Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαζικων εμβολιασμων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαζικων εμβολιασμων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010
Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010
Εμβολιασμός
Από την ιστοσελίδα: EUROPEAN FORUM ON VACCINE VIGILANCE.
Μετάφραση: Χριστίνα Ζαμποπούλου
Ο εμβολιασμός ή όχι ενός ατόμου πρέπει να είναι μία συνειδητή, ελεύθερη επιλογή. Ο εμβολιασμός είναι μια πλήρης ιατρική πράξη και οι πιθανές συνέπειές του δεν θα έπρεπε να υποτιμούνται. Θα πρέπει λοιπόν να αντιμετωπίζονται με την μέγιστη προσοχή και πλήρη γνώση των παρενεργειών τους.
Τα περισσότερα εμβόλια προστατεύουν μερικώς και προσωρινώς, άλλα δεν προφυλάσσουν καθόλου. Επιπλέον, κάθε εμβόλιο περιέχει κινδύνους, από περιστασιακές αδιαθεσίες έως και μόνιμες βλάβες στην υγεία, ακόμη και θάνατο. Η αντιμετώπιση του «κάνε όπως κάνουν όλοι» μπορεί να αποδειχθεί σοβαρό λάθος, γιατί διαφορετικοί άνθρωποι αντιδρούν διαφορετικά σε κάθε συγκεκριμένο εμβόλιο.
Η βασική ιδέα του εμβολιασμού είναι να αυξήσει συγκεκριμένη ανοσία σε μια ορισμένη ασθένεια, πριν το άτομο μολυνθεί. Εμείς, αντιθέτως, είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικό να διεγείρουμε μια γενικότερη, μη-ειδική ανοσία, δίνοντας τη δυνατότητα στον οργανισμό να αντιδράσει αποτελεσματικά σε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ μόλυνση από βακτήρια, ιούς, μύκητες κλπ.
Μετάφραση: Χριστίνα Ζαμποπούλου
Ο εμβολιασμός ή όχι ενός ατόμου πρέπει να είναι μία συνειδητή, ελεύθερη επιλογή. Ο εμβολιασμός είναι μια πλήρης ιατρική πράξη και οι πιθανές συνέπειές του δεν θα έπρεπε να υποτιμούνται. Θα πρέπει λοιπόν να αντιμετωπίζονται με την μέγιστη προσοχή και πλήρη γνώση των παρενεργειών τους.
Τα περισσότερα εμβόλια προστατεύουν μερικώς και προσωρινώς, άλλα δεν προφυλάσσουν καθόλου. Επιπλέον, κάθε εμβόλιο περιέχει κινδύνους, από περιστασιακές αδιαθεσίες έως και μόνιμες βλάβες στην υγεία, ακόμη και θάνατο. Η αντιμετώπιση του «κάνε όπως κάνουν όλοι» μπορεί να αποδειχθεί σοβαρό λάθος, γιατί διαφορετικοί άνθρωποι αντιδρούν διαφορετικά σε κάθε συγκεκριμένο εμβόλιο.
Η βασική ιδέα του εμβολιασμού είναι να αυξήσει συγκεκριμένη ανοσία σε μια ορισμένη ασθένεια, πριν το άτομο μολυνθεί. Εμείς, αντιθέτως, είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικό να διεγείρουμε μια γενικότερη, μη-ειδική ανοσία, δίνοντας τη δυνατότητα στον οργανισμό να αντιδράσει αποτελεσματικά σε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ μόλυνση από βακτήρια, ιούς, μύκητες κλπ.
Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010
ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΠΟΥ ...ΚΑΙΕΙ
Η συνέντευξη μεταφρασμένη στα Ελληνικά (ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΠΟΥ ...ΚΑΙΕΙ)
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΠΡΩΗΝ ΕΡΕΥΝΗΤΗ ΕΜΒΟΛΙΩΝ
ΕΡΩΤΗΣΗ (Jon Rappoport): Εσείς κάποιο καιρό ήσασταν πεπεισμένος ότι τα εμβόλια ήταν το σήμα κατατεθέν της έγκυρης ιατρικής.
ΕΡΩΤΗΣΗ (Jon Rappoport): Εσείς κάποιο καιρό ήσασταν πεπεισμένος ότι τα εμβόλια ήταν το σήμα κατατεθέν της έγκυρης ιατρικής.
Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010
Κρούσματα ναρκοληψίας σε άτομα που εμβολιάστηκαν κατά της γρίπης των χοίρων Η1Ν1
Κρούσματα
ναρκοληψίας παρουσιάστηκαν σε έξι άτομα που είχαν εμβολιαστεί κατά της πανδημίας της γρίπης των χοίρων Η1Ν1. Όλα τα κρούσματα έχουν αναφερθεί στη Γαλλία, όπως ανακοινώθηκε από την Υπηρεσία Υγειονομικής Ασφάλειας Προϊόντων Υγείας της χώρας. Πέντε από τα κρούσματα προέκυψαν μετά τη χορήγηση του εμβολίου Pandemrix του βρετανικού φαρμακευτικού εργαστηρίου GlaxoSmithKline (GSK) και ένα μετά τη χορήγηση του Panenza του Sanofi-Pasteur (όμιλος Aventis). Τα κρούσματα ναρκοληψίας στη Γαλλία αφορούν 3 παιδιά και 3 ενήλικες. Η ναρκοληψία με καταπληξία είναι μια σπάνια ασθένεια την οποία χαρακτηρίζουν κρίσεις υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι οποίες συνδέονται με αιφνίδιες απώλειες του μυϊκού τόνου, που προκαλούνται έπειτα από ένα έντονο συναίσθημα. Κρούσματα ναρκοληψίας ανακοινώθηκαν και από τη σουηδική υπηρεσία ασφάλειας των προϊόντων υγείας, αφού δύο μήνες μετά τον εμβολιασμό εντοπίστηκαν 6 κρούσματα ναρκοληψίας σε παιδιά ηλικίας 12 ως 16 ετών, ενώ κρούσματα ναρκοληψίας παρουσιάστηκαν και στη Φινλανδία. Συνολικά τα κρούσματα σε όλη την Ευρώπη αριθμούν τα 22.
ναρκοληψίας παρουσιάστηκαν σε έξι άτομα που είχαν εμβολιαστεί κατά της πανδημίας της γρίπης των χοίρων Η1Ν1. Όλα τα κρούσματα έχουν αναφερθεί στη Γαλλία, όπως ανακοινώθηκε από την Υπηρεσία Υγειονομικής Ασφάλειας Προϊόντων Υγείας της χώρας. Πέντε από τα κρούσματα προέκυψαν μετά τη χορήγηση του εμβολίου Pandemrix του βρετανικού φαρμακευτικού εργαστηρίου GlaxoSmithKline (GSK) και ένα μετά τη χορήγηση του Panenza του Sanofi-Pasteur (όμιλος Aventis). Τα κρούσματα ναρκοληψίας στη Γαλλία αφορούν 3 παιδιά και 3 ενήλικες. Η ναρκοληψία με καταπληξία είναι μια σπάνια ασθένεια την οποία χαρακτηρίζουν κρίσεις υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι οποίες συνδέονται με αιφνίδιες απώλειες του μυϊκού τόνου, που προκαλούνται έπειτα από ένα έντονο συναίσθημα. Κρούσματα ναρκοληψίας ανακοινώθηκαν και από τη σουηδική υπηρεσία ασφάλειας των προϊόντων υγείας, αφού δύο μήνες μετά τον εμβολιασμό εντοπίστηκαν 6 κρούσματα ναρκοληψίας σε παιδιά ηλικίας 12 ως 16 ετών, ενώ κρούσματα ναρκοληψίας παρουσιάστηκαν και στη Φινλανδία. Συνολικά τα κρούσματα σε όλη την Ευρώπη αριθμούν τα 22.Δευτέρα 23 Αυγούστου 2010
ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ: Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
Παρενέργειες, βλάβες
και θάνατοι από το εμβόλιο Gardasil
Το Gardasil, το εμβόλιο του ιού των κονδυλωμάτων (HPV) της Φαρμακοβιομηχανίας Merck, που χορηγείται με ένδειξη την υποτιθέμενη πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, χορηγείται ήδη στην Αμερική απ’ τις 29 Ιουνίου του 2006. Έως το τέλος του 2006 το Σύστημα Αναφοράς Ανεπιθύμητων Ενεργειών Εμβολίων (VAERS) του Αμερικάνικου Οργανισμού Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA) δέχτηκε τουλάχιστον 385 αναφορές ανεπιθύμητων ενεργειών για το Gardasil. Στο 66% των περιπτώσεων, δηλαδή σε 253 περιπτώσεις, χρειάσθηκε περαιτέρω διακομιδή σε ιατρείο ή νοσοκομείο. Το Gardasil παρουσίασε παρενέργειες και σε εθελόντριες από αυτές, που έτυχε να γεννήσουν έπειτα από τον εμβολιασμό τους με το εν λόγω σκεύασμα. Τα παιδιά αυτά παρουσίασαν γενετικές ανωμαλίες. Σύμφωνα με τo VAERS, το Gardasil μεταξύ των παρενεργειών προκαλεί και οστεοπόρωση στα μικρά παιδιά λόγω και του αλουμινίου που περιέχει.
Φυσικά δεν μας φαίνεται καθόλου παράξενο, που ξαφνικά δόθηκε τόσο μεγάλη δημοσιότητα στο «θαυματουργό» νέο εμβόλιο Gardasil της Φαρμακοβιομηχανίας Merck, η οποία βρισκόταν στο χείλος της χρεωκοπίας λόγω των θανατηφόρων παρενεργειών ενός προηγούμενου φαρμάκου της, του αναλγητικού Vioxx.
 | Ο Χάρος (Φαρμακοβιομηχανία Μerck) βγήκε παγανιά. |
| Οι παρενέργειες μετά τον εμβολιασμό περιλαμβάνουν ζαλάδες, πυρετό, εξανθήματα, πρηξίματα, κνησμό, μούδιασμα, λιποθυμίες, εμετούς, κεφαλαλγία, μυαλγία, άσθμα, γαστρεντερίτιδα, σπασμούς, παραισθήσεις, απώλεια συνείδησης, αρθροπάθεια, επιληψία, οστεοπόρωση και το σύνδρομο Guillain-Barre, που δημιουργεί βαριές βλάβες στο Κ.Ν.Σ. (Κεντρικό Νευρικό Σύστημα) και στο Περιφερικό, επιφέροντας παράλυση ακόμα και θάνατο. |
Φυσικά αυτές είναι οι άμεσες παρενέργειες του Gardasil, για τις μακροπρόθεσμες όμως, ποιός θα μας πληροφορήσει; Αν σκεφτούμε, ότι οι παρενέργειες των εμβολίων μπορούν να φτάσουν ακόμα και τα 30 έτη μετά την χορήγησή τους, σύμφωνα με την γνώμη του ειδικού για τα εμβόλια Γερμανού παθολόγου και πνευμονολόγου διδάκτορα πολλών Πανεπιστημίων της χώρας του, δρ. Γκέραντ Μπούκβαλντ, που αναφέρει στο βιβλίο του, για τους εμβολιασμούς: «Σε κάθε εμβολιασμό εισάγεται σ’ ένα μικρό παιδί ένα πολλαπλάσιο παθογόνων οργανισμών από εκείνους, που θα ελάμβανε σε μία πραγματική μολυσματική νόσο». («Εμβολιασμοί. Μία επιχείρηση βασισμένη στον φόβο» σελ.29)
 | Εμβολιασμοί: Πρόκειται τελικά για μία συνωμοσία κατά της ανθρωπότητας; (Βλ. «Εμβολιασμοί: Ωφελούν ή βλάπτουν;») |
Ποιοί είναι οι πολλαπλάσιοι παθογόνοι αυτοί οργανισμοί; «Σήμερα η Φαρμακευτική βιομηχανία ισχυρίζεται, ότι δεν χρειάζονται –ίσως σπάνια μόνο– ζώα για την παραγωγή εμβολίων, ότι κατέχουν την τεχνική δυνατότητα να χρησιμοποιούν καλλιέργειες σε ανθρώπινα κύτταρα Hela ή HDC, που είναι η συντομογραφία του όρου “ανθρώπινα διπλοειδή κύτταρα” – Human Diploid Cells. Όμως πρόκειται για καρκινογόνα κύτταρα, που όμως, δεν χαρακτηρίζονται ως τέτοια. Η ονομασία Hela προέρχεται απ’ τα αρχικά του ονόματος Henrietta Lacks μιας Αμερικανίδας, απ’ την οποία προέρχονται αυτά τα καρκινογόνα κύτταρα. Επίσης, γίνεται λόγος για κυτταρικές γραμμές ή σειρές πάντα για ν’ αποσιωπηθεί το γεγονός, ότι πρόκειται για καρκινογόνα κύτταρα. Η Φαρμακευτική βιομηχανία δεν δείχνει να ανησυχεί για έναν πιθανό συσχετισμό μεταξύ της χρήσης καρκινικών κυττάρων για την παρασκευή εμβολίων και τον αυξανόμενο αριθμό κρουσμάτων καρκίνου στα παιδιά» (σελ. 30). Εκτός απ’ αυτά που αναφέρει ο Μπούκβαλντ έχει πλέον εργαστηριακά αποδειχθεί, ότι τα εμβόλια περιέχουν και υδράργυρο!
Δηλαδή τι είδους κυκλώνας πρόκειται να ξεσπάσει και πότε χρονικά θα συμβεί στους οργανισμούς των «θυμάτων» του Gardasil, που δεν έχουν ακόμα παρουσιάσει παρενέργειες, αν συνυπολογίσουμε τους παράγοντες, που αναφέρει ο Μπούκβαλντ με τον υδράργυρο, το αλουμίνιο και τον εξασθενημένο ιό που περιέχονται στο Gardasil;
| Από τι τελικά προσπαθούν να μας σώσουν οι εμβολιασμοί; Μήπως απ’ την υγεία μας; |  |
Το ερώτημα που τίθεται εδώ είναι το εξής: Ποιος θα αποφάσιζε να εμβολιαστεί εάν ήξερε για όλα αυτά τα σκοτεινά πράγματα, ή ότι υπάρχει έστω και μια πιθανότητα να υποστεί όλες αυτές τις βλάβες άμεσα ή μακροπρόθεσμα, ή ακόμα και να πεθάνει; Κανείς…
| Κι ενώ παρά ότι τις τελευταίες δεκαετίες ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας έχει κατιούσα πορεία, οι εμβολιασμοί με το Gardasil έχουν αυξηθεί σημαντικά. Ο μαζικός εμβολιασμός ως ένα επί πλέον προληπτικό μέτρο είναι ένα επικίνδυνο πείραμα, που δεν έχει καμία βάσιμη ιατρική αιτιολογία. Τα αποτελέσματα του μαζικού εμβολιασμού με το εμβόλιο Gardasil στην πραγματικότητα είναι απρόβλεπτα, διότι: Το εμβόλιο δεν καλύπτει όλους τους επικίνδυνους τύπους του HPV και δεν είναι ακόμα τεκμηριωμένο επιστημονικά, ότι οι τύποι αυτοί είναι υπεύθυνοι για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Επομένως και το Gardasil ίσως δεν έχει καμία σχέση με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας! Ο μαζικός εμβολιασμός επίσης, ενέχει τον κίνδυνο να επικρατήσουν οι τύποι του ιού, που δεν υπάρχουν στο εμβόλιο, ή να δημιουργηθούν μεταλλαγμένα στελέχη των τύπων που μάχεται το εμβόλιο. |
Οι κλινικές δοκιμές της Merck για το εμβόλιο διήρκησαν 2-4 χρόνια. Η Εταιρεία αναφέρει, ότι δεν γνωρίζει για πόσα χρόνια παρέχει ανοσία το πλήρες αρχικό σχήμα του εμβολιασμού. Πολλές γυναίκες εμβολιάζονται για τύπους του HPV, των οποίων είναι ήδη φορείς. Ο HPV 16 για παράδειγμα, είναι από τους συχνότερους τύπους που εμφανίζεται στον γυναικείο πληθυσμό. Τα εμβόλια βέβαια δεν θεραπεύουν προϋπάρχουσες λοιμώξεις, αλλά μάλλον τις επιδεινώνουν. Περιστατικά HPV λοίμωξης, δυσπλασίας τραχήλου και κονδυλωμάτων μετά την χορήγηση του Gardasil έχουν ήδη αναφερθεί στο VAERS ως παρενέργειες.
Στην Αμερική ήδη προσπαθούν να επιβάλλουν την υποχρεωτική χορήγηση του εμβολίου σε κορίτσια και αγόρια (!) ηλικίας 9-15 ετών, προκειμένου να γίνουν δεκτά στο σχολείο. Σε αγόρια προσπαθούν να «πουλήσουν» και σε άλλες χώρες το εν λόγω εμβόλιο!
Στην Αυστραλία ο εμβολιασμός με το Gardasil καθιερώθηκε υποχρεωτικά απ’ την 1η Απριλίου του 2009 (σαν πρωταπριλιάτικο ψέμα!). Έκτοτε πολλές είναι οι περιπτώσεις έντονων παρενεργειών, επιληψίας και παραλύσεων στη χώρα των καγκουρώ. Τα επίσημα στοιχεία, που έχουν δοθεί για 26 νεαρές γυναίκες, που έχουν παρουσιάσει παρενέργειες απ’ το εμβόλιο δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αφού υπάρχουν πολλά sites, που αναφέρουν για εκατοντάδες θύματα του εμβολίου.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΕΑ) εξέτασε τα διαθέσιμα δεδομένα για τα δύο περιστατικά επιληπτικών επεισοδίων με μυοκλονίες (επαναλαμβανόμενες και παρατεταμένες κρίσεις και απώλεια συνείδησης), που αναφέρθηκαν για δύο κορίτσια, τα οποία εμβολιάστηκαν με το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας Gardasil στην Ισπανία.
Στην Μ. Βρεταννία η δημοσιοποίηση της ιστορίας της 13χρονης J.T., που είναι ολοκληρωτικά παράλυτη από τις παρενέργειες του εμβολίου, έχει προκαλέσει σάλο.
