβολίαστα παιδιά.
Προσεχτικά επιλεγμένες επιδημιολογικές μελέτες είναι ένα άλλο επιχείρημα για τα προγράμματα εμβολιασμών. Αλλά πολλές από αυτές τις μελέτες δεν προέρχονται από αξιόπιστες πηγές ώστε να μπορούν να βγουν συμπεράσματα για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων. Για παράδειγμα εάν 100 άνθρωποι εμβολιαστούν και μόνο 5 αντιμετωπίσουν την ασθένεια, το εμβόλιο κρίνεται κατά 95% αποτελεσματικό. Αλλά εάν μόνο 10 από τους 100 ήταν άμεσα εκτεθειμένοι στην ασθένεια, τότε και το εμβόλιο στην πραγματικότητα είναι αποτελεσματικό μόνο κατά 50%. Αλλά επειδή κανείς δεν είναι πρόθυμος να εκθέσει έναν ολόκληρο πληθυσμό σε μια ασθένεια - ακόμα και αν είναι πλήρως εμβολιασμένοι - τα ποσοστά αποτελεσματικότητας των εμβολίων δεν υποδεικνύουν την πραγματική αποτελεσματικότητα των εμβολίων.
Αλλο ένα αξιοσημείωτο θέμα σχετικά με την ανοσοποιητική πρακτική είναι το συμπέρασμα ότι όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτου ηλικίας, είναι ίδια. Ένα βρέφος δύο μηνών που ζυγίζει 3 κιλά λαμβάνει την ίδια δόση εμβολίου με ένα πεντάχρονο παιδί 15 κιλών. Βρέφη με ανολοκλήρωτο το ανοσοποιητικό τους σύστημα μπορεί να λάβουν πενταπλάσια ή και μεγαλύτερη δόση εμβολίου (ανάλογα με το βάρος τους) από μεγαλύτερα παιδιά. Ακόμα παραπέρα, ο αριθμός των "μονάδων" μέσα στις δόσεις βρέθηκε μέσα από τυχαίες μετρήσεις να διαφέρει 1/2 έως 3 φορές από ότι αναγράφεται στην ετικέτα. Οι ποιοτικοί κατασκευαστικοί έλεγχοι φαίνεται να ανέχονται ένα μάλλον μεγάλο περιθώριο λαθών. Τα εμβόλια έχουν ταυτιστεί με δυσανάλογα υψηλά ποσοστά θανάτων και αναπηρίας - τα οποία έχουν αναγνωριστεί επανειλημμένα από το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Εμβολιασμών, αλλά ο Αμερικάνικος Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) αρνείται να παρέμβει για να προλάβει ακόμα περισσότερους θανάτους και βλάβες.
Στην πραγματικότητα δεν έχουν αποσύρει ποτέ εμβόλιο λόγω των παρενεργειών του.
Τέλος, οι υποστηρικτές των εμβολίων συμπεραίνουν πως όλοι οι εμβολιαζόμενοι, ανεξαρτήτως φυλής, κουλτούρας, διατροφής, γεωγραφικής τοποθεσίας ή άλλης συνθήκης, θα αντιδράσουν το ίδιο. Αυτό διαψεύστηκε με τον πιο τραγικό τρόπο λίγα χρόνια πριν στη Βόρεια Αυστραλία, όπου αυξημένες εκστρατείες εμβολιασμών κατέληξαν στο απίστευτο ποσοστό "50%" παιδικής θνησιμότητας ανάμεσα στους ντόπιους ιθαγενείς.34 Ο γιατρός - ερευνητής Α Καλοκαιρινός ανακάλυψε πως η έλλειψη της βιταμίνης C από την διατροφή των ιθαγενών (ελλιπής διατροφή που τους είχε επιβληθεί από τη λευκή κοινωνία) ήταν ένας καθοριστικός παράγοντας (μελέτες έχουν αποδείξει πως τα εμβόλια μειώνουν τα αποθέματα της βιταμίνης C ενώ συχνά, παιδιά σε κώμα, συχνά παιδιά σε κώμα βγαίνουν από αυτό μέσα σε λίγα λεπτά όταν τους δοθεί ένεση με βιταμίνη C). Ο ερευνητής το θεώρησε εκπληκτικό που επέζησαν και τόσοι. Ίσως κάποιος θα έπρεπε να αναρωτηθεί και για τις ζωές των επιζώντων, γιατί εάν οι μισοί πέθαναν, σίγουρα οι άλλοι μισοί δεν θα γλίτωσαν αλώβητοι.
Μια ανάλογη έρευνα ήταν αυτή της New England Journal of Medicine που αποκάλυψε πως ένας σημαντικός αριθμός παιδιών στη Ρουμανία αντιμετώπισε επιδημία πολυομυελίτιδας μετά το εμβόλιο, ένα από τα πιο ασυνήθιστα φαινόμενα στις αναπτυγμένες χώρες. Έγιναν συσχετισμοί με ενέσεις αντιβιοτικού, μια μόνο ένεση μέσα σε ένα μήνα εμβολιασμού αύξησε τις πιθανότητες πολυομυελίτιδας 8 φορές, 2 - 9 ενέσεις αύξησαν τις πιθανότητες 9 φορές, και 10 ή περισσότερες ενέσεις αύξησαν τις πιθανότητες 182 φορές. (Wasigton Post, 22-2-95)
Αραγε ποιοι άλλοι παράγοντες που θεωρούνται αμελητέοι στην εμβολιαστική πρακτική θα εμφανιστούν απροσδόκητα για ν' αποκαλύψουν αθέατες συνέπειες; Δεν θ' αρχίσουμε να κατανοούμε τους κινδύνους μέχρι οι ερευνητές ν' αρχίσουν να τους ψάχνουν και να τους αναφέρουν. Εν τω μεταξύ, ολόκληροι πληθυσμοί χωρών μπορεί να γίνονται εν αγνοία τους τζογαδόροι σ' ένα παιχνίδι που αν τους είχαν δοθεί όλοι οι "κανονισμοί" εκ των προτέρων, πολλοί θα διάλεγαν να μην το παίξουν...
του Alan Phillips
Από το περιοδικό "Ομοιοπαθητική Ιατρική", τεύχος 21
Πηγή: http://www.homeopathy.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)