Στην χώρα μας «οι ειδικοί» είπαν, ότι θα εντάξουν το Gardasil σύντομα στο πλαίσιο των υποχρεωτικών παιδικών εμβολιασμών.
* * *
Υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες για τα μακροχρόνια αποτελέσματα του φαρμάκου, καθώς το FDA έχει αλλάξει τους κανονισμούς του από το 1990 επιτρέποντας στις Φαρμακοβιομηχανίες να πληρώνουν ένα σημαντικό χρηματικό ποσό αντί μακροχρόνιων εξαντλητικών τεστ, για να εξασφαλίσουν το προνόμιο της έγκρισης. Παράδειγμα αποτελεί το προηγούμενο αναλγητικό φάρμακο της Merc, το Vioxx, το οποίο πήρε έγκριση και αργότερα αποδείχθηκε, ότι συνδέθηκε με 27.785 θανάτους λόγω καρδιακών επιπλοκών.
| Η Φαρμακοβιομηχανία Merck, που παράγει το συγκεκριμένο εμβόλιο επισημαίνει, ότι το φάρμακο παραμένει ενεργό για 3,5 χρόνια και έπειτα χρειάζεται νέα επιπλέον δόση. Και το απλό ερώτημα που τίθεται είναι γιατί καίγονται να κάνουν το εμβόλιο στα κοριτσάκια και στα αγοράκια (!) από 9 ετών, εφ’ όσον ο «κακός» ιός HPV μεταδίδεται μέσω της σεξουαλικής επαφής και φυσικά μόνο χωρίς προφυλάξεις; Απλά η Φαρμακοβιομηχανία Merck υπολογίζεται, ότι θα εισπράξει περίπου 3 δις δολάρια (1,5 έχει εισπράξει ήδη) από τις πωλήσεις του νέου αυτού εμβολίου, σε μία περίοδο που αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα λόγω απόσυρσης του επικερδούς Vioxx και υπό του βάρους των 11.000 περίπου μηνύσεων, που εκκρεμούν απ’ τους συγγενείς των θυμάτων του Vioxx. |
Συγκοπή ονομάζεται η παροδική απώλεια της συνείδησης λόγω γενικευμένης εγκεφαλικής ισχαιμίας. Το ιατρικό κατεστημένο έχει χαρακτηρίσει τα συγκοπικά επεισόδια, που συμβαίνουν μετά από εμβολιασμούς ως ακίνδυνα (!), όμως στην περίπτωση του Gardasil κάποια συνοδεύονται και από άλλα νευρολογικά συμπτώματα ανάμεσά τους παραλύσεις και επιληψίες.
Ένα κορίτσι στις Η.Π.Α. δεκατεσσάρων ετών, αφού εμβολιάσθηκε και ο γιατρός βγήκε από την αίθουσα, έχασε τις αισθήσεις του και έπεσε από τον πάγκο, που καθόταν με αποτέλεσμα να τραυματισθεί στη μύτη. Ένα άλλο κορίτσι της ίδιας ηλικίας παραπονέθηκε για έντονο πόνο στο σημείο της ένεσης, λιποθύμησε και έπεσε από το εξεταστικό κρεβάτι. Μετά από 10-15 δευτερόλεπτα επανάκτησε τις αισθήσεις του και εμφάνισε πονοκέφαλο, εμετό, διαταραχή όρασης και πρόβλημα ομιλίας. Τελικά κατέληξε στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Επίσης ένα κορίτσι δεκατριών ετών, αφού εμβολιάσθηκε για HPV και ηπατίτιδα Α και βγήκε στο διάδρομο, λιποθύμησε και παρουσίασε τονικούς - κλονικούς σπασμούς για κάποιο χρονικό διάστημα. Οι σπασμοί αυτοί είναι συνήθως τα πρώιμα στάδια κρίσεων επιληψίας.
| Σήμερα το δημοσιογραφικό κατεστημένο σε συνεννόηση με το ιατρικό κατεστημένο, κρύβουν επιμελώς απ’ τον κόσμο τους σοβαρούς κινδύνους για την δημόσια υγεία που παρουσιάζει το Gardasil. Αντιθέτως το εμβόλιο προπαγανδίζεται ως το «θαύμα» της σύγχρονης Ιατρικής, που θα σώσει τις γυναίκες (αλλά και τους άντρες!) του πλανήτη από τον θανατηφόρο καρκίνο της μήτρας. Η παραπληροφόρηση αυτή και η διασπορά του τρόμου για τον δήθεν κίνδυνο του καρκίνου της μήτρας, δημιουργεί τον απαιτούμενο πανικό, όπου και καθιστά την επιλογή του εμβολιασμού ως μονόδρομο. |
Όλες οι παραπάνω πληροφορίες έχουν δημοσιευτεί κατά τους τελευταίους μήνες από το Εθνικό Κέντρο Πληροφόρησης για τους Εμβολιασμούς της Αμερικής (NVIC) κατόπιν «ειδικής» επεξεργασίας των αναφορών του VAERS. Όμως, σύμφωνα με σοβαρές εκτιμήσεις υπάρχουν πληροφορίες, ότι μόνο το 4% των ιατρών στις Η.Π.Α. (γιατί άραγε;) αναφέρουν τις ανεπιθύμητες παρενέργειες στο VAERS. Δηλαδή, ο πραγματικός αριθμός των περιστατικών μετά την χορήγηση του Gardasil μπορεί να ανέρχεται και σε πολλές χιλιάδες θυμάτων! Αντ’ αυτών των τραγικών αριθμών θυμάτων του Gardasil, τα Μ.Μ.Ε. παγκοσμίως «πουλάνε» στις μάζες την ανύπαρκτη γρίπη των χοίρων! (Βλ. «Από την απάτη της γρίπης των πτηνών, στην απάτη της γρίπης των χοίρων» και «Η γρίπη του ψεύδους και ο χορός των δισεκατομμυρίων...»
Σήμερα δεν ζούμε σε κοινωνία, όπου η γνώση και η αλήθεια κυκλοφορούν ελεύθερα, το δε δικαίωμα επιλογής σε θέματα υγείας δείχνει αβέβαιο, αφού άλλοι αποφασίζουν πλέον για εμάς (για το καλό μου… που λέει και το γνωστό τραγούδι).
| Μήπως τελικά τα οράματα των Φαρμακοβιομηχανιών για την «βελτίωση» της ανθρώπινης υγείας μέσω αυθαιρέτων παρεμβάσεων στο γενετικό υλικό με αποτέλεσμα τις μεταλλάξεις, έχουν ως σκοπό ή και πρότυπό τους το γνωστό σε όλους μας κινηματογραφικό τέρας Frankenstein; |  |
Το μέλλον αβέβαιο!
Το μέλλον μας επιφυλάσσει κι άλλες δυσάρεστες εκπλήξεις, μάλλον πολύ χειρότερες. Στο στάδιο των κλινικών δοκιμών βρίσκονται αυτή την στιγμή εμβόλια τύπου D.N.A., όπως αποκαλούνται, αποτελούμενα από απλό κυκλικό D.N.A. πλάσμα, στο οποίο έχουν εισαχθεί το γονίδιο, που κωδικοποιεί για το επιλεχθέν αντιγόνο και ένας εκκινητής για την έκφραση του γονιδίου στα ευκαρυωτικά κύτταρα. Με απλά λόγια ετοιμάζεται ένα πείραμα εμβολιασμού με γενετικές παρεμβάσεις με απρόβλεπτες συνέπειες, διότι τα νέα αυτά «θαύματα» των Φαρμακοβιομηχανιών, θα μπορούν να επεμβαίνουν και να τροποποιούν το γενετικό υλικό των ανθρώπων. Δηλαδή οι «ειδικοί» μιλάνε καθαρά πλέον για γενετικές μεταλλάξεις μέσω εμβολιασμών…
Με βάση τον εκτροχιασμό της ανθρώπινης υγείας μέσω των χημικών φαρμάκων και των εμβολιασμών, που εισάγονται απρόσκοπτα και σε τεράστιες ποσότητες στα ζώα, στα φυτά και στους ανθρώπους (με τελικό αποδέκτη τον άνθρωπο), αλλά και των μεταλλάξεων, που μεθοδεύονται και ήδη γίνονται σε πολλά είδη, η υπόθεση υγεία στο εγγύς μέλλον θ’ αποτελεί για όλα τα είδη και κυρίως για τον άνθρωπο, πολύ μακρυνό παρελθόν...
Βασίλειος Μαυρομμάτης
Κυριακή 15 Αυγούστου 2010
ΕΥΓΟΝΙΚΗ,ΑΠΟΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ
ΣΧΟΛΙΟ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ:Δείτε ένα ακόμη βίντεο που έρχεται σε σύγκρουση με το σημερινό ιατρικό επιστημονικό κατεστημένο.Θεωρούμε οτι οι πληροφορίες που μεταδίδουν τα ΜΜΕ είναι πλήρως αναξιόπιστες.
Δείτε στο 4:39 του βίντεο,που ο βραβευμένος με Νόμπελ Bertrand Russell,λέει στην διατριβή του για τα εμβόλια.
"Τα εμβόλια έχουν φτιαχθεί για να μετατρέπουν τον ανθρώπινο πληθυσμό σε ελεγχόμενα ζόμπι.Για αυτό το λόγο έχει προστεθεί στα εμβόλια υδράργυρος και άλλα βαριά μέταλλα,που καταστρέφουν το μυαλό..."
Οπως καταλαβαίνετε,η δήλωση του Bertrand Russell,δεν μπορεί να αναιρεθεί,απο ιατρούς και καθηγητές,που θα τους χαρακτηρίζαμε "μετριότητες".Οταν ένας επιστήμονας του επιπέδου του Bertrand Russell,λέει αυτά τα πράγματα και ρισκάρει την φήμη του,το κύρος του και τη ζωή του,αυτό το κάνει μόνο όταν έχει πειστεί απόλυτα για το οτι αυτό που λέει είναι αληθινό.
Ο κ. Russell δεν είναι βιολόγος,ούτε ιατρός.Είναι μαθηματικός κορυφαίος φιλόσοφος,λογοτέχνης(Νόμπελ Λογοτεχνίας).
Τι τον κάνει όμως τόσο αξιόπιστο;Μέσα απο τα κείμενά του προκύπτει οτι έχει σχέση-επαφές με την σκιώδη υπερκυβέρνηση της ανθρωπότητας.Με αυτούς τους "παγκόσμιους τραπεζίτες".Είναι αυτοί που χρηματοδοτούν τις φαρμακευτικές εταιρείες και όλα σχεδόν τα πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής....Αυτό τα λέει όλα.
Δυστυχώς τα ΜΜΕ με την καθοδήγηση της Νέας Τάξης Πραγμάτων αποβλακώνουν μαζικά την ανθρωπότητα.
Το χειρότερο απο όλα όμως είναι οτι η σημερινή επιστημονική κοινότητα έχει μετατραπεί σε απίστευτα σκληροπυρηνικό ιερατείο,το οποίο δεν ενδιαφέρεται ούτε για την ελευθερία του ανθρώπου,ούτε καν για την ελευθερία της σκέψης.Εχει ξεπεράσει προ πολλού την ιερά εξέταση του Μεσαίωνα.Αυτά που υπέστησαν ο Γαλιλαίος,ο Τζορνάνο Μπρούνο κ.α,τα περνούν,κυριολεκτικά χιλιάδες διαφωνούντες επιστήμονες και πολλοί απο αυτούς το πληρώνουν με τη ζωή τους...
(Να θυμήσουμε οτι στην κοινότητα των Μορμόνων απαγορεύονται οι εμβολιασμοί.Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι άνθρωποι να αρρωσταίνουν σπάνια,αλλά το κυριότερο περιπτώσεις αυτιστικών παιδιών προσεγγίζουν το μηδέν.Ενω σήμερα στις Δυτικές κοινωνίες,ένα παιδί στα 166 παρουσιάζει συμπτώματα αυτισμού,εξαιτίας ακριβώς του υδραργύρου που περιέχεται στα εμβόλια)
http://www.youtube.com/watch?v=gEVv2Sqc1uU&feature=player_embedded
http://eleftheri-epistimi.blogspot.com
Δείτε στο 4:39 του βίντεο,που ο βραβευμένος με Νόμπελ Bertrand Russell,λέει στην διατριβή του για τα εμβόλια.
"Τα εμβόλια έχουν φτιαχθεί για να μετατρέπουν τον ανθρώπινο πληθυσμό σε ελεγχόμενα ζόμπι.Για αυτό το λόγο έχει προστεθεί στα εμβόλια υδράργυρος και άλλα βαριά μέταλλα,που καταστρέφουν το μυαλό..."
Οπως καταλαβαίνετε,η δήλωση του Bertrand Russell,δεν μπορεί να αναιρεθεί,απο ιατρούς και καθηγητές,που θα τους χαρακτηρίζαμε "μετριότητες".Οταν ένας επιστήμονας του επιπέδου του Bertrand Russell,λέει αυτά τα πράγματα και ρισκάρει την φήμη του,το κύρος του και τη ζωή του,αυτό το κάνει μόνο όταν έχει πειστεί απόλυτα για το οτι αυτό που λέει είναι αληθινό.
Ο κ. Russell δεν είναι βιολόγος,ούτε ιατρός.Είναι μαθηματικός κορυφαίος φιλόσοφος,λογοτέχνης(Νόμπελ Λογοτεχνίας).
Τι τον κάνει όμως τόσο αξιόπιστο;Μέσα απο τα κείμενά του προκύπτει οτι έχει σχέση-επαφές με την σκιώδη υπερκυβέρνηση της ανθρωπότητας.Με αυτούς τους "παγκόσμιους τραπεζίτες".Είναι αυτοί που χρηματοδοτούν τις φαρμακευτικές εταιρείες και όλα σχεδόν τα πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής....Αυτό τα λέει όλα.
Δυστυχώς τα ΜΜΕ με την καθοδήγηση της Νέας Τάξης Πραγμάτων αποβλακώνουν μαζικά την ανθρωπότητα.
Το χειρότερο απο όλα όμως είναι οτι η σημερινή επιστημονική κοινότητα έχει μετατραπεί σε απίστευτα σκληροπυρηνικό ιερατείο,το οποίο δεν ενδιαφέρεται ούτε για την ελευθερία του ανθρώπου,ούτε καν για την ελευθερία της σκέψης.Εχει ξεπεράσει προ πολλού την ιερά εξέταση του Μεσαίωνα.Αυτά που υπέστησαν ο Γαλιλαίος,ο Τζορνάνο Μπρούνο κ.α,τα περνούν,κυριολεκτικά χιλιάδες διαφωνούντες επιστήμονες και πολλοί απο αυτούς το πληρώνουν με τη ζωή τους...
(Να θυμήσουμε οτι στην κοινότητα των Μορμόνων απαγορεύονται οι εμβολιασμοί.Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι άνθρωποι να αρρωσταίνουν σπάνια,αλλά το κυριότερο περιπτώσεις αυτιστικών παιδιών προσεγγίζουν το μηδέν.Ενω σήμερα στις Δυτικές κοινωνίες,ένα παιδί στα 166 παρουσιάζει συμπτώματα αυτισμού,εξαιτίας ακριβώς του υδραργύρου που περιέχεται στα εμβόλια)
http://www.youtube.com/watch?v=gEVv2Sqc1uU&feature=player_embedded
http://eleftheri-epistimi.blogspot.com
Σάββατο 14 Αυγούστου 2010
Πως λειτουργεί ενα εμβόλιο
Ο σκοπός των εμβολίων είναι να μιμηθούν την πραγματική νόσο. Έτσι το εμβόλιο περιέχει μικρό τμήμα του μικροβίου ή του ιού ή μικρές ποσότητες ουσιών που παράγουν τα μικρόβια. Στα εμβόλια γίνεται ειδική επεξεργασία ώστε να μην μπορούν να προκαλέσουν νόσο ή αν προκαλούν (σπάνια τα «ζωντανά» εμβόλια) αυτή είναι πολύ ελαφριά. Αντίθετα, βοηθούν τον οργανισμό να παράγει αντισώματα τα οποία θα καταπολεμήσουν το μικρόβιο σε επόμενη επαφή.
Πολλοί υποστηρίζουν όμως ότι τα εμβόλια χορηγούνται από πολύ νωρίς στη ζωή του μωρού. Με την ένεση του εμβολίου παρακάμπτεται π.χ. ο πρώτος βιολογικός φραγμός: Οι βλεννογόνοι του αναπνευστικού και του πεπτικού οι οποίοι παράγουν αντισώματα και δημιουργούν έτσι την φυσική ανοσία. Η φυσική μόλυνση (αρρώστια χωρίς εμβολιασμό) έχει ποιοτική διαφορά.
Η αποτελεσματικότητα ενός εμβολίου εξαρτάται από την διαφορετικότητα του κάθε οργανισμού. Δεν αντιδρούν όλοι οι οργανισμοί με τον ίδιο τρόπο στον ίδιο υιό. Γι’ αυτό και σε περίπτωση που νοσήσουν δύο εμβολιασμένα άτομα από την ίδια παιδική ασθένεια δεν θα έχουν συμπτώματα στην ίδια ένταση – έκταση.
Ορισμένες φορές οι αρρώστιες εκδηλώνονται είτε το παιδί έχει εμβολιαστεί είτε όχι. Ο αριθμός των παιδιών αυτών είναι πολύ μικρός και ιατρικές μελέτες δείχνουν στην περίπτωση αυτή ότι η αρρώστια περνιέται ποιο ελαφριά από ότι αν δεν είχε εμβολιαστεί το παιδί.
Υπάρχουν μελέτες που αναφέρουν αποτυχία προστασίας από τα εμβόλια αλλά και πλήθος σοβαρών παρενεργειών. Πριν μερικά χρόνια ο Υπουργός Υγείας της Γαλλίας Bernard Kouchner απέσυρε το εμβόλιο ηπατίτιδας Β γιατί υπάρχουν βάσιμοι φόβοι ότι το εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει νευρολογικές διαταραχές και ειδικότερα σκλήρυνση κατά Πλάκας.
Πηγή: Παιδόραμα
Πολλοί υποστηρίζουν όμως ότι τα εμβόλια χορηγούνται από πολύ νωρίς στη ζωή του μωρού. Με την ένεση του εμβολίου παρακάμπτεται π.χ. ο πρώτος βιολογικός φραγμός: Οι βλεννογόνοι του αναπνευστικού και του πεπτικού οι οποίοι παράγουν αντισώματα και δημιουργούν έτσι την φυσική ανοσία. Η φυσική μόλυνση (αρρώστια χωρίς εμβολιασμό) έχει ποιοτική διαφορά.
Η αποτελεσματικότητα ενός εμβολίου εξαρτάται από την διαφορετικότητα του κάθε οργανισμού. Δεν αντιδρούν όλοι οι οργανισμοί με τον ίδιο τρόπο στον ίδιο υιό. Γι’ αυτό και σε περίπτωση που νοσήσουν δύο εμβολιασμένα άτομα από την ίδια παιδική ασθένεια δεν θα έχουν συμπτώματα στην ίδια ένταση – έκταση.
Ορισμένες φορές οι αρρώστιες εκδηλώνονται είτε το παιδί έχει εμβολιαστεί είτε όχι. Ο αριθμός των παιδιών αυτών είναι πολύ μικρός και ιατρικές μελέτες δείχνουν στην περίπτωση αυτή ότι η αρρώστια περνιέται ποιο ελαφριά από ότι αν δεν είχε εμβολιαστεί το παιδί.
Υπάρχουν μελέτες που αναφέρουν αποτυχία προστασίας από τα εμβόλια αλλά και πλήθος σοβαρών παρενεργειών. Πριν μερικά χρόνια ο Υπουργός Υγείας της Γαλλίας Bernard Kouchner απέσυρε το εμβόλιο ηπατίτιδας Β γιατί υπάρχουν βάσιμοι φόβοι ότι το εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει νευρολογικές διαταραχές και ειδικότερα σκλήρυνση κατά Πλάκας.
Πηγή: Παιδόραμα
Ελληνικά βιβλία για τα εμβόλια
Το βιβλίο αυτό θα σας αποκαλύψει τη συναρπαστική ιστορία που κρύβεται πίσω από τα εμβόλια, αυτά που οι κυβερνήσεις θέλουν να βάλουν στο σώμα σας ή στα κορμάκια των παιδιών σας. Εδώ θα βρείτε σωρεία γεγονότων σχετικά με τα εμβόλια των ενηλίκων (κατά της ευλογιάς και του άνθρακα) και πληροφορίες για όλα σχεδόν τα παιδικά εμβόλια. Είναι πράγματι εκπληκτικό το πόσα από αυτά τα εμβόλια είναι επικίνδυνα. Περιλαμβάνονται άπειρες πηγές αναφορών. Το βιβλίο αυτό αποτελεί πολύχρονο μόχθο στη μελέτη σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονούνται από την χρήση μαζικών εμβολιασμών. Η συχνή αναφορά στις Η.Π.Α. γίνεται για τον απλό λόγο ότι η χώρα αυτή υπαγορεύει -δυστυχώς- σε όλη την Υφήλιο τα δεδομένα για πολλά πράγματα, ένα εκ των οποίων είναι η υγεία. Σκοπός του συγγράμματος αυτού δεν είναι απλώς η καταδίκη των υπαίτιων ή ο εκφοβισμός του κόσμου. Αντιθέτως σκοπεύει στην αφύπνιση και τη σωστή ενημέρωση των ανθρώπων που για διάφορους λόγους δεν είναι σε θέση να εξακριβώσουν το τι πραγματικά συμβαίνει μέσα και έξω από τα εργαστήρια, του πλήθους αυτής της ανθρωπότητας που δυστυχώς αρκετές φορές άγεται & φέρεται από οτιδήποτε άλλο εκτός από την αντικειμενική, ορθολογιστική καθοδήγηση της απλής και κοινής λογικής!
Συγγραφέας: ΜΟΥΡΟΥΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Εκδόσεις: ETRA
- Χρονολογία Εκδοσης: 2008
- Σελίδες: 375
- ISBN: 978-960-6830-05-1
Εμβολιασμοί – Μια Επιχείρηση Βασισμένη στο Φόβο
Εμβολιασμοί – Μια Επιχείρηση Βασισμένη στο Φόβο
Τίτλος Πρωτοτύπου: Impfen – Das Geschäft mit der Angst (1997) Μετάφραση: Γεράσιμος Στουραΐτης
Εκδόσεις: Βιβλιοθήκη του Ρόδου, Κερκύρας 68, Αθήνα, τηλ. 2108252935
Αθήνα 2003
ISBN : 960-8419-20-4
379 σελ., 20,8 Ευρώ
Ο τομέας της υγείας δεν αποτελεί μόνον μία από τις μεγαλύτερες και προσοδοφόρες business στον πλανήτη αλλά και μία από τις καλύτερες. «Δεν παίζει κανείς με την υγεία του!» Ιδού ένα σύνθημα που επαναλαμβάνεται συχνότερα από ό,τι πρέπει και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην τσέπη του καθενός μας αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, οδηγώντας σε κρίση το δημόσιο σύστημα υγείας και τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Ο τρόπος με τον οποίο το ιατροφαρμακευτικό κατεστημένο της σύγχρονης καπιταλιστικής κοινωνίας κατάφερε να μετατρέψει την ιατρική σε business δεν είναι δα και κανένα τρομερό και φοβερό μυστικό. Παραπέμπω απλώς στο βιβλίο του E. Ρίτσαρντ Μπράουν [E. Richard Brown], Rockefeller Medicine Men – Medicine & Capitalism in America [Οι Γιατροί-Μάγοι των Ροκφέλλερ–Ιατρική και Καπιταλισμός στην Αμερική], που υπάρχει υπό μορφή σαρωμένων σελίδων στις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες του δρ. Ματίας Ρατ [ http://www4.dr-rath-foundation.org]. ]. Ένας από τους πολλούς τομείς της ιατρικής-business είναι και εκείνος των εμβολιασμών. Ο Γερμανός γιατρός δρ. Γκέρχαρντ Μπούχβαλντ [1920] ασχολείται με τις παρενέργειες που προκαλούν οι εμβολιασμοί για περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες και δεν διστάζει να τονίσει στο βιβλίο του ότι «οι εμβολιασμοί αποτελούν μία μεγάλη κερδοσκοπική επιχείρηση που βασίζεται στον φόβο». Ο Γκ. Μπούχβαλντ που δραστηριοποιήθηκε για 35 χρόνια ως ιατρικός σύμβουλος στον «Σύλλογο Υποστήριξης Θυμάτων από τους Εμβολιασμούς», έχει γράψει περισσότερα από 200 διατριβές και άρθρα σχετικά με τους εμβολιασμούς και τις βλάβες που προκαλούν.
Πώς; Οι εμβολιασμοί προκαλούν βλάβες; Έτσι ακριβώς!
Ας παραθέσουμε μερικές μόνον από τις βλάβες που προκαλούν οι εμβολιασμοί: αυτισμός, βρεφική άνοια [νόσος του Heller ], σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου [SID], υπερκινητικό σύνδρομο [ HKS , που αντιμετωπίζεται με ψυχοφάρμακα (!). Το 1990 υπήρχαν μόνον στην πρώην Δυτική Γερμανία, 1,4 εκ. παιδιά που λάμβαναν ψυχοφαρμακευτική αγωγή λόγω αυτής της υπερκινητικότητας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τα περισσότερα, αν όχι όλα, από τα παιδιά στις ΗΠΑ, που τα τελευταία χρόνια ευθύνονται για σειρά σφαγών στα σχολεία της χώρας τους, έπασχαν από αυτό το σύνδρομο και λάμβαναν την «κατάλληλη» ψυχοφαρμακευτική «αγωγή»]. Συνεχίζουμε: σακχαροδιαβήτης [ Diabetes Mellitus ], αγκυλωτική σπονδυλοαρθρίτις [νόσος του Bechterew], σκλήρυνση κατά πλάκας, σύνδρομο Ντάουν [μογγολισμός]…
Ο δρ. Μπούχβαλντ αφιερώνει ολόκληρα κεφάλαια σ’ αυτές τις βλάβες, αλλά και σε άλλες που προκαλούνται από σχεδόν όλα τα γνωστά και ευρύτατα χρησιμοποιούμενα σε ολόκληρο τον κόσμο εμβόλια [της ευλογιάς, της πολιομυελίτιδος, της ιλαράς, της ηπατίτιδος, της γρίππης, μεταξύ άλλων].
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε δύο ίσα μέρη. Στο δεύτερο εξετάζονται οι βλάβες, που προκαλούνται από τους εμβολιασμούς, και στις οποίες αναφερθήκαμε ήδη. Στο πρώτο, και εξίσου ενδιαφέρον, ήμισυ του βιβλίου ο συγγραφέας παραθέτει ιστορικά στοιχεία σχετικά με τους εμβολιασμούς και εξετάζει δεκάδες περιπτώσεις επιδημιών, που συνέβησαν κυρίως στη Δυτική Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και προκλήθηκαν από εμβολιασμούς. Οι μεταδοτικές ασθένειες, σύμφωνα με τον Δρ. Μπούχβαλντ, είχαν υποχωρήσει ακόμα και 200 χρόνια πριν από την εισαγωγή των εμβολιασμών, και προφανώς δεν περιορίστηκαν ούτε εξαφανίστηκαν εξαιτίας των εμβολίων. «Οι επαγγελματίες του ιατρικού χώρου», σχολιάζει ο συγγραφέας, «που είναι υπέρμαχοι του εμβολιασμού καβάλησαν το βαγόνι της υπερταχείας αμαξοστοιχίας επωφελούμενοι από την ύφεση των μολυσματικών ασθενειών και διατεινόμενοι ότι ήταν δικό τους κατόρθωμα προσπαθούν να κοσμήσουν το κεφάλι τους με τις δάφνες μιας νίκης που δεν τους ανήκει». Και αυτές οι δάφνες είναι φτιαγμένες από χρυσάφι: τα κέρδη των φαρμακευτικών βιομηχανιών. Διότι αυτά τα κέρδη είναι η αιτία για τις κυβερνητικά υποστηριζόμενες εκστρατείες εμβολιασμού. Και επειδή οι εμβολιασμοί είναι πολύ επικερδείς, οι βλάβες που αυτοί προκαλούν αποσιωπούνται. Ως συνήθως.
Το βιβλίο του Δρ. Μπούχβαλντ είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και, αν δεν απατώμαι, πρόκειται για το πρώτο σχετικό βιβλίο που εκδίδεται στην Ελλάδα. Η μετάφραση είναι στρωτή και σωστή, και η μοναδική ένσταση που θα μπορούσε να διατυπώσει κάποιος αναγνώστης είναι η «γερμανικο-κεντρικότητα» του βιβλίου. Αν και αναφέρονται παραδείγματα από ολόκληρο τον κόσμο, είναι λογικό ο συγγραφέας να εστιάζει το ενδιαφέρον του περισσότερο στη χώρα του, εξετάζοντας ακόμα και το νομικό πλαίσιο, βάσει του οποίου η κυβέρνηση της Γερμανίας είναι υποχρεωμένη να αποζημιώνει τα θύματα των εμβολιασμών. Δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε και την έκδοση και άλλων σχετικών έργων στα ελληνικά, που να εξετάζουν τόσο τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, όσο και την κατάσταση σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Συμπληρωματικά κάτι απο το βιβλίο:
Ας δούμε όμως τι λέει ο Γερμανός παθολόγος και πνευμονολόγος διδάκτωρ πολλών Πανεπιστημίων της χώρας του, δρ. Γκέραντ Μπούκβαλντ, στο βιβλίο του, που έχει γράψει για τους εμβολιασμούς («Εμβολιασμοί. Μία επιχείρηση βασισμέμη στον φόβο» σελ.29): «Σε κάθε εμβολιασμό εισάγεται σ’ ένα μικρό παιδί ένα πολλαπλάσιο παθογόνων οργανισμών από εκείνους που θα ελάμβανε σε μία πραγματική μολυσματική νόσο». Ποιοι είναι οι πολλαπλάσιοι παθογόνοι αυτοί οργανισμοί; «Σήμερα η Φαρμακευτική βιομηχανία ισχυρίζεται, ότι δεν χρειάζονται – ίσως σπάνια μόνο – ζώα για την παραγωγή εμβολίων, ότι κατέχουν την τεχνική δυνατότητα να χρησιμοποιούν καλλιέργειες σε ανθρώπινα κύτταρα Hela ή HDC, που είναι η συντομογραφία του όρου “ανθρώπινα διπλοειδή κύτταρα” – Human Diploid Cells. Όμως πρόκειται για καρκινογόνα κύτταρα, που όμως δεν χαρακτηρίζονται ως τέτοια. Η ονομασία Hela προέρχεται απ’ τα αρχικά του ονόματος Henrietta Lacks μιας Αμερικανίδας, απ’ την οποία προέρχονται αυτά τα καρκινογόνα κύτταρα. Επίσης γίνεται λόγος για κυτταρικές γραμμές ή σειρές πάντα για ν’ αποσιωπηθεί το γεγονός, ότι πρόκειται για καρκινογόνα κύτταρα. Η Φαρμακευτική βιομηχανία δεν δείχνει να ανησυχεί για έναν πιθανό συσχετισμό μεταξύ της χρήσης καρκινικών κυττάρων για την παρασκευή εμβολίων και τον αυξανόμενο αριθμό κρουσμάτων καρκίνου στα παιδιά» (σελ. 30).
Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο Μπούκβαλντ έχει εκδιωχθεί ανηλεώς απ’ το Σύστημα Υγείας της χώρας του και φυσικά έχει καθαιρεθεί ως ιατρός. Τι να πει κανείς… Αν προστεθεί και η απόδειξη, ότι τα εμβόλια περιέχουν και ίχνη υδραργύρου ενός θανατηφόρου δηλητηρίου για τον ανθρώπινο οργανισμό, τότε καταλαβαίνουμε γιατί υπάρχει αυτή η μεγάλη αύξηση σε παγκόσμιο επίπεδο βαρέων ασθενειών, που αρχίζουν μάλιστα από πολύ μικρές ηλικίες.
Πηγή:http://ariadni144.wordpress.com
Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010
Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010
Βαρέα μέταλλα, εμβόλιο MMR συσχετίζονται με τον αυτισμό;
Το παρόν κείμενο αντιπροσωπεύει τη θεώρηση του συγγραφέα του για ένα μάλλον αμφιλεγόμενο θέμα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα και τους συγγενείς των ανθρώπων με αυτισμό παγκοσμίως. Είναι ιδωμένο από την πλευρά ενός παρατηρητή της διεθνούς βιβλιογραφίας επί του θέματος και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αντικατοπτρίζει την άποψη ενός ειδικού ιατρού επί του θέματος, π.χ. παιδιάτρου, νευρολόγου, ή γενετιστή.
Σε περίπτωση αναδημοσίευσης του άρθρου, μη περικόψετε μέρη του, που ενδεχομένως επιφέρουν παραποίηση της άποψης του συγγραφέα του.
Tι είναι τα βαρέα μέταλλα
Βαρέα ονομάζονται τα μέταλλα με ατομικό βάρος μεγαλύτερο αυτού του σιδήρου (Fe). Ο όρος "βαρέα μέταλλα", παρότι περιλαμβάνει πολλά άλλα, αναφέρεται κυρίως στον μόλυβδο (Pb), τον υδράργυρο (Hg), τον χαλκό (Cu), το κάδμιο (Cd), και το χρώμιο (Cr). Τα βαρέα μέταλλα είναι φυσικά συστατικά του φλοιού της γης. Δεν μπορούν να διασπαστούν σε απλούστερες μορφές ή να καταστραφούν.
Πολλά από αυτά τα μέταλλα σε μικρές ποσότητες είναι απαραίτητα για τη δράση των βιταμινών και τις ζωτικές λειτουργίες. Σε μεγάλες ποσότητες προκαλούν σειρά δυσμενών επιδράσεων.
Σε μικρή έκταση εισάγονται στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω των τροφίμων, του πόσιμου νερού και του αέρα. Σαν ιχνοστοιχεία, μερικά βαρέα μέταλλα (π.χ. χαλκός, σελήνιο, ψευδάργυρος ) είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί ο μεταβολισμός του ανθρώπινου σώματος.
Βιοσυσσώρευση των βαρέων μετάλλων
Τα βαρέα μέταλλα είναι επικίνδυνα επειδή τείνουν να βιοσυσσωρεύονται. Βιοσυσσώρευση σημαίνει αύξηση στη συγκέντρωση μιας χημικής ουσίας σε έναν βιολογικό οργανισμό με την πάροδο του χρόνου, συγκρινόμενη με τη συγκέντρωση της χημικής ουσίας στο περιβάλλον. Οι ενώσεις συσσωρεύονται στα έμβια όντα οποτεδήποτε λαμβάνονται, και αποθηκεύονται γρηγορότερα από ότι διασπώνται (μεταβολίζονται) ή εκκρίνονται.
Τοξικότητα των βαρέων μετάλλων
Η τοξικότητα μπορεί να εκφραστεί ως νευροφυσιολογικές διαταραχές, γενετικές αλλοιώσεις των κυττάρων (μεταλλάξεις), επιδράσεις στην ενζυμική και ορμονική δραστηριότητα, στις βασικές λειτουργίες του οργανισμού, στην αναπαραγωγή, στην τερατογένεση και καρκινογένεση.
Η σειρά τοξικότητας για τα πιο γνωστά βαρέα μέταλλα, ξεκινώντας από το περισσότερο τοξικό για τον ανθρώπινο οργανισμό, είναι η εξής: Hg > Cu > Zn > Ni > Pb > Cd > As > Cr > Sn > Fe > Mn.
Τα βαρέα μέταλλα επέφεραν επιδημία αυτισμού;
Καταρχήν, πρέπει να ξεκινήσουμε με την παραδοχή ότι είναι αδύνατον να εξακριβώσει κανείς πόσες περιπτώσεις αυτισμού υπήρξαν στο παρελθόν, για το λόγο ότι πολλοί άνθρωποι που έπασχαν από αυτισμό χαρακτηρίζονταν συχνά από τους γιατρούς ως "διανοητικά καθυστερημένοι" ή δεν εξετάζονταν ποτέ από γιατρούς.
Η θεώρηση της συσχέτισης MMR και αυτισμού
Ομολογουμένως, η θεωρία της σχέσης μεταξύ βαρέων μετάλλων και αυτισμού ξεκίνησε από την Αμερική. Αρχικώς, έπρεπε να εξηγηθεί ένα παράξενο φαινόμενο που καταγράφονταν από τις ιατρικές και προνοιακές υπηρεσίες των ΗΠΑ, με ραγδαία αυξανόμενο αριθμό των νέων κρουσμάτων αυτισμού. Αρκετοί ερευνητές έσπευσαν να αποδώσουν το νέο φαινόμενο σε κάτι πλασματικό, που προέκυπτε από την καλύτερη εκτίμηση και αξιολόγηση του αυτισμού από τους ειδικούς επιστήμονες, που έφερνε περισσότερα περιστατικά στην επιφάνεια. Άλλοι ωστόσο, περισσότερο σκεπτικοί, άρχισαν να αναζητούν τα αίτια του φαινομένου σε περιβαλλοντικούς παράγοντες.
To 1990, ερευνητές ανακάλυψαν ότι αρκετά από τα αυτιστικά παιδιά έπασχαν από χρόνια νόσο του εντέρου (chronic bowel disease), γεγονός που αργότερα ώθησε στη θεωρία της συσχέτισης μεταξύ ενός ευρέως διαδεδομένων παιδικού εμβολίου (και δη ενός συστατικού του, που ήταν παράγωγο του υδραργύρου) και της εμφάνισης αυτισμού. Στο τέλος της δεκαετίας του '90, η πρώτη αληθοφανής υπόθεση συνέδεσε το τριπλό εμβόλιο για τις μαγουλάδες, την ιλαρά και την ερυθρά (το αποκαλούμενο "MMR" που προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων Measles, Mumps, Rubella) που χορηγούνταν υποχρεωτικά σε βρέφη στην Αμερική, με τον αυξημένο αριθμό των κρουσμάτων αυτισμού. Αρκετοί ειδικοί άρχισαν να κάνουν λόγο για συσχέτιση αυτισμού και βαρέων μετάλλων που περιέχονται στο εμβόλιο, χωρίς ωστόσο να μπορούν να στηρίξουν ερευνητικά την υπόθεση αυτή.
Η σύνδεση του MMR με τον αυτισμό βασίστηκε στην υποψία ότι ένα συντηρητικό που έχει βάσει τον υδράργυρο (mercury) και περιέχεται στο εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει τοξίκωση στον οργανισμό ενός μικρού παιδιού. Το "ένοχο" συστατικό, παράγωγο του υδραργύρου, ονομάζεται thiomersal (επίσης γνωστό και ως thimerosal, στα ελληνικά αποκαλείται "θειοµερσάλη").
Οι πρώτες υποθέσεις των ειδικών έδωσαν ώθηση σε ένα μπαράζ μηνύσεων στις ΗΠΑ, εκ μέρους γονέων παιδιών με αυτισμό ενάντια στις ιατρικές υπηρεσίες που υποχρέωναν τα παιδιά τους να κάνουν το εμβόλιο MMR. Οι μηνύσεις γίνονταν σχεδόν κατά ομαδικό τρόπο και μεγάλα δικηγορικά γραφεία επικέντρωσαν τις προσπάθειές τους να αποδείξουν, ότι η Αμερική βρίσκονταν ενώπιο ενός σκανδάλου μεγαλύτερου και από αυτό της θαλιδομίδης (σημ. επρόκειτο για φάρμακο που δίνονταν στις έγκυες γυναίκες προς ανακούφιση των συμπτωμάτων ναυτίας και συνδέθηκε χωρίς αμφιβολία με πλήθος “τερατογενέσεων”, κυρίως βρέφη που έρχονταν στον κόσμο χωρίς πλήρως ανεπτυγμένα άκρα - γνωστά ως "παιδιά της θαλιδομίδης").
Τις αρχικές υποθέσεις στήριξε η διαπίστωση ότι το εμβόλιο MMR χορηγούνταν συνηθέστερα σε βρέφη ηλικίας μεταξύ 12 και 18 μηνών, διάστημα που τοποθετείται χρονικά μόλις λίγους μήνες πριν την έναρξη μίας μορφής αυτισμού ("regressive autism")
Σημ. συγγραφέα: Στον regressive τύπο της αυτιστικής διαταραχής, τα βρέφη αναπτύσσονται φυσιολογικά δίχως αυτιστικά χαρακτηριστικά μέχρι περίπου την ηλικία των 18 μηνών οπότε εμφανίζεται έκπτωση των κεκτημένων γνωστικών δεξιοτήτων και ξεκινά μία κατά τα άλλα φυσιολογική ακολουθία ανάπτυξης εντός του αυτιστικού φάσματος).
Έρευνες για τη συσχέτιση MMR και αυτισμού
Η πρώτη μελέτη, που έμεινε γνωστή ως η μελέτη του Γουέικφιλντ (Wakefield study) δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Λάνσετ (Lancet) το 1998 και συνέδεε άμεσα τον αυτισμό με το εμβόλιο MMR. Οι μελετητές σε δείγμα 12 ατόμων, που είχαν διαγνωστεί με διαταραχή του εντέρου και αυτισμό διατύπωσαν την άποψη, ότι το εμβόλιο MMR που είχαν δεχτεί τα παιδιά με πρώιμη ηλικία είχε προκαλέσει την ασθένεια του εντέρου (bowel disease), που με τη σειρά της προκαλούσε αυξημένη απορρόφηση (υπερ-απορρόφηση) θρεπτικών (κατά τα άλλα) ουσιών και βιταμινών, που είχε ως επίπτωση την εμφάνιση νευρολογικών διαταραχών, όπως αυτή του αυτισμού, στα παιδιά αυτά.
Σημειωτέον, ωστόσο, ότι την ίδια μόλις χρονιά, το 1998, στο ίδιο περιοδικό (Lancet) δημοσιεύτηκε έρευνα που έθετε υπό αμφισβήτηση τα αποτελέσματα της ομάδας Wakefield με το σκεπτικό των μεθοδολογικών σφαλμάτων στην επίμαχη έρευνα (βλ. έρευνα των Chen and DeStefano, 1998).
Δεκάδες μελέτες ξεκίνησαν να διεξάγονται παγκοσμίως για να απαντήσουν στο ερώτημα εάν τα αποτελέσματα του Wakefield και της ομάδας των δώδεκα (!) ακόμη ερευνητών που συνυπογράφανε τη δημοσίευση της μελέτης, ήταν ακριβή.
Αρχές τις δεκαετίας του 2000, η Αμερική βρέθηκε διχασμένη όσο ποτέ άλλοτε ως προς τα αίτια του αυτισμού. Εκατοντάδες άρθρα δημοσιεύονταν στο διαδίκτυο και σε περιοδικά επί του θέματος. Οι μηνύσεις έφτασαν στο απώγειό τους και ο κόσμος άρχισε να πιστεύει, ότι το πρόβλημα της αύξησης των κρουσμάτων αυτισμού συνδέονταν με ανθρώπινη παρέμβαση!
Αργότερα, το 2002, ο προβληματισμός πέρασε και σε Ευρωπαϊκό έδαφος, με την πρώτη έρευνα επί Αγγλικού εδάφους, που συνέδεε το εμβόλιο με την εμφάνιση αυτισμού.
Η σημερινή στάση της επιστημονικής κοινότητας για τον αυτισμό και το εμβόλιο MMR
Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά τη μελέτη του Wakefield, οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν την υπόθεση περί συσχέτισης εμβολίου MMR και εμφάνισης αυτισμού μάλλον εσφαλμένη.
Το βέβαιο είναι αντί σκανδάλου επί εδάφους ιατρικών υπηρεσιών για τη χρήση του MMR προέκυψε σκάνδαλο επί εδάφους μελετητών της ομάδας Wakefield για την μεθοδολογική προσέγγιση! Ο Wakefield φέρεται, σήμερα, ότι πληρώθηκε κάποιες χιλιάδες δολάρια για να υποστηρίξει την άποψη ότι το MMR προκαλεί αυτισμό. Η μελέτη του, που είχε δείγμα 12 περιπτώσεις ατόμων, 9 από τους οποίους είχαν αυτισμό, τέθηκε υπό αυστηρό έλεγχο. Διαπιστώθηκε, ότι μερικοί από τους συμμετέχοντες στο δείγμα δεν είχαν επιλεγεί τυχαίως (όπως υποστήριζε η ομάδα Wakefield) αλλά μέσω ενός δικηγορικού γραφείου που είχε αναλάβει τις υποθέσεις γονέων με παιδιά με αυτισμό και διεκδικούσε αποζημιώσεις για την επίπτωση του αυτισμού στα παιδιά λόγω της χορήγησης του εμβολίου MMR. Κάτω από την πίεση των κατηγοριών για μεροληπτική έρευνα, δέκα από τους τους δεκατρείς ερευνητές που υπέγραφαν τη μελέτη Wakefield έχουν ήδη εκδώσει γραπτές δηλώσεις ότι τα αποτελέσματα της έρευνάς τους δεν μπορούν συσχετίσουν τη χορήγηση του εμβολίου MMR με την επίπτωση του αυτισμού.
Παρά την μεγάλη έκταση που συνεχίζει να λαμβάνει το θέμα σήμερα, φαίνεται ότι ολοένα πληθαίνουν σε παγκόσμιο επίπεδο οι έρευνες που απενοχοποιούν το εμβόλιο MMR. Έρευνες στην Αγγλία (Taylor et al 1999, DeStefano and Chen 1999) συνιστούν ότι τα κρούσματα αυτισμού αυξάνονται σταθερά από το 1979 χωρίς καμία αλματώδη αύξηση από το 1988 και έπειτα, οπότε πρωτο-εισήχθη το εμβόλιο MMR στη Μεγάλη Βρετανία. Επιπροσθέτως, δεν παρατηρήθηκε πρώιμη ή όψιμη έναρξη του αυτισμού σε παιδιά που εμβολιάστηκαν νωρίτερα ή αργότερα κατά την παιδική ηλικία σε σύγκριση με παιδιά που δεν είχαν εμβολιαστεί αλλά εμφάνισαν αυτισμό. Τέλος, οι εν λόγω έρευνες διαπίστωσαν ότι υπήρχε μία έντονη ανησυχία στους γονείς των παιδιών που εμβολιάζονταν για διάστημα έξι μηνών μετά το εμβόλιο. Ανάλογη έρευνα στη Σουηδία (Gillberg and Heijbel 1998) δεν έχει στηρίξει τη σχέση μεταξύ εμβολίου MMR και αυτισμού.
Η περίπτωση της Ελλάδας, όπου κατεγράφη ένα ξέσπασμα των κρουσμάτων ερυθράς ελλείψει πολιτικής εμβολιασμών κατά του ιού σε αντιδιαστολή με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που την ίδια περίοδο είχαν θέσει σε εφαρμογή προγράμματα εμβολιασμών, αναφέρεται στη βιβλιογραφία ως επιχείρημα υπέρ της πολιτικής με εμβολιασμούς MMR στα βρέφη.
Τελικώς, είναι να ανησυχεί κανείς;
Στην πραγματικότητα, είναι μάλλον νωρίς για να υποστηρίξει κάποιος, που έχει στρέψει την προσοχή του στις έρευνες και τα δημοσιεύματα και παρακολουθεί τα δρώμενα και τα λεγόμενα ως ενδιαφερόμενος πολίτης, ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος ανησυχίας. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει κανείς εάν αναλογιστεί ότι η έρευνα επί του θέματος συνεχίζεται, επομένως για την ερευνητική κοινότητα το θέμα δε θεωρείται ακόμη λήξαν. Είναι, άλλωστε τόσο μεγάλη η αναστάτωση που έχει προκληθεί σε γονείς παιδιών με αυτισμού αλλά και την επιστημονική κοινότητα, που θα χρειαστούν αρκετές έρευνες προκειμένου να καταλήξουμε σε ένα αξιόπιστο συμπέρασμα περί συσχέτισης εμβολίων και αυτισμού.
Σήμερα, αρκετοί επιστήμονες αντιμάχονται ένα πλήθος ιστοτόπων, με γνωστότερο ενδεχομένως τον "SafeMinds" (μτφ. "Ήσυχα Κεφάλια") στην διεύθυνση www.safeminds.org, όπου υποστηρίζεται η άποψη ότι ο τοξίκωση με υδράργυρο προκαλεί αυτισμό.
Εάν διαβάσει κανείς τα μηνύματα που ανταλλάσσονται στα διεθνή φόρουμ σχετικά με το θέμα των εμβολιασμών και τη σχέση τους με τον αυτισμό θα διαπιστώσει ότι αρκετοί γονείς εμμένουν στην άποψη ότι η τοξίκωση από τα βαρέα μέταλλα που φέρουν τα εμβόλια ευθύνονται για την εμφάνιση αυτισμού σε κάποιο από τα παιδιά τους. Έχω την αίσθηση, ότι κάποιοι ίσως να "ασπάζονται" την άποψη περί ευθύνης των εμβολίων, παρά τον καθησυχασμό από τον ιατρό τους, επειδή παίρνουν ενθαρρυντικές απαντήσεις σε βασικά ερωτήματα που αφορούν την κατάσταση των παιδιών τους, όπως για παράδειγμα, "τι έφταιξε, τι πήγε στραβά;".
Πάντως, ένας ιστοτόπος για να ξεκινήσει κάποιος την πορεία του στο διαδίκτυο είναι το "Autism Help For You" (μτφ. "Αυτισμός: Βοήθεια για Εσάς") στη διεύθυνση www.autismhelpforyou.com. Στην κεντρική σελίδα, παρέχονται με τη μορφή τίτλων διάφορες συνδέσεις σε άλλες σελίδες για πάσης φύσης θέμα που σχετίζεται με τον αυτισμό. Οι σελίδες είναι διαθέσιμες μόνο στα Αγγλικά.
Δημοσιεύτηκε από agkou (http://www.noesi.gr)
Σε περίπτωση αναδημοσίευσης του άρθρου, μη περικόψετε μέρη του, που ενδεχομένως επιφέρουν παραποίηση της άποψης του συγγραφέα του.
Tι είναι τα βαρέα μέταλλα
Βαρέα ονομάζονται τα μέταλλα με ατομικό βάρος μεγαλύτερο αυτού του σιδήρου (Fe). Ο όρος "βαρέα μέταλλα", παρότι περιλαμβάνει πολλά άλλα, αναφέρεται κυρίως στον μόλυβδο (Pb), τον υδράργυρο (Hg), τον χαλκό (Cu), το κάδμιο (Cd), και το χρώμιο (Cr). Τα βαρέα μέταλλα είναι φυσικά συστατικά του φλοιού της γης. Δεν μπορούν να διασπαστούν σε απλούστερες μορφές ή να καταστραφούν.
Πολλά από αυτά τα μέταλλα σε μικρές ποσότητες είναι απαραίτητα για τη δράση των βιταμινών και τις ζωτικές λειτουργίες. Σε μεγάλες ποσότητες προκαλούν σειρά δυσμενών επιδράσεων.
Σε μικρή έκταση εισάγονται στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω των τροφίμων, του πόσιμου νερού και του αέρα. Σαν ιχνοστοιχεία, μερικά βαρέα μέταλλα (π.χ. χαλκός, σελήνιο, ψευδάργυρος ) είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί ο μεταβολισμός του ανθρώπινου σώματος.
Βιοσυσσώρευση των βαρέων μετάλλων
Τα βαρέα μέταλλα είναι επικίνδυνα επειδή τείνουν να βιοσυσσωρεύονται. Βιοσυσσώρευση σημαίνει αύξηση στη συγκέντρωση μιας χημικής ουσίας σε έναν βιολογικό οργανισμό με την πάροδο του χρόνου, συγκρινόμενη με τη συγκέντρωση της χημικής ουσίας στο περιβάλλον. Οι ενώσεις συσσωρεύονται στα έμβια όντα οποτεδήποτε λαμβάνονται, και αποθηκεύονται γρηγορότερα από ότι διασπώνται (μεταβολίζονται) ή εκκρίνονται.
Τοξικότητα των βαρέων μετάλλων
Η τοξικότητα μπορεί να εκφραστεί ως νευροφυσιολογικές διαταραχές, γενετικές αλλοιώσεις των κυττάρων (μεταλλάξεις), επιδράσεις στην ενζυμική και ορμονική δραστηριότητα, στις βασικές λειτουργίες του οργανισμού, στην αναπαραγωγή, στην τερατογένεση και καρκινογένεση.
Η σειρά τοξικότητας για τα πιο γνωστά βαρέα μέταλλα, ξεκινώντας από το περισσότερο τοξικό για τον ανθρώπινο οργανισμό, είναι η εξής: Hg > Cu > Zn > Ni > Pb > Cd > As > Cr > Sn > Fe > Mn.
Τα βαρέα μέταλλα επέφεραν επιδημία αυτισμού;
Καταρχήν, πρέπει να ξεκινήσουμε με την παραδοχή ότι είναι αδύνατον να εξακριβώσει κανείς πόσες περιπτώσεις αυτισμού υπήρξαν στο παρελθόν, για το λόγο ότι πολλοί άνθρωποι που έπασχαν από αυτισμό χαρακτηρίζονταν συχνά από τους γιατρούς ως "διανοητικά καθυστερημένοι" ή δεν εξετάζονταν ποτέ από γιατρούς.
Η θεώρηση της συσχέτισης MMR και αυτισμού
Ομολογουμένως, η θεωρία της σχέσης μεταξύ βαρέων μετάλλων και αυτισμού ξεκίνησε από την Αμερική. Αρχικώς, έπρεπε να εξηγηθεί ένα παράξενο φαινόμενο που καταγράφονταν από τις ιατρικές και προνοιακές υπηρεσίες των ΗΠΑ, με ραγδαία αυξανόμενο αριθμό των νέων κρουσμάτων αυτισμού. Αρκετοί ερευνητές έσπευσαν να αποδώσουν το νέο φαινόμενο σε κάτι πλασματικό, που προέκυπτε από την καλύτερη εκτίμηση και αξιολόγηση του αυτισμού από τους ειδικούς επιστήμονες, που έφερνε περισσότερα περιστατικά στην επιφάνεια. Άλλοι ωστόσο, περισσότερο σκεπτικοί, άρχισαν να αναζητούν τα αίτια του φαινομένου σε περιβαλλοντικούς παράγοντες.
To 1990, ερευνητές ανακάλυψαν ότι αρκετά από τα αυτιστικά παιδιά έπασχαν από χρόνια νόσο του εντέρου (chronic bowel disease), γεγονός που αργότερα ώθησε στη θεωρία της συσχέτισης μεταξύ ενός ευρέως διαδεδομένων παιδικού εμβολίου (και δη ενός συστατικού του, που ήταν παράγωγο του υδραργύρου) και της εμφάνισης αυτισμού. Στο τέλος της δεκαετίας του '90, η πρώτη αληθοφανής υπόθεση συνέδεσε το τριπλό εμβόλιο για τις μαγουλάδες, την ιλαρά και την ερυθρά (το αποκαλούμενο "MMR" που προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων Measles, Mumps, Rubella) που χορηγούνταν υποχρεωτικά σε βρέφη στην Αμερική, με τον αυξημένο αριθμό των κρουσμάτων αυτισμού. Αρκετοί ειδικοί άρχισαν να κάνουν λόγο για συσχέτιση αυτισμού και βαρέων μετάλλων που περιέχονται στο εμβόλιο, χωρίς ωστόσο να μπορούν να στηρίξουν ερευνητικά την υπόθεση αυτή.
Η σύνδεση του MMR με τον αυτισμό βασίστηκε στην υποψία ότι ένα συντηρητικό που έχει βάσει τον υδράργυρο (mercury) και περιέχεται στο εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει τοξίκωση στον οργανισμό ενός μικρού παιδιού. Το "ένοχο" συστατικό, παράγωγο του υδραργύρου, ονομάζεται thiomersal (επίσης γνωστό και ως thimerosal, στα ελληνικά αποκαλείται "θειοµερσάλη").
Οι πρώτες υποθέσεις των ειδικών έδωσαν ώθηση σε ένα μπαράζ μηνύσεων στις ΗΠΑ, εκ μέρους γονέων παιδιών με αυτισμό ενάντια στις ιατρικές υπηρεσίες που υποχρέωναν τα παιδιά τους να κάνουν το εμβόλιο MMR. Οι μηνύσεις γίνονταν σχεδόν κατά ομαδικό τρόπο και μεγάλα δικηγορικά γραφεία επικέντρωσαν τις προσπάθειές τους να αποδείξουν, ότι η Αμερική βρίσκονταν ενώπιο ενός σκανδάλου μεγαλύτερου και από αυτό της θαλιδομίδης (σημ. επρόκειτο για φάρμακο που δίνονταν στις έγκυες γυναίκες προς ανακούφιση των συμπτωμάτων ναυτίας και συνδέθηκε χωρίς αμφιβολία με πλήθος “τερατογενέσεων”, κυρίως βρέφη που έρχονταν στον κόσμο χωρίς πλήρως ανεπτυγμένα άκρα - γνωστά ως "παιδιά της θαλιδομίδης").
Τις αρχικές υποθέσεις στήριξε η διαπίστωση ότι το εμβόλιο MMR χορηγούνταν συνηθέστερα σε βρέφη ηλικίας μεταξύ 12 και 18 μηνών, διάστημα που τοποθετείται χρονικά μόλις λίγους μήνες πριν την έναρξη μίας μορφής αυτισμού ("regressive autism")
Σημ. συγγραφέα: Στον regressive τύπο της αυτιστικής διαταραχής, τα βρέφη αναπτύσσονται φυσιολογικά δίχως αυτιστικά χαρακτηριστικά μέχρι περίπου την ηλικία των 18 μηνών οπότε εμφανίζεται έκπτωση των κεκτημένων γνωστικών δεξιοτήτων και ξεκινά μία κατά τα άλλα φυσιολογική ακολουθία ανάπτυξης εντός του αυτιστικού φάσματος).
Έρευνες για τη συσχέτιση MMR και αυτισμού
Η πρώτη μελέτη, που έμεινε γνωστή ως η μελέτη του Γουέικφιλντ (Wakefield study) δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Λάνσετ (Lancet) το 1998 και συνέδεε άμεσα τον αυτισμό με το εμβόλιο MMR. Οι μελετητές σε δείγμα 12 ατόμων, που είχαν διαγνωστεί με διαταραχή του εντέρου και αυτισμό διατύπωσαν την άποψη, ότι το εμβόλιο MMR που είχαν δεχτεί τα παιδιά με πρώιμη ηλικία είχε προκαλέσει την ασθένεια του εντέρου (bowel disease), που με τη σειρά της προκαλούσε αυξημένη απορρόφηση (υπερ-απορρόφηση) θρεπτικών (κατά τα άλλα) ουσιών και βιταμινών, που είχε ως επίπτωση την εμφάνιση νευρολογικών διαταραχών, όπως αυτή του αυτισμού, στα παιδιά αυτά.
Σημειωτέον, ωστόσο, ότι την ίδια μόλις χρονιά, το 1998, στο ίδιο περιοδικό (Lancet) δημοσιεύτηκε έρευνα που έθετε υπό αμφισβήτηση τα αποτελέσματα της ομάδας Wakefield με το σκεπτικό των μεθοδολογικών σφαλμάτων στην επίμαχη έρευνα (βλ. έρευνα των Chen and DeStefano, 1998).
Δεκάδες μελέτες ξεκίνησαν να διεξάγονται παγκοσμίως για να απαντήσουν στο ερώτημα εάν τα αποτελέσματα του Wakefield και της ομάδας των δώδεκα (!) ακόμη ερευνητών που συνυπογράφανε τη δημοσίευση της μελέτης, ήταν ακριβή.
Αρχές τις δεκαετίας του 2000, η Αμερική βρέθηκε διχασμένη όσο ποτέ άλλοτε ως προς τα αίτια του αυτισμού. Εκατοντάδες άρθρα δημοσιεύονταν στο διαδίκτυο και σε περιοδικά επί του θέματος. Οι μηνύσεις έφτασαν στο απώγειό τους και ο κόσμος άρχισε να πιστεύει, ότι το πρόβλημα της αύξησης των κρουσμάτων αυτισμού συνδέονταν με ανθρώπινη παρέμβαση!
Αργότερα, το 2002, ο προβληματισμός πέρασε και σε Ευρωπαϊκό έδαφος, με την πρώτη έρευνα επί Αγγλικού εδάφους, που συνέδεε το εμβόλιο με την εμφάνιση αυτισμού.
Η σημερινή στάση της επιστημονικής κοινότητας για τον αυτισμό και το εμβόλιο MMR
Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά τη μελέτη του Wakefield, οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν την υπόθεση περί συσχέτισης εμβολίου MMR και εμφάνισης αυτισμού μάλλον εσφαλμένη.
Το βέβαιο είναι αντί σκανδάλου επί εδάφους ιατρικών υπηρεσιών για τη χρήση του MMR προέκυψε σκάνδαλο επί εδάφους μελετητών της ομάδας Wakefield για την μεθοδολογική προσέγγιση! Ο Wakefield φέρεται, σήμερα, ότι πληρώθηκε κάποιες χιλιάδες δολάρια για να υποστηρίξει την άποψη ότι το MMR προκαλεί αυτισμό. Η μελέτη του, που είχε δείγμα 12 περιπτώσεις ατόμων, 9 από τους οποίους είχαν αυτισμό, τέθηκε υπό αυστηρό έλεγχο. Διαπιστώθηκε, ότι μερικοί από τους συμμετέχοντες στο δείγμα δεν είχαν επιλεγεί τυχαίως (όπως υποστήριζε η ομάδα Wakefield) αλλά μέσω ενός δικηγορικού γραφείου που είχε αναλάβει τις υποθέσεις γονέων με παιδιά με αυτισμό και διεκδικούσε αποζημιώσεις για την επίπτωση του αυτισμού στα παιδιά λόγω της χορήγησης του εμβολίου MMR. Κάτω από την πίεση των κατηγοριών για μεροληπτική έρευνα, δέκα από τους τους δεκατρείς ερευνητές που υπέγραφαν τη μελέτη Wakefield έχουν ήδη εκδώσει γραπτές δηλώσεις ότι τα αποτελέσματα της έρευνάς τους δεν μπορούν συσχετίσουν τη χορήγηση του εμβολίου MMR με την επίπτωση του αυτισμού.
Παρά την μεγάλη έκταση που συνεχίζει να λαμβάνει το θέμα σήμερα, φαίνεται ότι ολοένα πληθαίνουν σε παγκόσμιο επίπεδο οι έρευνες που απενοχοποιούν το εμβόλιο MMR. Έρευνες στην Αγγλία (Taylor et al 1999, DeStefano and Chen 1999) συνιστούν ότι τα κρούσματα αυτισμού αυξάνονται σταθερά από το 1979 χωρίς καμία αλματώδη αύξηση από το 1988 και έπειτα, οπότε πρωτο-εισήχθη το εμβόλιο MMR στη Μεγάλη Βρετανία. Επιπροσθέτως, δεν παρατηρήθηκε πρώιμη ή όψιμη έναρξη του αυτισμού σε παιδιά που εμβολιάστηκαν νωρίτερα ή αργότερα κατά την παιδική ηλικία σε σύγκριση με παιδιά που δεν είχαν εμβολιαστεί αλλά εμφάνισαν αυτισμό. Τέλος, οι εν λόγω έρευνες διαπίστωσαν ότι υπήρχε μία έντονη ανησυχία στους γονείς των παιδιών που εμβολιάζονταν για διάστημα έξι μηνών μετά το εμβόλιο. Ανάλογη έρευνα στη Σουηδία (Gillberg and Heijbel 1998) δεν έχει στηρίξει τη σχέση μεταξύ εμβολίου MMR και αυτισμού.
Η περίπτωση της Ελλάδας, όπου κατεγράφη ένα ξέσπασμα των κρουσμάτων ερυθράς ελλείψει πολιτικής εμβολιασμών κατά του ιού σε αντιδιαστολή με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που την ίδια περίοδο είχαν θέσει σε εφαρμογή προγράμματα εμβολιασμών, αναφέρεται στη βιβλιογραφία ως επιχείρημα υπέρ της πολιτικής με εμβολιασμούς MMR στα βρέφη.
Τελικώς, είναι να ανησυχεί κανείς;
Στην πραγματικότητα, είναι μάλλον νωρίς για να υποστηρίξει κάποιος, που έχει στρέψει την προσοχή του στις έρευνες και τα δημοσιεύματα και παρακολουθεί τα δρώμενα και τα λεγόμενα ως ενδιαφερόμενος πολίτης, ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος ανησυχίας. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει κανείς εάν αναλογιστεί ότι η έρευνα επί του θέματος συνεχίζεται, επομένως για την ερευνητική κοινότητα το θέμα δε θεωρείται ακόμη λήξαν. Είναι, άλλωστε τόσο μεγάλη η αναστάτωση που έχει προκληθεί σε γονείς παιδιών με αυτισμού αλλά και την επιστημονική κοινότητα, που θα χρειαστούν αρκετές έρευνες προκειμένου να καταλήξουμε σε ένα αξιόπιστο συμπέρασμα περί συσχέτισης εμβολίων και αυτισμού.
Σήμερα, αρκετοί επιστήμονες αντιμάχονται ένα πλήθος ιστοτόπων, με γνωστότερο ενδεχομένως τον "SafeMinds" (μτφ. "Ήσυχα Κεφάλια") στην διεύθυνση www.safeminds.org, όπου υποστηρίζεται η άποψη ότι ο τοξίκωση με υδράργυρο προκαλεί αυτισμό.
Εάν διαβάσει κανείς τα μηνύματα που ανταλλάσσονται στα διεθνή φόρουμ σχετικά με το θέμα των εμβολιασμών και τη σχέση τους με τον αυτισμό θα διαπιστώσει ότι αρκετοί γονείς εμμένουν στην άποψη ότι η τοξίκωση από τα βαρέα μέταλλα που φέρουν τα εμβόλια ευθύνονται για την εμφάνιση αυτισμού σε κάποιο από τα παιδιά τους. Έχω την αίσθηση, ότι κάποιοι ίσως να "ασπάζονται" την άποψη περί ευθύνης των εμβολίων, παρά τον καθησυχασμό από τον ιατρό τους, επειδή παίρνουν ενθαρρυντικές απαντήσεις σε βασικά ερωτήματα που αφορούν την κατάσταση των παιδιών τους, όπως για παράδειγμα, "τι έφταιξε, τι πήγε στραβά;".
Πάντως, ένας ιστοτόπος για να ξεκινήσει κάποιος την πορεία του στο διαδίκτυο είναι το "Autism Help For You" (μτφ. "Αυτισμός: Βοήθεια για Εσάς") στη διεύθυνση www.autismhelpforyou.com. Στην κεντρική σελίδα, παρέχονται με τη μορφή τίτλων διάφορες συνδέσεις σε άλλες σελίδες για πάσης φύσης θέμα που σχετίζεται με τον αυτισμό. Οι σελίδες είναι διαθέσιμες μόνο στα Αγγλικά.
Δημοσιεύτηκε από agkou (http://www.noesi.gr)
Αλήθειες και μύθοι για τα εμβόλια
Τα άρθρα που δημοσιεύθηκαν στο τεύχος 19 του περιοδικού μας και που αναφέρονταν σε μια άλλη προσέγγιση, πιο κριτική και σκεπτικιστική, της πρακτικής των εμβολιασμών, προκάλεσαν ιδιαίτερη εντύπωση στο αναγνωστικό μας κοινό. Το γεγονός αυτό, αν και αναμενόμενο στο Βαθμό που τέτοιου τύπου πληροφόρηση είναι δύσκολο, για προφανείς λογούς, να περάσει μέσα από τα κανάλια της συμβατικής ενημέρωσης, μας ωθεί στο να συνεχίσουμε την προσπάθεια μας για την πληρέστερη ενημέρωση σας. Εδώ να τονίσουμε για άλλη μια φορά ότι η τοποθέτηση και η εξαυτής ευθύνη του καθενός στο θέμα των εμβολίων είναι εντελώς προσωπική υπόθεση. Εμείς θεωρούμε απλά ότι ο σωστά και σφαιρικά ενημερωμένος πολίτης έχει μεγαλύτερες πιθανότητες ορθής κρίσης και προς αυτή την κατεύθυνση κατατείνει όλη η προσπάθεια μας.
Το Σύστημα Αναφοράς Παρενεργειών Εμβολιασμού (VAERS) παίρνει περίπου 11.000 αναφορές για σοβαρές παρενέργειες σε εμβολιασμούς ετησίως, από τις οποίες το 1% (πάνω από 112 περιπτώσεις) αφορούν θανάτους από αντιδράσεις σε εμβόλια1. Η πλειονότητα αυτών των αναφορών αποστέλλεται από γιατρούς και η πλειονότητα των θανάτων αποδίδονται στον κοκκύτη, ο οποίος αντιστοιχεί στο "Ρ" του εμβολίου DPT. Από μόνα τους τα στοιχεία αυτά είναι ανησυχητικά, αλλά αφορούν μόνο την "κορυφή του παγόβουνου". Ο FDA (Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων στις Η.Π.Α) εκτιμά ότι μόνο το 10% των αντιδράσεων σε εμβόλια αναφέρονται2, ποσοστό που τεκμηριώνεται και από δύο έρευνες του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Εμβολιασμών (NVIC)3. Το NVIC αναφέρει ότι "στη Νέα Υόρκη, μόνο ένα από σαράντα ιατρεία (2,5%) επιβεβαιώνουν ότι ανέφεραν θάνατο ή ασθένειες μετά από εμβολιασμό". Στη Νέα Υόρκη επομένως 97,5% των σοβαρών αντιδράσεων σε εμβόλια δεν αναφέρεται. Ακόμα κι αν παραβλέψουνε τις υπόνοιες σχετικά με την ακεραιότητα των επαγγελματιών υγείας (οι γιατροί είναι νομικά δεσμευμένοι ν' αναφέρουν σοβαρές παρενέργειες), οι στατιστικές δείχνουν ότι οι ετήσιοι θάνατοι μετά εμβολιασμό μπορεί να ξεπερνούν τους χίλιους.
Με τον κοκκύτη, οι σχετιζόμενοι με εμβόλια θάνατοι είναι υπερπολλαπλάσιοι των θανάτων από την ίδια την ασθένεια, οι οποίοι είναι περίπου 10 ετησίως πρόσφατα, κατά το 0Ο0(Κέντρα για τον Ελεγχο των Νόσων), και μόνο 8 το 1993, το τελευταίο έτος αιχμής για την ασθένεια. Με απλά λόγια το εμβόλιο είναι 100 φορές πιο θανατηφόρο από την ασθένεια.
Με δεδομένα τα πολλά περιστατικά κοκκύτη σε έντονα εμβολιασμένους πληθυσμούς και το γεγονός ότι η πτώση της συχνότητας της ασθένειας στις Η.Π.Α. συνέβει πριν τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς (οι θάνατοι από κοκκύτη υποχώρησαν κατά 79% πριν τους εμβολιασμούς), η σύγκριση αυτή τεκμηριώνεται επαρκώς. Ο τεράστιος αριθμός απωλειών από εμβολιασμούς δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί αναγκαία θυσία "για μια κοινωνία χωρίς ασθένειες".
Δυστυχώς η ιστορία των θανάτων που σχετίζονται με εμβόλια δε σταματά εδώ. Εθνικές και διεθνείς στατιστικές έχουν δείξει ότι οι εμβολιασμοί είναι ένα από τα αίτια του Σ.Α.Θ.Β-4,5. (Σύνδρομο Αιφνίδιου Θανάτου Βρεφών). Το Σ.Α.Θ.Β. είναι μια "πρόχειρη" διάγνωση όταν δεν είναι γνωστή η ακριβής αιτία θανάτου και οι αριθμοί κυμαίνονται από πέντε έως δέκα χιλιάδες ετησίως στις Η.Π.Α. Μια έρευνα έδειξε ότι η αιχμή των αιφνίδιων θανάτων βρεφών συμβαίνει μεταξύ δύο και τεσσάρων μηνών, ακριβώς η ηλικία όπου χορηγούνται οι δύο πρώτοι εμβολιασμοί ρουτίνας4, ενώ μια άλλη έρευνα έδειξε σαφή συσχέτιση εμβολιασμών - θανάτων μέχρι και τρεις εβδομάδες μετά τη χορήγηση εμβολίου.
Αλλοι ερευνητές τεκμηρίωσαν ότι 3.000 παιδιά πεθαίνουν μέσα σε 4 μέρες μετά τον εμβολιασμό κάθε χρόνο στις Η.Π.Α., ενώ άλλη μελέτη συμπέρανε ότι οι μισοί αιφνίδιοι θάνατοι βρεφών στις Η.Π.Α. κάθε χρόνο (περίπου 2.500 παιδιά) οφείλονται σε εμβόλια5.
Υπάρχουν έρευνες που ισχυρίζονται ότι δεν βρήκαν συσχέτιση μεταξύ εμβολιασμών και αιφνίδιων θανάτων βρεφών. Αλλά ορισμένοι ερευνητές αμφισβήτησαν αυτά τα συμπεράσματα με αποδείξεις ότι "εξωτερικές επιρροές" λειτούργησαν υπέρ των εμβολίων6. Θα έπρεπε οι έρευνες που αναφέρθηκαν ν' αποτελέσουν αρχή σχολαστικού και εκτεταμένου ελέγχου σχετικά με τους εμβολιασμούς παιδιών που πέθαναν αιφνίδια.
Όταν στα μέσα της δεκαετίας του '70 η Ιαπωνία ανέβασε την ηλικία εμβολιασμού από 2 μήνες σε 2 χρόνια, η συχνότητα αιφνίδιων θανάτων βρεφών μειώθηκε δραστικά. Παρά τις ενδείξεις αυτές η ιατρική κοινότητα κρατά αρνητική στάση. Οι ιατροδικαστές δεν ελέγχουν πότε εμβολιάστηκαν τα θύματα του Σ.Α.Θ.Β. Ανυποψίαστες οικογένειες συνεχίζουν να υφίστανται τις συνέπειες, απληροφόρητοι για τους κινδύνους και χωρίς δικαίωμα εκλογής.
Αλλες έρευνες για μη θανατηφόρες παρενέργειες δείχνουν ότι ο συνολικός αριθμός θυμάτων των εμβολιασμών μπορεί να ξεπερνά τις 100.000. Εξαιτίας της αδυναμίας των γιατρών ν' αναφέρουν τα περιστατικά, κανείς δεν ξέρει πόσα από αυτά είναι μόνιμες αναπηρίες, αλλά στατιστικές υποδεικνύουν ότι είναι πολλαπλάσιος αριθμός από αυτόν των θανάτων. Αυτή η αναφορά ενισχύεται και από μια μελέτη η οποία αποκάλυψε ότι 1 στα 175 παιδιά που ολοκλήρωσαν το τριπλό εμβόλιο (DPT) υπέφεραν από "σοβαρές παρενέργειες"7, και την αναφορά ενός γιατρού πληρεξούσιου, ο οποίος βρήκε πως 1 στους 300 εμβολιασμούς του τριπλού εμβολίου κατέληγε σε σπασμούς8.
Η Αγγλία διαπίστωσε μια πτώση στους θανάτους από κοκκύτη όταν το ποσοστό εμβολιασμών έπεσε από 80% στο 30%, στα μισά της δεκαετίας του '70. Από τη μελέτη του Σουηδού επιδημιολόγου Β. Trollfor για την αποτελεσματικότητα και την τοξικότητα του εμβολίου του κοκκύτη σε όλο τον κόσμο βρέθηκε πως "η θνησιμότητα από κοκκύτη είναι πρόσφατα πολύ χαμηλή στις βιομηχανικές χώρες και καμία διαφορά δεν βρέθηκε όταν χώρες με υψηλά, χαμηλά και μηδενικά ποσοστά εμβολιασμών συγκρίθηκαν". Βρήκε επίσης πως στην Αγγλία, την Ουαλία και τη Δυτική Γερμανία υπήρχαν μεγαλύτερα ποσοστά θνησιμότητας από κοκκύτη το 1970 όταν δηλαδή και το ποσοστό εμβολιασμών ήταν υψηλό παρά κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού της δεκαετίας του 1980, όταν τα ποσοστά εμβολιασμών είχαν πέσει.
Τα εμβόλια κοστίζουν πολύ περισσότερο από τη ζωή και την υγεία των παιδιών μας. Το Κρατικό Εθνικό Πρόγραμμα Αποζημιώσεων Εμβολίων των Η.Π.Α. έχει πληρώσει παραπάνω από 724,4 εκατομμύρια δολάρια σε γονείς παιδιών που έχουν υποστεί βλάβες ή έχουν πεθάνει. Επίσης έχει δεχτεί παραπάνω από 5.000 αιτήσεις από το 1988, συμπεριλαμβανομένων 700 αιτήσεων για θανάτους σχετιζόμενων με εμβόλια, και υπάρχουν ακόμα παραπάνω από 2.800 περιπτώσεις θανάτων και βλαβών που εκκρεμούν και ίσως περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να λυθούν.
Εν τω μεταξύ, οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν καταφέρει να έχουν μια "αιχμάλωτη" αγορά: τα εμβόλια χορηγούνται νόμιμα και στις 50 πολιτείες της Αμερικής, και οι ίδιες αυτές εταιρείες είναι "άτρωτες" ως προς το να λογοδοτήσουν για τις συνέπειες των προϊόντων τους. Ακόμα περισσότερο, τους έχει επιτραπεί να χρησιμοποιούν τους νόμους για το βιομηχανικό απόρρητο ώστε να εμποδίσουν αποκάλυψη πληροφοριών στο κοινό για τους κινδύνους των εμβολίων. Τέτοιες ρυθμίσεις είναι φανερά ανήθικες, σπρώχνουν ένα μη ενήμερο Αμερικάνικο κοινό να πληρώνει για την παρασκευή των εμβολίων, ενώ εξασφαλίζουν πως το ίδιο αυτό κοινό θα παραμείνει στην άγνοια για τους κινδύνους των προϊόντων αυτών.
Είναι πολύ ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως οι ασφαλιστικές εταιρείες (από τις οποίες διεξάγονται και οι καλύτερες έρευνες) αρνούνται να καλύψουν τις παρενέργειες των εμβολίων. Τα κέρδη φαίνεται να υπαγορεύουν τις θέσεις και των φαρμακευτικών και των ασφαλιστικών εταιρειών.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 1
. "Τα εμβόλια προκαλούν θανάτους, σοβαρές παρενέργειες καθώς και προσωπικό και οικονομικό κόστος σε οικογένειες και φορολογούμενους ".
Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 1
. "Τα εμβόλια είναι πολύ αποτελεσματικά......ή μήπως όχι ; "
Η ιατρική βιβλιογραφία έχει έναν εκπληκτικό αριθμό μελετών οι οποίες αναφέρουν αποτυχία των εμβολίων. Επιδημικά φαινόμενα ιλαράς, παρωτίτιδας, ανεμοβλογιάς και πολυομυελίτιδας έχουν παρουσιασθεί σε εμβολιασμένους πληθυσμούς.".12-13.14.15
Το 1989 το CDC ανέφερε: "επιδημικά φαινόμενα ιλαράς αναφέρθηκαν σε παιδιά σχολικής ηλικίας, σε σχολεία που το επίπεδο εμβολιασμού ξεπερνούσε το 98%.16 Αυτά αναφέρθηκαν σε όλα τα μέρη της χώρας συμπεριλαμβανομένων περιοχών που δεν είχαν αναφέρει επιδημίες ιλαράς επί χρόνια.17
To CDC αναφέρει επίσης ένα επιδημικό ξέσπασμα ιλαράς σε τεκμηριωμένα εμβολιασμένο πληθυσμό για ιλαρά.18 Μια μελέτη η οποία εξέτασε αυτό το φαινόμενο κατέληξε: "Το εμφανές παράδοξο είναι πως όσο τα ποσοστά ανοσοποίησης στην ιλαρά φθάνουν σε υψηλά επίπεδα στον πληθυσμό, τόσο η ιλαρά γίνεται η ασθένεια των ανοσοποιημένων ατόμων".
Μια πιο πρόσφατη μελέτη βρήκε πως ο εμβολιασμός κατά της ιλαράς προκαλεί ανοσοποιητική καταστολή η οποία συνεισφέρει στην αυξημένη ευαισθησία του οργανισμού σε άλλες ασθένειες.19α
Αυτές οι μελέτες προτείνουν πως ο στόχος της απόλυτης ανοσοποίησης είναι στην πραγματικότητα αντιπαραγωγικός, μια άποψη η οποία επιβεβαιώνεται από περιστατικά κατά τα οποία επιδημίες ακολούθησαν πλήρη εμβολιασμό ολόκληρων πληθυσμών. Στη Ιαπωνία, το 1872, μετά την εισαγωγή υποχρεωτικών εμβολίων ακολούθησε αύξηση ανεμοβλογιάς ετησίως. Μέχρι το 1892 υπήρξαν 29,979 θάνατοι εκ των οποίων όλοι είχαν εμβολιαστεί.20 Στις αρχές του αιώνα, σημειώθηκε στις Φιλιππίνες η μεγαλύτερη επιδημία ανεμοβλογιάς στην ιστορία της χώρας: οχτώ εκατομμύρια άνθρωποι υπέστησαν 24,5 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων, και το αποτέλεσμα ήταν τα ποσοστά θανάτων να τετραπλασιαστούν.21 Το 1989, στο Ομάν σημειώθηκε επιδημικό ξέσπασμα πολυομυελίτιδας έξι μόλις μήνες αφού είχαν δεχτεί πλήρη εμβολιασμό.22 Στις Η.Π.Α. το 1986, 90% από 1300 περιπτώσεις κοκκύτη στο Κάνσας ήταν "επαρκώς εμβολιασμένοι".23 72% από τις περιπτώσεις κοκκύτη στο επιδημικό ξέσπασμα του Σικάγο το 1993 είχαν ολοκληρώσει το πρόγραμμα εμβολιασμών.24
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 2
"Οι αποδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα εμβόλια είναι ένα αναξιόπιστο μέσο πρόληψης ασθενειών".
Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 2
"Τα εμβόλια είναι ο κυριότερος παράγοντας χαμηλών ποσοστών ασθενειών στις Η.Π.Α. σήμερα....είναι άραγε;
Σύμφωνα με τη Βρετανική Εταιρεία για την εξέλιξη της Επιστήμης, οι παιδικές αρρώστιες μειώθηκαν κατά 90% μεταξύ 1850 και 1940, ενώ παράλληλα βελτιώθηκαν οι συνθήκες υγιεινής, πολύ πριν τα υποχρεωτικά προγράμματα εμβολιασμών. Οι θάνατοι από μολυσματικές ασθένειες στις Η.Π.Α. και τη Μ. Βρετανία μειώθηκαν σταθερά κατά 80% περίπου κατά τη διάρκεια αυτού του αιώνα (η θνησιμότητα από ιλαρά μειώθηκε πάνω από 97%) πριν τα εμβόλια.25 Στη Μ. Βρετανία οι επιδημίες πολιομυελίτιδας έφτασαν σε ακμή το 1950, και μειώθηκαν κατά 82% μέχρι τη στιγμή που άρχησαν τα εμβόλια το 1956.
Συνεπώς, στα εμβόλια μπορεί ν' αποδοθεί μόνο ένα μικρό ποσοστό της συνολικής μείωσης των επιδημικών θανάτων αυτού του αιώνα. Και ακόμα και αυτό το μικρό ποσοστό είναι αμφισβητήσιμο, αφού το ποσοστό μείωσης παρέμεινε ουσιαστικά το ίδιο αφότου τα εμβόλια εισήχθησαν. Επίσης πολλές Ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες αρνήθηκαν την ανοσοποίηση για την ανεμοβλογιά και την πολιομυελίτιδα είδαν τις επιδημίες αυτές να εξασθενούν παράλληλα με τις χώρες που θεώρησαν το εμβόλιο υποχρεωτικό. (Στην πραγματικότητα τις εκστρατείες ανοσοποίησης κατά της ανεμοβλογιάς και πολυομυελίτιδας ακολούθησαν σημαντικά ποσοστά αύξησης επιδημιών. Επίσης κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εμβολιασμών για την ιλαρά άλλες μολυσματικές ασθένειες συνέχισαν να μειώνονται χωρίς εμβόλια. Στη Μ. Βρετανία και την Ουαλία τα ποσοστά επιδημιών ανεμοβλογιάς και εμβολιασμών μειώθηκαν ταυτόχρονα για μια περίοδο αρκετών χρόνων).26
Συνεπώς είναι αδύνατον να πούμε εάν τα εμβόλια συνέβαλαν στη συνεχή μείωση των ποσοστών θνησιμότητας, ή είναι αυτές καθ' αυτές οι συνθήκες - βελτίωση υγιεινής, καλύτερη διατροφή, ο φυσικός κύκλος των ασθενειών - που προκάλεσαν τη μείωση αυτή.
Αυτό το συμπέρασμα έρχεται να επιβεβαιώσει αναφορά του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας η οποία δηλώνει ότι τα ποσοστά επιδημιών και θνησιμότητας στον τρίτο κόσμο δεν έχουν άμεση σχέση με τις ανοσοποιητικές διαδικασίες ή με την ιατρική παρακολούθηση, αλλά είναι στενά συνδεδεμένα με το επίπεδο υγιεινής και διατροφής.
Οποιαδήποτε αξία δόθηκε στα εμβόλια για τη μείωση επιδημιών μπορεί να θεωρηθεί υπερβολική. Οι υπερασπιστές των εμβολίων προβάλλουν περιστασιακά στατιστικά στοιχεία για ν' αποδείξουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και παραβλέπουν την θνησιμότητα.
Παρ' όλ' αυτά, οι στατιστικολόγοι υποστηρίζουν ότι οι δείκτες θνησιμότητας είναι εξαιρετικά αξιόπιστοι για τον απλό λόγο ότι η ποιότητα των αναφορών και αρχειοθετήσεων είναι πολύ καλύτερη στους θανάτους.28 Για παράδειγμα μια πρόσφατη έρευνα στη Νέα Υόρκη απέδειξε ότι μόνο το 3,2% των παιδιάτρων ανέφεραν περιστατικά ανεμοβλογιάς στο Τμήμα Υγείας.
Το 1974, το CDC ανέφερε 36 περιπτώσεις ιλαράς στην Γεωργία, ενώ το τμήμα επιτήρησης της Γεωργίας ανέφερε 660 περιπτώσεις.29 Το 1982, υπάλληλοι του κέντρου υγείας της πολιτείας του Maryland εμφανίστηκαν στο τηλεοπτικό πρόγραμμα "Το τριπλό εμβόλιο - η ρουλέτα των εμβολίων" το οποίο προειδοποιούσε για τους κινδύνους του τριπλού εμβολίου, και το κατηγόρησαν για μια επιδημία κοκκύτη, όταν ο επικεφαλής επιδημιολόγος του Κέντρου Βιολογικών Ερευνών των Η.Π.Α. ανέλυσε τις 41 περιπτώσεις, μόνο 5 επιβεβαιώθηκαν, και όλες είχαν εμβολιαστεί.30 Τέτοια περιστατικά δείχνουν ολοφάνερα την πλάνη των περιστασιακών στοιχείων, αν και οι υποστηρικτές των εμβολίων τείνουν να στηρίζονται σ' αυτά αδιάκριτα.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 3
Είναι ασαφής η επιρροή των εμβολίων στη μείωση των μολυσματικών ασθενειών που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια αυτού του αιώνα.
ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 3
"Οι εμβολιασμοί βασίζονται σε μια στερεή θεωρία και πρακτική ανοσοποίησης" ...η μήπως όχι"...
Η κλινική απόδειξη για τα εμβόλια είναι η ικανότητα τους να ενεργοποιήσουν την παραγωγή αντισωμάτων στον εμβολιαζόμενο, ένα γεγονός αναμφισβήτητο. Αυτό όμως που δεν είναι ξεκάθαρο, είναι εάν μια τέτοια παραγωγή αντισωμάτων εξασφαλίζει ανοσοποίηση. Για παράδειγμα, τα αγαμασφαιρικά παιδιά δεν έχουν την ικανότητα να παράγουν αντισώματα, αλλά αναρρώνουν από μολυσματικές ασθένειες το ίδιο γρήγορα όσο και τα υπόλοιπα παιδιά.31 Παραπέρα, μια μελέτη του Βρετανικού Ιατρικού Συμβουλίου το 1950, κατέληξε κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας διφθερίτιδας ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ του αριθμού αντισωμάτων και της ασθένειας, οι ερευνητές βρήκαν ανθεκτικούς σε ασθένειες ανθρώπους με χαμηλό αριθμό αντισωμάτων και άρρωστους ανθρώπους με υψηλό αριθμό αντισωμάτων. Η φυσική ανοσοποίηση είναι ένα πολύπλοκο φαινόμενο που αφορά πολλά όργανα και συστήματα, και δεν μπορεί ν' αναπαραχθεί πλήρως από τεχνητή ενεργοποίηση παραγωγής αντισωμάτων. Η έρευνα επίσης υποδεικνύει ότι ο εμβολιασμός δεσμεύει τα ανοσοποιητικά κύτταρα στα συγκεκριμένα αντιγόνα του εμβολίου, καθιστώντας τα ανίκανα να αντιδράσουν σε άλλη μόλυνση. Έτσι το ανοσοποιητικό μας απόθεμα μπορεί να μειωθεί, προκαλώντας μια γένικά μειωμένη αντοχή.33
Αλλο ένα στοιχείο της ανοσοποιητικής θεωρίας είναι η "ομαδική ανοσοποίηση", η οποία υποστηρίζει πως όταν αρκετοί άνθρωποι σε μια κοινωνία είναι ανοσοποιημένοι, τότε όλοι είναι προστατευμένοι. Όπως όμως αποκάλυψε ο Μύθος # 2 υπάρχουν πολλά δηλωμένα περιστατικά που δείχνουν ακριβώς το αντίθετο - ολικά εμβολιασμένοι πληθυσμοί αντιμετωπίζουν επιδημίες -και μάλιστα η ιλαρά φαίνεται να είναι το άμεσο αποτέλεσμα υψηλών ποσοστών εμβολίων. Ένας επιδημιολόγος της πολιτείας της Μινεσότα κατέληξε πως το εμβόλιο Hib αυξάνει τις πιθανότητες για την ασθένεια την ίδια στιγμή που μια έρευνα αποκάλυπτε πως εμβολιασμένα παιδιά ήταν πέντε φορές πιο ευάλωτα στη μηνιγγίτιδα από ανεμβολίαστα παιδιά.
Προσεχτικά επιλεγμένες επιδημιολογικές μελέτες είναι ένα άλλο επιχείρημα για τα προγράμματα εμβολιασμών. Αλλά πολλές από αυτές τις μελέτες δεν προέρχονται από αξιόπιστες πηγές ώστε να μπορούν να βγουν συμπεράσματα για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων. Για παράδειγμα εάν 100 άνθρωποι εμβολιαστούν και μόνο 5 αντιμετωπίσουν την ασθένεια, το εμβόλιο κρίνεται κατά 95% αποτελεσματικό. Αλλά εάν μόνο 10 από τους 100 ήταν άμεσα εκτεθειμένοι στην ασθένεια, τότε και το εμβόλιο στην πραγματικότητα είναι αποτελεσματικό μόνο κατά 50%. Αλλά επειδή κανείς δεν είναι πρόθυμος να εκθέσει έναν ολόκληρο πληθυσμό σε μια ασθένεια - ακόμα και αν είναι πλήρως εμβολιασμένοι - τα ποσοστά αποτελεσματικότητας των εμβολίων δεν υποδεικνύουν την πραγματική αποτελεσματικότητα των εμβολίων.
Αλλο ένα αξιοσημείωτο θέμα σχετικά με την ανοσοποιητική πρακτική είναι το συμπέρασμα ότι όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτου ηλικίας, είναι ίδια. Ένα βρέφος δύο μηνών που ζυγίζει 3 κιλά λαμβάνει την ίδια δόση εμβολίου με ένα πεντάχρονο παιδί 15 κιλών. Βρέφη με ανολοκλήρωτο το ανοσοποιητικό τους σύστημα μπορεί να λάβουν πενταπλάσια ή και μεγαλύτερη δόση εμβολίου (ανάλογα με το βάρος τους) από μεγαλύτερα παιδιά. Ακόμα παραπέρα, ο αριθμός των "μονάδων" μέσα στις δόσεις βρέθηκε μέσα από τυχαίες μετρήσεις να διαφέρει 1/2 έως 3 φορές από ότι αναγράφεται στην ετικέτα. Οι ποιοτικοί κατασκευαστικοί έλεγχοι φαίνεται να ανέχονται ένα μάλλον μεγάλο περιθώριο λαθών. Τα εμβόλια έχουν ταυτιστεί με δυσανάλογα υψηλά ποσοστά θανάτων και αναπηρίας - τα οποία έχουν αναγνωριστεί επανειλημμένα από το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Εμβολιασμών, αλλά ο Αμερικάνικος Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) αρνείται να παρέμβει για να προλάβει ακόμα περισσότερους θανάτους και βλάβες.
Στην πραγματικότητα δεν έχουν αποσύρει ποτέ εμβόλιο λόγω των παρενεργειών του.
Τέλος, οι υποστηρικτές των εμβολίων συμπεραίνουν πως όλοι οι εμβολιαζόμενοι, ανεξαρτήτως φυλής, κουλτούρας, διατροφής, γεωγραφικής τοποθεσίας ή άλλης συνθήκης, θα αντιδράσουν το ίδιο. Αυτό διαψεύστηκε με τον πιο τραγικό τρόπο λίγα χρόνια πριν στη Βόρεια Αυστραλία, όπου αυξημένες εκστρατείες εμβολιασμών κατέληξαν στο απίστευτο ποσοστό "50%" παιδικής θνησιμότητας ανάμεσα στους ντόπιους ιθαγενείς.34 Ο γιατρός - ερευνητής Α Καλοκαιρινός ανακάλυψε πως η έλλειψη της βιταμίνης C από την διατροφή των ιθαγενών (ελλιπής διατροφή που τους είχε επιβληθεί από τη λευκή κοινωνία) ήταν ένας καθοριστικός παράγοντας (μελέτες έχουν αποδείξει πως τα εμβόλια μειώνουν τα αποθέματα της βιταμίνης C ενώ συχνά, παιδιά σε κώμα, συχνά παιδιά σε κώμα βγαίνουν από αυτό μέσα σε λίγα λεπτά όταν τους δοθεί ένεση με βιταμίνη C). Ο ερευνητής το θεώρησε εκπληκτικό που επέζησαν και τόσοι. Ίσως κάποιος θα έπρεπε να αναρωτηθεί και για τις ζωές των επιζώντων, γιατί εάν οι μισοί πέθαναν, σίγουρα οι άλλοι μισοί δεν θα γλίτωσαν αλώβητοι.
Μια ανάλογη έρευνα ήταν αυτή της New England Journal of Medicine που αποκάλυψε πως ένας σημαντικός αριθμός παιδιών στη Ρουμανία αντιμετώπισε επιδημία πολυομυελίτιδας μετά το εμβόλιο, ένα από τα πιο ασυνήθιστα φαινόμενα στις αναπτυγμένες χώρες. Έγιναν συσχετισμοί με ενέσεις αντιβιοτικού, μια μόνο ένεση μέσα σε ένα μήνα εμβολιασμού αύξησε τις πιθανότητες πολυομυελίτιδας 8 φορές, 2 - 9 ενέσεις αύξησαν τις πιθανότητες 9 φορές, και 10 ή περισσότερες ενέσεις αύξησαν τις πιθανότητες 182 φορές. (Wasigton Post, 22-2-95)
Αραγε ποιοι άλλοι παράγοντες που θεωρούνται αμελητέοι στην εμβολιαστική πρακτική θα εμφανιστούν απροσδόκητα για ν' αποκαλύψουν αθέατες συνέπειες; Δεν θ' αρχίσουμε να κατανοούμε τους κινδύνους μέχρι οι ερευνητές ν' αρχίσουν να τους ψάχνουν και να τους αναφέρουν. Εν τω μεταξύ, ολόκληροι πληθυσμοί χωρών μπορεί να γίνονται εν αγνοία τους τζογαδόροι σ' ένα παιχνίδι που αν τους είχαν δοθεί όλοι οι "κανονισμοί" εκ των προτέρων, πολλοί θα διάλεγαν να μην το παίξουν...
του Alan Phillips
Από το περιοδικό "Ομοιοπαθητική Ιατρική", τεύχος 21
Πηγή: http://www.homeopathy.gr
Το Σύστημα Αναφοράς Παρενεργειών Εμβολιασμού (VAERS) παίρνει περίπου 11.000 αναφορές για σοβαρές παρενέργειες σε εμβολιασμούς ετησίως, από τις οποίες το 1% (πάνω από 112 περιπτώσεις) αφορούν θανάτους από αντιδράσεις σε εμβόλια1. Η πλειονότητα αυτών των αναφορών αποστέλλεται από γιατρούς και η πλειονότητα των θανάτων αποδίδονται στον κοκκύτη, ο οποίος αντιστοιχεί στο "Ρ" του εμβολίου DPT. Από μόνα τους τα στοιχεία αυτά είναι ανησυχητικά, αλλά αφορούν μόνο την "κορυφή του παγόβουνου". Ο FDA (Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων στις Η.Π.Α) εκτιμά ότι μόνο το 10% των αντιδράσεων σε εμβόλια αναφέρονται2, ποσοστό που τεκμηριώνεται και από δύο έρευνες του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Εμβολιασμών (NVIC)3. Το NVIC αναφέρει ότι "στη Νέα Υόρκη, μόνο ένα από σαράντα ιατρεία (2,5%) επιβεβαιώνουν ότι ανέφεραν θάνατο ή ασθένειες μετά από εμβολιασμό". Στη Νέα Υόρκη επομένως 97,5% των σοβαρών αντιδράσεων σε εμβόλια δεν αναφέρεται. Ακόμα κι αν παραβλέψουνε τις υπόνοιες σχετικά με την ακεραιότητα των επαγγελματιών υγείας (οι γιατροί είναι νομικά δεσμευμένοι ν' αναφέρουν σοβαρές παρενέργειες), οι στατιστικές δείχνουν ότι οι ετήσιοι θάνατοι μετά εμβολιασμό μπορεί να ξεπερνούν τους χίλιους.
Με τον κοκκύτη, οι σχετιζόμενοι με εμβόλια θάνατοι είναι υπερπολλαπλάσιοι των θανάτων από την ίδια την ασθένεια, οι οποίοι είναι περίπου 10 ετησίως πρόσφατα, κατά το 0Ο0(Κέντρα για τον Ελεγχο των Νόσων), και μόνο 8 το 1993, το τελευταίο έτος αιχμής για την ασθένεια. Με απλά λόγια το εμβόλιο είναι 100 φορές πιο θανατηφόρο από την ασθένεια.
Με δεδομένα τα πολλά περιστατικά κοκκύτη σε έντονα εμβολιασμένους πληθυσμούς και το γεγονός ότι η πτώση της συχνότητας της ασθένειας στις Η.Π.Α. συνέβει πριν τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς (οι θάνατοι από κοκκύτη υποχώρησαν κατά 79% πριν τους εμβολιασμούς), η σύγκριση αυτή τεκμηριώνεται επαρκώς. Ο τεράστιος αριθμός απωλειών από εμβολιασμούς δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί αναγκαία θυσία "για μια κοινωνία χωρίς ασθένειες".
Δυστυχώς η ιστορία των θανάτων που σχετίζονται με εμβόλια δε σταματά εδώ. Εθνικές και διεθνείς στατιστικές έχουν δείξει ότι οι εμβολιασμοί είναι ένα από τα αίτια του Σ.Α.Θ.Β-4,5. (Σύνδρομο Αιφνίδιου Θανάτου Βρεφών). Το Σ.Α.Θ.Β. είναι μια "πρόχειρη" διάγνωση όταν δεν είναι γνωστή η ακριβής αιτία θανάτου και οι αριθμοί κυμαίνονται από πέντε έως δέκα χιλιάδες ετησίως στις Η.Π.Α. Μια έρευνα έδειξε ότι η αιχμή των αιφνίδιων θανάτων βρεφών συμβαίνει μεταξύ δύο και τεσσάρων μηνών, ακριβώς η ηλικία όπου χορηγούνται οι δύο πρώτοι εμβολιασμοί ρουτίνας4, ενώ μια άλλη έρευνα έδειξε σαφή συσχέτιση εμβολιασμών - θανάτων μέχρι και τρεις εβδομάδες μετά τη χορήγηση εμβολίου.
Αλλοι ερευνητές τεκμηρίωσαν ότι 3.000 παιδιά πεθαίνουν μέσα σε 4 μέρες μετά τον εμβολιασμό κάθε χρόνο στις Η.Π.Α., ενώ άλλη μελέτη συμπέρανε ότι οι μισοί αιφνίδιοι θάνατοι βρεφών στις Η.Π.Α. κάθε χρόνο (περίπου 2.500 παιδιά) οφείλονται σε εμβόλια5.
Υπάρχουν έρευνες που ισχυρίζονται ότι δεν βρήκαν συσχέτιση μεταξύ εμβολιασμών και αιφνίδιων θανάτων βρεφών. Αλλά ορισμένοι ερευνητές αμφισβήτησαν αυτά τα συμπεράσματα με αποδείξεις ότι "εξωτερικές επιρροές" λειτούργησαν υπέρ των εμβολίων6. Θα έπρεπε οι έρευνες που αναφέρθηκαν ν' αποτελέσουν αρχή σχολαστικού και εκτεταμένου ελέγχου σχετικά με τους εμβολιασμούς παιδιών που πέθαναν αιφνίδια.
Όταν στα μέσα της δεκαετίας του '70 η Ιαπωνία ανέβασε την ηλικία εμβολιασμού από 2 μήνες σε 2 χρόνια, η συχνότητα αιφνίδιων θανάτων βρεφών μειώθηκε δραστικά. Παρά τις ενδείξεις αυτές η ιατρική κοινότητα κρατά αρνητική στάση. Οι ιατροδικαστές δεν ελέγχουν πότε εμβολιάστηκαν τα θύματα του Σ.Α.Θ.Β. Ανυποψίαστες οικογένειες συνεχίζουν να υφίστανται τις συνέπειες, απληροφόρητοι για τους κινδύνους και χωρίς δικαίωμα εκλογής.
Αλλες έρευνες για μη θανατηφόρες παρενέργειες δείχνουν ότι ο συνολικός αριθμός θυμάτων των εμβολιασμών μπορεί να ξεπερνά τις 100.000. Εξαιτίας της αδυναμίας των γιατρών ν' αναφέρουν τα περιστατικά, κανείς δεν ξέρει πόσα από αυτά είναι μόνιμες αναπηρίες, αλλά στατιστικές υποδεικνύουν ότι είναι πολλαπλάσιος αριθμός από αυτόν των θανάτων. Αυτή η αναφορά ενισχύεται και από μια μελέτη η οποία αποκάλυψε ότι 1 στα 175 παιδιά που ολοκλήρωσαν το τριπλό εμβόλιο (DPT) υπέφεραν από "σοβαρές παρενέργειες"7, και την αναφορά ενός γιατρού πληρεξούσιου, ο οποίος βρήκε πως 1 στους 300 εμβολιασμούς του τριπλού εμβολίου κατέληγε σε σπασμούς8.
Η Αγγλία διαπίστωσε μια πτώση στους θανάτους από κοκκύτη όταν το ποσοστό εμβολιασμών έπεσε από 80% στο 30%, στα μισά της δεκαετίας του '70. Από τη μελέτη του Σουηδού επιδημιολόγου Β. Trollfor για την αποτελεσματικότητα και την τοξικότητα του εμβολίου του κοκκύτη σε όλο τον κόσμο βρέθηκε πως "η θνησιμότητα από κοκκύτη είναι πρόσφατα πολύ χαμηλή στις βιομηχανικές χώρες και καμία διαφορά δεν βρέθηκε όταν χώρες με υψηλά, χαμηλά και μηδενικά ποσοστά εμβολιασμών συγκρίθηκαν". Βρήκε επίσης πως στην Αγγλία, την Ουαλία και τη Δυτική Γερμανία υπήρχαν μεγαλύτερα ποσοστά θνησιμότητας από κοκκύτη το 1970 όταν δηλαδή και το ποσοστό εμβολιασμών ήταν υψηλό παρά κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού της δεκαετίας του 1980, όταν τα ποσοστά εμβολιασμών είχαν πέσει.
Τα εμβόλια κοστίζουν πολύ περισσότερο από τη ζωή και την υγεία των παιδιών μας. Το Κρατικό Εθνικό Πρόγραμμα Αποζημιώσεων Εμβολίων των Η.Π.Α. έχει πληρώσει παραπάνω από 724,4 εκατομμύρια δολάρια σε γονείς παιδιών που έχουν υποστεί βλάβες ή έχουν πεθάνει. Επίσης έχει δεχτεί παραπάνω από 5.000 αιτήσεις από το 1988, συμπεριλαμβανομένων 700 αιτήσεων για θανάτους σχετιζόμενων με εμβόλια, και υπάρχουν ακόμα παραπάνω από 2.800 περιπτώσεις θανάτων και βλαβών που εκκρεμούν και ίσως περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να λυθούν.
Εν τω μεταξύ, οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν καταφέρει να έχουν μια "αιχμάλωτη" αγορά: τα εμβόλια χορηγούνται νόμιμα και στις 50 πολιτείες της Αμερικής, και οι ίδιες αυτές εταιρείες είναι "άτρωτες" ως προς το να λογοδοτήσουν για τις συνέπειες των προϊόντων τους. Ακόμα περισσότερο, τους έχει επιτραπεί να χρησιμοποιούν τους νόμους για το βιομηχανικό απόρρητο ώστε να εμποδίσουν αποκάλυψη πληροφοριών στο κοινό για τους κινδύνους των εμβολίων. Τέτοιες ρυθμίσεις είναι φανερά ανήθικες, σπρώχνουν ένα μη ενήμερο Αμερικάνικο κοινό να πληρώνει για την παρασκευή των εμβολίων, ενώ εξασφαλίζουν πως το ίδιο αυτό κοινό θα παραμείνει στην άγνοια για τους κινδύνους των προϊόντων αυτών.
Είναι πολύ ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως οι ασφαλιστικές εταιρείες (από τις οποίες διεξάγονται και οι καλύτερες έρευνες) αρνούνται να καλύψουν τις παρενέργειες των εμβολίων. Τα κέρδη φαίνεται να υπαγορεύουν τις θέσεις και των φαρμακευτικών και των ασφαλιστικών εταιρειών.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 1
. "Τα εμβόλια προκαλούν θανάτους, σοβαρές παρενέργειες καθώς και προσωπικό και οικονομικό κόστος σε οικογένειες και φορολογούμενους ".
Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 1
. "Τα εμβόλια είναι πολύ αποτελεσματικά......ή μήπως όχι ; "
Η ιατρική βιβλιογραφία έχει έναν εκπληκτικό αριθμό μελετών οι οποίες αναφέρουν αποτυχία των εμβολίων. Επιδημικά φαινόμενα ιλαράς, παρωτίτιδας, ανεμοβλογιάς και πολυομυελίτιδας έχουν παρουσιασθεί σε εμβολιασμένους πληθυσμούς.".12-13.14.15
Το 1989 το CDC ανέφερε: "επιδημικά φαινόμενα ιλαράς αναφέρθηκαν σε παιδιά σχολικής ηλικίας, σε σχολεία που το επίπεδο εμβολιασμού ξεπερνούσε το 98%.16 Αυτά αναφέρθηκαν σε όλα τα μέρη της χώρας συμπεριλαμβανομένων περιοχών που δεν είχαν αναφέρει επιδημίες ιλαράς επί χρόνια.17
To CDC αναφέρει επίσης ένα επιδημικό ξέσπασμα ιλαράς σε τεκμηριωμένα εμβολιασμένο πληθυσμό για ιλαρά.18 Μια μελέτη η οποία εξέτασε αυτό το φαινόμενο κατέληξε: "Το εμφανές παράδοξο είναι πως όσο τα ποσοστά ανοσοποίησης στην ιλαρά φθάνουν σε υψηλά επίπεδα στον πληθυσμό, τόσο η ιλαρά γίνεται η ασθένεια των ανοσοποιημένων ατόμων".
Μια πιο πρόσφατη μελέτη βρήκε πως ο εμβολιασμός κατά της ιλαράς προκαλεί ανοσοποιητική καταστολή η οποία συνεισφέρει στην αυξημένη ευαισθησία του οργανισμού σε άλλες ασθένειες.19α
Αυτές οι μελέτες προτείνουν πως ο στόχος της απόλυτης ανοσοποίησης είναι στην πραγματικότητα αντιπαραγωγικός, μια άποψη η οποία επιβεβαιώνεται από περιστατικά κατά τα οποία επιδημίες ακολούθησαν πλήρη εμβολιασμό ολόκληρων πληθυσμών. Στη Ιαπωνία, το 1872, μετά την εισαγωγή υποχρεωτικών εμβολίων ακολούθησε αύξηση ανεμοβλογιάς ετησίως. Μέχρι το 1892 υπήρξαν 29,979 θάνατοι εκ των οποίων όλοι είχαν εμβολιαστεί.20 Στις αρχές του αιώνα, σημειώθηκε στις Φιλιππίνες η μεγαλύτερη επιδημία ανεμοβλογιάς στην ιστορία της χώρας: οχτώ εκατομμύρια άνθρωποι υπέστησαν 24,5 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων, και το αποτέλεσμα ήταν τα ποσοστά θανάτων να τετραπλασιαστούν.21 Το 1989, στο Ομάν σημειώθηκε επιδημικό ξέσπασμα πολυομυελίτιδας έξι μόλις μήνες αφού είχαν δεχτεί πλήρη εμβολιασμό.22 Στις Η.Π.Α. το 1986, 90% από 1300 περιπτώσεις κοκκύτη στο Κάνσας ήταν "επαρκώς εμβολιασμένοι".23 72% από τις περιπτώσεις κοκκύτη στο επιδημικό ξέσπασμα του Σικάγο το 1993 είχαν ολοκληρώσει το πρόγραμμα εμβολιασμών.24
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 2
"Οι αποδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα εμβόλια είναι ένα αναξιόπιστο μέσο πρόληψης ασθενειών".
Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 2
"Τα εμβόλια είναι ο κυριότερος παράγοντας χαμηλών ποσοστών ασθενειών στις Η.Π.Α. σήμερα....είναι άραγε;
Σύμφωνα με τη Βρετανική Εταιρεία για την εξέλιξη της Επιστήμης, οι παιδικές αρρώστιες μειώθηκαν κατά 90% μεταξύ 1850 και 1940, ενώ παράλληλα βελτιώθηκαν οι συνθήκες υγιεινής, πολύ πριν τα υποχρεωτικά προγράμματα εμβολιασμών. Οι θάνατοι από μολυσματικές ασθένειες στις Η.Π.Α. και τη Μ. Βρετανία μειώθηκαν σταθερά κατά 80% περίπου κατά τη διάρκεια αυτού του αιώνα (η θνησιμότητα από ιλαρά μειώθηκε πάνω από 97%) πριν τα εμβόλια.25 Στη Μ. Βρετανία οι επιδημίες πολιομυελίτιδας έφτασαν σε ακμή το 1950, και μειώθηκαν κατά 82% μέχρι τη στιγμή που άρχησαν τα εμβόλια το 1956.
Συνεπώς, στα εμβόλια μπορεί ν' αποδοθεί μόνο ένα μικρό ποσοστό της συνολικής μείωσης των επιδημικών θανάτων αυτού του αιώνα. Και ακόμα και αυτό το μικρό ποσοστό είναι αμφισβητήσιμο, αφού το ποσοστό μείωσης παρέμεινε ουσιαστικά το ίδιο αφότου τα εμβόλια εισήχθησαν. Επίσης πολλές Ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες αρνήθηκαν την ανοσοποίηση για την ανεμοβλογιά και την πολιομυελίτιδα είδαν τις επιδημίες αυτές να εξασθενούν παράλληλα με τις χώρες που θεώρησαν το εμβόλιο υποχρεωτικό. (Στην πραγματικότητα τις εκστρατείες ανοσοποίησης κατά της ανεμοβλογιάς και πολυομυελίτιδας ακολούθησαν σημαντικά ποσοστά αύξησης επιδημιών. Επίσης κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εμβολιασμών για την ιλαρά άλλες μολυσματικές ασθένειες συνέχισαν να μειώνονται χωρίς εμβόλια. Στη Μ. Βρετανία και την Ουαλία τα ποσοστά επιδημιών ανεμοβλογιάς και εμβολιασμών μειώθηκαν ταυτόχρονα για μια περίοδο αρκετών χρόνων).26
Συνεπώς είναι αδύνατον να πούμε εάν τα εμβόλια συνέβαλαν στη συνεχή μείωση των ποσοστών θνησιμότητας, ή είναι αυτές καθ' αυτές οι συνθήκες - βελτίωση υγιεινής, καλύτερη διατροφή, ο φυσικός κύκλος των ασθενειών - που προκάλεσαν τη μείωση αυτή.
Αυτό το συμπέρασμα έρχεται να επιβεβαιώσει αναφορά του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας η οποία δηλώνει ότι τα ποσοστά επιδημιών και θνησιμότητας στον τρίτο κόσμο δεν έχουν άμεση σχέση με τις ανοσοποιητικές διαδικασίες ή με την ιατρική παρακολούθηση, αλλά είναι στενά συνδεδεμένα με το επίπεδο υγιεινής και διατροφής.
Οποιαδήποτε αξία δόθηκε στα εμβόλια για τη μείωση επιδημιών μπορεί να θεωρηθεί υπερβολική. Οι υπερασπιστές των εμβολίων προβάλλουν περιστασιακά στατιστικά στοιχεία για ν' αποδείξουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και παραβλέπουν την θνησιμότητα.
Παρ' όλ' αυτά, οι στατιστικολόγοι υποστηρίζουν ότι οι δείκτες θνησιμότητας είναι εξαιρετικά αξιόπιστοι για τον απλό λόγο ότι η ποιότητα των αναφορών και αρχειοθετήσεων είναι πολύ καλύτερη στους θανάτους.28 Για παράδειγμα μια πρόσφατη έρευνα στη Νέα Υόρκη απέδειξε ότι μόνο το 3,2% των παιδιάτρων ανέφεραν περιστατικά ανεμοβλογιάς στο Τμήμα Υγείας.
Το 1974, το CDC ανέφερε 36 περιπτώσεις ιλαράς στην Γεωργία, ενώ το τμήμα επιτήρησης της Γεωργίας ανέφερε 660 περιπτώσεις.29 Το 1982, υπάλληλοι του κέντρου υγείας της πολιτείας του Maryland εμφανίστηκαν στο τηλεοπτικό πρόγραμμα "Το τριπλό εμβόλιο - η ρουλέτα των εμβολίων" το οποίο προειδοποιούσε για τους κινδύνους του τριπλού εμβολίου, και το κατηγόρησαν για μια επιδημία κοκκύτη, όταν ο επικεφαλής επιδημιολόγος του Κέντρου Βιολογικών Ερευνών των Η.Π.Α. ανέλυσε τις 41 περιπτώσεις, μόνο 5 επιβεβαιώθηκαν, και όλες είχαν εμβολιαστεί.30 Τέτοια περιστατικά δείχνουν ολοφάνερα την πλάνη των περιστασιακών στοιχείων, αν και οι υποστηρικτές των εμβολίων τείνουν να στηρίζονται σ' αυτά αδιάκριτα.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 3
Είναι ασαφής η επιρροή των εμβολίων στη μείωση των μολυσματικών ασθενειών που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια αυτού του αιώνα.
ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ # 3
"Οι εμβολιασμοί βασίζονται σε μια στερεή θεωρία και πρακτική ανοσοποίησης" ...η μήπως όχι"...
Η κλινική απόδειξη για τα εμβόλια είναι η ικανότητα τους να ενεργοποιήσουν την παραγωγή αντισωμάτων στον εμβολιαζόμενο, ένα γεγονός αναμφισβήτητο. Αυτό όμως που δεν είναι ξεκάθαρο, είναι εάν μια τέτοια παραγωγή αντισωμάτων εξασφαλίζει ανοσοποίηση. Για παράδειγμα, τα αγαμασφαιρικά παιδιά δεν έχουν την ικανότητα να παράγουν αντισώματα, αλλά αναρρώνουν από μολυσματικές ασθένειες το ίδιο γρήγορα όσο και τα υπόλοιπα παιδιά.31 Παραπέρα, μια μελέτη του Βρετανικού Ιατρικού Συμβουλίου το 1950, κατέληξε κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας διφθερίτιδας ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ του αριθμού αντισωμάτων και της ασθένειας, οι ερευνητές βρήκαν ανθεκτικούς σε ασθένειες ανθρώπους με χαμηλό αριθμό αντισωμάτων και άρρωστους ανθρώπους με υψηλό αριθμό αντισωμάτων. Η φυσική ανοσοποίηση είναι ένα πολύπλοκο φαινόμενο που αφορά πολλά όργανα και συστήματα, και δεν μπορεί ν' αναπαραχθεί πλήρως από τεχνητή ενεργοποίηση παραγωγής αντισωμάτων. Η έρευνα επίσης υποδεικνύει ότι ο εμβολιασμός δεσμεύει τα ανοσοποιητικά κύτταρα στα συγκεκριμένα αντιγόνα του εμβολίου, καθιστώντας τα ανίκανα να αντιδράσουν σε άλλη μόλυνση. Έτσι το ανοσοποιητικό μας απόθεμα μπορεί να μειωθεί, προκαλώντας μια γένικά μειωμένη αντοχή.33
Αλλο ένα στοιχείο της ανοσοποιητικής θεωρίας είναι η "ομαδική ανοσοποίηση", η οποία υποστηρίζει πως όταν αρκετοί άνθρωποι σε μια κοινωνία είναι ανοσοποιημένοι, τότε όλοι είναι προστατευμένοι. Όπως όμως αποκάλυψε ο Μύθος # 2 υπάρχουν πολλά δηλωμένα περιστατικά που δείχνουν ακριβώς το αντίθετο - ολικά εμβολιασμένοι πληθυσμοί αντιμετωπίζουν επιδημίες -και μάλιστα η ιλαρά φαίνεται να είναι το άμεσο αποτέλεσμα υψηλών ποσοστών εμβολίων. Ένας επιδημιολόγος της πολιτείας της Μινεσότα κατέληξε πως το εμβόλιο Hib αυξάνει τις πιθανότητες για την ασθένεια την ίδια στιγμή που μια έρευνα αποκάλυπτε πως εμβολιασμένα παιδιά ήταν πέντε φορές πιο ευάλωτα στη μηνιγγίτιδα από ανεμβολίαστα παιδιά.
Προσεχτικά επιλεγμένες επιδημιολογικές μελέτες είναι ένα άλλο επιχείρημα για τα προγράμματα εμβολιασμών. Αλλά πολλές από αυτές τις μελέτες δεν προέρχονται από αξιόπιστες πηγές ώστε να μπορούν να βγουν συμπεράσματα για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων. Για παράδειγμα εάν 100 άνθρωποι εμβολιαστούν και μόνο 5 αντιμετωπίσουν την ασθένεια, το εμβόλιο κρίνεται κατά 95% αποτελεσματικό. Αλλά εάν μόνο 10 από τους 100 ήταν άμεσα εκτεθειμένοι στην ασθένεια, τότε και το εμβόλιο στην πραγματικότητα είναι αποτελεσματικό μόνο κατά 50%. Αλλά επειδή κανείς δεν είναι πρόθυμος να εκθέσει έναν ολόκληρο πληθυσμό σε μια ασθένεια - ακόμα και αν είναι πλήρως εμβολιασμένοι - τα ποσοστά αποτελεσματικότητας των εμβολίων δεν υποδεικνύουν την πραγματική αποτελεσματικότητα των εμβολίων.
Αλλο ένα αξιοσημείωτο θέμα σχετικά με την ανοσοποιητική πρακτική είναι το συμπέρασμα ότι όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτου ηλικίας, είναι ίδια. Ένα βρέφος δύο μηνών που ζυγίζει 3 κιλά λαμβάνει την ίδια δόση εμβολίου με ένα πεντάχρονο παιδί 15 κιλών. Βρέφη με ανολοκλήρωτο το ανοσοποιητικό τους σύστημα μπορεί να λάβουν πενταπλάσια ή και μεγαλύτερη δόση εμβολίου (ανάλογα με το βάρος τους) από μεγαλύτερα παιδιά. Ακόμα παραπέρα, ο αριθμός των "μονάδων" μέσα στις δόσεις βρέθηκε μέσα από τυχαίες μετρήσεις να διαφέρει 1/2 έως 3 φορές από ότι αναγράφεται στην ετικέτα. Οι ποιοτικοί κατασκευαστικοί έλεγχοι φαίνεται να ανέχονται ένα μάλλον μεγάλο περιθώριο λαθών. Τα εμβόλια έχουν ταυτιστεί με δυσανάλογα υψηλά ποσοστά θανάτων και αναπηρίας - τα οποία έχουν αναγνωριστεί επανειλημμένα από το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Εμβολιασμών, αλλά ο Αμερικάνικος Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) αρνείται να παρέμβει για να προλάβει ακόμα περισσότερους θανάτους και βλάβες.
Στην πραγματικότητα δεν έχουν αποσύρει ποτέ εμβόλιο λόγω των παρενεργειών του.
Τέλος, οι υποστηρικτές των εμβολίων συμπεραίνουν πως όλοι οι εμβολιαζόμενοι, ανεξαρτήτως φυλής, κουλτούρας, διατροφής, γεωγραφικής τοποθεσίας ή άλλης συνθήκης, θα αντιδράσουν το ίδιο. Αυτό διαψεύστηκε με τον πιο τραγικό τρόπο λίγα χρόνια πριν στη Βόρεια Αυστραλία, όπου αυξημένες εκστρατείες εμβολιασμών κατέληξαν στο απίστευτο ποσοστό "50%" παιδικής θνησιμότητας ανάμεσα στους ντόπιους ιθαγενείς.34 Ο γιατρός - ερευνητής Α Καλοκαιρινός ανακάλυψε πως η έλλειψη της βιταμίνης C από την διατροφή των ιθαγενών (ελλιπής διατροφή που τους είχε επιβληθεί από τη λευκή κοινωνία) ήταν ένας καθοριστικός παράγοντας (μελέτες έχουν αποδείξει πως τα εμβόλια μειώνουν τα αποθέματα της βιταμίνης C ενώ συχνά, παιδιά σε κώμα, συχνά παιδιά σε κώμα βγαίνουν από αυτό μέσα σε λίγα λεπτά όταν τους δοθεί ένεση με βιταμίνη C). Ο ερευνητής το θεώρησε εκπληκτικό που επέζησαν και τόσοι. Ίσως κάποιος θα έπρεπε να αναρωτηθεί και για τις ζωές των επιζώντων, γιατί εάν οι μισοί πέθαναν, σίγουρα οι άλλοι μισοί δεν θα γλίτωσαν αλώβητοι.
Μια ανάλογη έρευνα ήταν αυτή της New England Journal of Medicine που αποκάλυψε πως ένας σημαντικός αριθμός παιδιών στη Ρουμανία αντιμετώπισε επιδημία πολυομυελίτιδας μετά το εμβόλιο, ένα από τα πιο ασυνήθιστα φαινόμενα στις αναπτυγμένες χώρες. Έγιναν συσχετισμοί με ενέσεις αντιβιοτικού, μια μόνο ένεση μέσα σε ένα μήνα εμβολιασμού αύξησε τις πιθανότητες πολυομυελίτιδας 8 φορές, 2 - 9 ενέσεις αύξησαν τις πιθανότητες 9 φορές, και 10 ή περισσότερες ενέσεις αύξησαν τις πιθανότητες 182 φορές. (Wasigton Post, 22-2-95)
Αραγε ποιοι άλλοι παράγοντες που θεωρούνται αμελητέοι στην εμβολιαστική πρακτική θα εμφανιστούν απροσδόκητα για ν' αποκαλύψουν αθέατες συνέπειες; Δεν θ' αρχίσουμε να κατανοούμε τους κινδύνους μέχρι οι ερευνητές ν' αρχίσουν να τους ψάχνουν και να τους αναφέρουν. Εν τω μεταξύ, ολόκληροι πληθυσμοί χωρών μπορεί να γίνονται εν αγνοία τους τζογαδόροι σ' ένα παιχνίδι που αν τους είχαν δοθεί όλοι οι "κανονισμοί" εκ των προτέρων, πολλοί θα διάλεγαν να μην το παίξουν...
του Alan Phillips
Από το περιοδικό "Ομοιοπαθητική Ιατρική", τεύχος 21
Πηγή: http://www.homeopathy.gr
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)